16 maart 2019

Gisteren begonnen met het verwerken van de nieuwe lading red cedar. Blijkbaar kan ik van deze hoeveelheid acht Kempische broedbakken maken. De honingzolders die ik op deze manier heb gemaakt, zijn ondertussen al twee jaar in gebruik en hun lage gewicht is gewoon fantastisch. Ook het feit dat het hout niet hoeft te worden behandeld is een pluspunt. Het voorbije jaar heb ik al vijf broedbakken in gebruik genomen en ook deze voldoen in hoge mate. Met de nieuwe erbij, zou ik er even moeten tegen kunnen.dsc_2300-1

Vandaag ben ik aan het Waterbroek de waterstand even gaan controleren. Door de overvloedige regen staat het water nu wel een twintigtal centimeter hoger dan het gras. Met hoge laarzen is echter veel mogelijk. Enkele dagen zonder regen en het probleem lost zich wel zelf op. Maar de bijen laten het niet aan hun hart komen. De wilgenkatjes kregen deze namiddag veel bezoek.

Wilgenkatjes

Wilgenbloei aan het Waterbroek Een nieuw filmpje op mijn YouTubekanaal. Door de enorme hoeveelheid wilgen doen de volken het hier elk jaar prima. In Gerhagen is het toch wat minder en daar heb ik alle volken vandaag een blok voederdeeg opgelegd. Maar als het zo verder gaat deze maand, zal ik toch een achttal volken te koop aanbieden. Ik behoud slechts 10 productievolken voor de honingproductie. Daar heb ik al voldoende tijd voor nodig. En mijn standplaatsen kunnen echt niet meer volken aan.

6 maart 2019

De weersvooruitzichten voor de volgende 14 dagen geven maximale temperaturen van 9 à 10 graden met veel buien. Prima voor deze laatste wintermaand. Alleen moet ik daar als imker wel op inspelen. Vermits februari een zachte maand was, is er al zeer veel broed in de volken. Het voedselverbruik is bijgevolg ook groter dan bijvoorbeeld vorig jaar. Toen zijn de bijen pas compleet losgegaan op de wilgenbloei. Dit jaar dreigt dit echter mis te lopen. Gisteren stonden de platte wilgen volledig in bloei en ook al meerdere boswilgen. Er waren echter slechts enkele bijen te vinden op de katjes. Het zou natuurlijk kunnen dat er weinig nectar is te vinden door de voorbije droogte. Maar bij aanhoudende regen kunnen de volken ook niet ten volle profiteren van een dracht. Er is bijgevolg geen sprake van dat ik dit jaar een honingzolder ga plaatsen voor de wilgendracht. De bijen krijgen dit weekend wel allemaal een kilo deeg opgelegd onder de plasticfolie. Ze spreken dit toch alleen aan als ze het nodig hebben. Laten ze deze voeding ongemoeid, haal ik ze binnen enkele weken weg om later te gebruiken bij de jonge volken. Toch elk jaar weer spannend om te ervaren hoe de natuur ontwaakt. De wilg is slechts een week tot 10 dagen vroeger dan vorig jaar. Het maarts viooltje, toch ook een vroegbloeier, laat momenteel zelfs nog geen bloemknopjes zien. Ook het speenkruid laat zich nog niet kennen. Terwijl de crocussen al zijn gepasseerd, komen nu al de narcissen in bloei. Het lijkt er voor mij toch op dat de streekeigen planten zich niet zo snel van de wijs laten brengen dan onze aanplantingen. Ze houden zich toch schijnbaar beter aan hun jaarschema.

Valentijn

Reinigingsvlucht

De bijen vlogen vandaag massaal bij zulk mooi weer. Zeer veel bijen die aan de kast ‘voorvliegen’ om het juiste adres van hun woning in te prenten. Hierna kunnen ze deze kast steeds terugvinden. Een enkele bij kwam terug met wat stuifmeel. Van vroege krokusjes, sneeuwklokjes, hazelaar… Deze 12 kasten zijn in goede doen. Momenteel staat de teller nog steeds 20 op 20. Benieuwd of er nog problemen opduiken. Er zit wel eens een volk tussen dat na een te late moerwissel darrenbroedig is of zelfs moerloos. Deze haal ik er dan uit bij de eerste controle half maart. Tegen het einde van deze maand worden wel alle volken gewogen om ze eventueel een pak deeg op te leggen. Om kasten te openen is het momenteel nog veel te vroeg.

