Vandaag heb ik een gietijzeren handpomp geïnstalleerd aan de moestuin. Momenteel is het wel nat genoeg, maar voor enkele weken was het een ander verhaal. Ondanks het feit dat de moestuin in een gebroekte is gelegen, was het grondwaterpeil gezakt tot 1,20m. Om de moestuin en de bijen van water te voorzien had ik eerst een regenton aan de bijenstal geplaatst. Als het niet regent, is die echter snel leeg en dus had ik maar een put gegraven om water te kunnen scheppen. Deze put was 1,60m diep  en 60cm in doorsnede. De wanden storten echter voortdurend in. Eén van mijn imkerpetekinderen heeft me nu een polyesterbuis bezorgd als putwand. De put kan zo niet meer instorten en ik heb er  vandaag een handpomp naast geplaatst. Onder de pomp komt nu nog een drinkbakje voor de bijen en de wilde dieren. Ze kunnen dan ook niet meer verdrinken in een diepe smalle put.

Vanavond na de laatste stortbui, toch maar een broedaflegger gecontroleerd. Het was ondertussen al de twaalfde dag na het opzetten. Vermits de kast niet thuis staat en het veel te slecht weer was, kon ik niet gaan luisteren naar een tuter. Ik had wel gehoopt om vandaag nog enkele doppen te oogsten voor een apideakastje als reserve. Er was echter al een dop uitgelopen. Enkele doppen waren aan de zijkant opengebeten door de bijen en de anderen bevatten alleen nog dode koninginnen. De tuter had deze doppen al mogen elimineren. Deze productiekast heeft voorlopig nog maar één jongvolk  voortgebracht. Het seizoen is echter nog lang genoeg. Morgen een ander volk controleren om te vroeg gesloten doppen te vernietigen. De doppen die na de vierde dag al gesloten zijn, werden opgezet op larven die ouder waren dan  één dag en dus van mindere kwaliteit. Na 10 dagen kan ik voor de tweede keer de kast openen en misschien enkele doppen gebruiken voor apideakastjes. Ook in dit geval wacht ik niet op tuters en kwakers wegens tijdgebrek.  Dit is geen broedaflegger, maar een zesramer. In een groter volk zullen de bijen niet zo snel de overtollige doppen vernietigen, maar eerder afzwermen. En om dit te voorkomen, haal ik deze doppen er zelf uit voor de eerste koningin uitloopt. Om deze zesramer moerloos te maken, had ik twee ramen met de koningin uitgehaald en samen met een uitgewerkt raam en een voerraam apart gezet op mijn andere stand. Deze kunstzwerm is dus een zuivere reserve. De twee open plaatsen in de zesramer zijn vervangen door een raam met stuifmeel en een raam met eitjes uit mijn beste volk. Doppen op dit raam ga ik natuurlijk extra in de gaten houden.

Na de lezing deze voormiddag in Schilde, was het moment gekomen om aan de moestuin te beginnen. De voorjaarscontrole van mijn bijenvolken doe ik pas nà 15 maart als het warm genoeg is. Maar om de eerste groentjes te zaaien, was het weer ook prima.

Ik heb de moestuin verdeeld in drie stroken om aan vruchtwisseling te kunnen doen de volgende jaren. De aardbeien, afgewisseld met look staan al sinds september op die plaats. Daar vlakbij heb ik nu sjalotten en uien geplant. Ook de sluimererwten en de labbonen staan op die strook. Tussen de peulen heb ik rijtjes radijs gezaaid. Deze kunnen nog een oogstje geven alvorens de peulvruchten te groot worden. Tussen de rijen sjalotten en uien komen later plantjes kropsla en andijvie. Op de strook voor de koolsoorten heb ik alvast spinazie gezaaid. En op de derde strook voor de wortelgroenten, heb ik al wortels en snijbiet gezaaid.

De omheining is met het kippengaas en het vogelnet al beveiligd tegen de kleine dieven. Om de familie van Bambi te weren, moet ik het tuintje nog volledig omheinen met een kastanjehek. Dat ik van alle fruitbomen op de bijenstand geen fruit kan oogsten, stoort me niet. Die heb ik immers aangeplant voor de bloesems. Maar het moestuintje moet wat extra vitamientjes leveren voor het gezin en daarom die gigantische omheining.

Aan de bijenstand zijn de krokussen volledig uitgebloeid en nu beginnen de narcissen. Dit jaar dus geen paasbloemen, maar vastenbloemen.

Vermits nu ook de katwilg volledig in bloei staat, zullen ze op de narcissen niet vaak te zien zijn. De narcis is natuurlijk ook geen echte bijenplant zoals de kerstrozen. Zelfs op een enkele bloem vindt men vaak een bij.