Imkeren zonder vliegplank

Ik heb nog een voordeel ontdekt aan het verwijderen van de vliegplank. Of in elk geval een zorg minder. Sneeuw op de vliegplank. Verwijderen of niet. Als ze er niet is, is de vraag niet meer aan de orde. Op de eerste foto was de sneeuw al bijna gesmolten. Op de tweede foto, na de tweede winterprik, is de vliegopening nooit dicht geweest.dsc_2235dsc_2273

Aziatische hoornaar

Het voorbije jaar heeft de Aziatische hoornaar zich vermoedelijk definitief gevestigd in België. Tijd dus om onze voorzorgen te nemen. In Frankrijk heeft men al enige jaren ervaring en daarom heb ik de Franse websites eens duchtig doorgenomen. De mooiste oplossing vond ik de muilkorf, une museliere, voor de vliegplank. Op de vliegplank wordt een gaasconstructie bevestigd die belet dat de hoornaar kan aanvallen. Deze hangt namelijk voor de kast als een biddende roofvogel en pikt regelmatig een bij van de vliegplank. Het gaas heeft een openingen van slechts 6 mm. Hierdoor kunnen de bijen zich veilig bewegen over de vliegplank. Het volk went snel aan de nieuwe situatie en volgens Franse onderzoekers ondervindt het volk op deze manier veel minder stress van jagende hoornaars. Ook onze inlandse hoornaar gaat op deze manier te werk en daarom heb ik de muilkorf vorig jaar op een volk eens uitgetest. De bijen zitten inderdaad veel rustiger op de vliegplank terwijl ze bij de buurvolken veel meer binnen blijven. Vorig jaar waren er enorm veel hoornaars en dagelijks zag ik er meerdere voor de kasten zweven. Het systeem werkt echt. De muilkorf zorgt er echter ook voor dat de hoornaars niet binnen kunnen in het volk. Want dat doet de Aziatische namelijk wel in tegenstelling tot onze inlandse hoornaar. Uiteindelijk lanceren deze met meerdere tegelijk een aanval om in de kast te dringen en het ganse volk uit te roeien. De muilkorf belet dit op simpele wijze. De bijen kunnen wel nog steeds door de mazen. Het gaas blijft eveneens 6 – 7 mm van de voorkant van de kast. Hierdoor kruipen de meeste bijen over het front van de kast om eenmaal buiten het gaas dadelijk op te vliegen en zo kan de hoornaar hen moeilijker grijpen. Gaas van 6 mm laat wel geen darren en ook geen koningin door. Maar vanaf augustus als de hoornaren echt een probleem worden, zijn de moeren toch al bevrucht en de darren afgeslacht. Het is de bedoeling om deze muilkorf alleen bij een volk te monteren als er echt hoornaren gezien zijn. Maar na de darrenslacht zie ik hierin zelfs een mogelijkheid om muizen buiten de kast te houden. Ik ga in elk geval dit jaar bij alle kasten een muilkorf proberen te voorzien.

Nu vond ik het eerste prototype geen simpel model om deze winter voor 20 volken te maken. Maar de oplossing vond ik vorige week. En zoals dikwijls vond ik die bij Pia Aumeier. Ergens vertelde ze dat een bijenvolk helemaal geen vliegplank nodig heeft. Het maakt de constructie van een bodem zelfs nodeloos complex. En een natuurlijke nestholte heeft zelfs nooit een vliegplank. Ook haar eigen kasten hebben geen vliegplanken. De bijen landen even goed op de voorkant van de kast. Toen zag ik het licht, want dat doen ze namelijk ook bij het gebruik van de muilkorf. Ik verwijder deze winter simpelweg alle vliegplanken. En van al die vliegplanken maak ik een persoonlijke muilkorf voor elke bodem. Alle twintig.

Vandaag heb ik de eerste gemaakt. Op de foto’s is alles hoop ik duidelijk te zien.

Waswafels gieten

DSC_2195DSC_2193

Gisteren ben ik begonnen met het maken van de waswafels voor 2019. De waterkoeling gebeurt met een tuinslang die door de tuin ligt tot aan het tuinhuis. Ik heb daarom gewacht tot de vriestemperaturen voorbij waren. Om vriesschade aan de buitenleidingen te vermijden. Het was nog wel zo koud dat de bain-maries toch bijna twee uur nodig hadden om de was op temperatuur te krijgen. Maar eens zo ver, kan ik ook uren doorgaan met deze opstelling. Nog een avondje zoals gisteren en de 25 kg is gewafeld.

Vandaag heb ik de laatste wilgen geknot die ik dit jaar nog moest doen. De takken zal ik op een andere keer nog wel verwerken.DSC_2197