Gisterenavond heb ik dan de mede gebotteld. Sinds iets meer dan een week was het waterslot gestopt met borrelen. De stand van de waterbel reageerde nog alleen op de heersende luchtdruk. De mede had een soortelijk gewicht van 1070 en een alcoholgehalte van 13°. Het is een zeer zoete mede geworden, net zoals bedoeld was.

De flessen en alle materiaal wordt op voorhand gezuiverd en voor de flessen gebruik ik schroefdoppen om problemen met nagisting te voorkomen. Elk jaar koop ik deze in de koninginnenmerkkleur om snel te kunnen zien hoe oud de mede is. De honing van vorig jaar heeft dus een rode dop gekregen.

Vandaag om 11.00hr zaten de bijen al op de katjes van de bandwilg. Deze is nu volop in bloei. Ik heb gisteren ook de eerste kast verplaatst. Bij een kennis in zijn boomgaard(je) heb ik een kast gezet. Zijn vroege pruimenbomen stonden al in bloei. Zonder noodweer zullen deze bomen nog wel 14 dagen bloeien en daarna staat normaal de katwilg open. Maar deze kast is alvast een volk minder in Gerhagen. Op deze overwinteringsstand is te weinig bloei in het voorjaar. Maar zoals het weer zich nu aangeeft kan ik woensdag nog wel twee volken vervoeren naar een andere stand waar binnenkort veel wilgenbloei is te verwachten. Ik neem de kasten simpelweg op en verplaats ze zonder controle. Ze hebben een pak voer op liggen en ze moeten het er maar mee doen. Pas nà 15 maart en bij temperaturen boven 15°C ga ik een voorjaarscontrole doen. Dat zou dit jaar wel eens exact op de 15de kunnen zijn. Het is dan een zaterdag en de vooruitzichten zijn gunstig. Tijdens die voorjaarscontrole worden dan op de overwinteringsstand de zwakste volken gedurende enkele weken op een sterk volk geparkeerd. De kasten zijn simpel gescheiden met een moerrooster en het bovenste volk profiteert dan mee van de warmte van het onderste sterkere volk.

Thuis heb ik in de serre al meerdere groenten voorgezaaid.  Deze kunnen dan op het einde van de maand worden geplant in de moestuin: peulerwten, labbonen en vroege kolen. De uien en sjalotten moeten zo snel mogelijk in de moestuin worden gezet. Deze moet echter nog worden gefreesd. Ik heb vandaag wel de aardperen opgehaald en gepoot op andere plaatsen. Door het uittrekken van de verdroogde stengels heb ik meerdere kilo’s bekomen en op dezelfde plaats zitten er nog voldoende in de grond om het volgende jaar weer een productie te geven. De opgehaalde knollen heb ik gebruikt om een windscherm te creëren langs de noordzijde van de moestuin en een afgesloten scherm langs de beek. 

Ik had nog enkele pastinaken staan in een vakje van mijn vierkantemetertuintje en die heb ik vandaag gerooid.

 Toch wel de moeite voor zo’n klein tuintje. Op het terras was de bovenste laag stenen na twintig jaar sterk aangevreten door erosie. De voegen vielen er uit en de stenen op de hoeken kwamen los. Om dit te herstellen, koos ik voor betonnen boordstenen van 20 en 30 cm. Dit muurtje kan er nu weer 20 jaar tegen. 

De volken zijn nu ingewinterd en alle kasten wegen tussen de 18 en 20 kg langs achter gewogen. Dit komt overeen met 36 tot 40 kg. Binnen enkele dagen als de voerbakjes volledig leeg zijn worden ze verwijderd. Onder de dekplank komt dan een plasticfolie te liggen. De bodem hou ik open tot begin volgend jaar.

Dit jaar heb ik niet voldoende plaats om alle volken onder dak te overwinteren. De twee standen zijn voorzien op de inwintering van 16-17 volken. Dit jaar zijn het er twintig en bijgevolg diende ik voor 3 volken een andere oplossing te voorzien. Een tijdelijke afdekking moet hiervoor volstaan.

De moestuin heb ik voorzien van een nieuw vogelnet om te beletten dat de houtduiven de kolen consumeren.

Deze morgen heb ik een bezoekje gebracht aan het kasteel van Hex waar de moestuindagen plaatsvonden. Aan de talrijke standjes was weer veel te beleven. Ik heb er o.a. geleerd dat een citrusplant graag een glas rode wijn lust. Een glas rode wijn per jaar door de potgrond zou de plant voorzien van de benodigde mineralen en zuren. Ik heb, eens thuisgekomen, alvast mijn sinaasappelplant een glas gegeven. De moestuin van het kasteel en zijn voorraadkelders spreken elke keer weer tot de verbeelding. In het koetshuis van het kasteel stonden ook enkele oude bijenkorven tentoongesteld.