Neonicotinoiden in honingdauw

Volgens een team Nederlandse en Spaanse onderzoekers zitten neonicotinoiden niet alleen in de nectar maar evenzeer in de honingdauw. En vermits honingdauw gedurende een veel langere periode beschikbaar is dan de nectar uit de bloemen, zou dit veel schadelijker kunnen zijn voor veel insecten die leven van bladluizen, bladvlooien, witte vliegen enz. De nuttige insecten die deze schadelijke insecten opruimen, gaan op deze manier ook ten onder. Honingdauw is geen afscheiding van de planten, maar is de uitscheiding van insecten die plantensappen opzuigen. Deze uitscheiding wordt dan weer opgenomen door andere insecten wegens de zoetheid ervan. Zou het niet logisch zijn dat de insecten die plantensappen opzuigen, deze giftige neonicotinoiden binnen krijgen. Dat zou nu juist de bedoeling moeten van deze insecticiden want juist om die reden stopt men neonicotinoiden in de plantensappen. Wat mij eigenlijk het meest verontrust is het feit dat deze neonicotinoiden in de uitscheiding van deze schadelijke insecten voorkomt. Want dat betekent volgens mij dat ze niet meer simpel dood gaan van dit gif. Als ze nog honingdauw kunnen uitscheiden, leven ze volgens mij nog. En dat zou voldoende reden moeten zijn om te stoppen met het gebruik van neonicotinoiden. Dat hun lijf vol zit met giftige neonicotinoiden en dat ze bijgevolg ook giftig zijn de nuttige sluipwespen en andere nuttige insecten, zal al wel lang vaststaan. Maar het simpele feit dat de schadelijke insecten niet meteen doodvallen en nog honingdauw kunnen produceren vind ik eigenlijk best angstaanjagend.

Ik herinner me nog heel goed een ander horrorverhaal van de vorige eeuw. Het was iets met roofvogels en DDT. Hoe dom kan de mens zijn als zelfs dieren leren uit ervaring.

14 augustus 2019

Vanmorgen de meidoornhaag nogmaals geschoren voor de winter. Ik heb ze geschoren na de bloei, maar de nieuwe scheuten heb ik nu weer verwijderd omdat de haag anders te breed en te hoog wordt.

De bijenvolken zijn tot nu toe twee maal per week gevoerd met 2 liter siroop. Vandaag voor de laatste keer. Achttien Kempische volken zijn klaar voor de winter. De behandeling tegen de varroamijt met Apivar is lopende en de kasten hebben nog zeer veel broed. Ondertussen vliegen de bijen weer met stuifmeel. De reuzenbalsemien, de guldenroede, de persicaria, de doorbloeiende wilg zijn maar een deel van de najaarsbloei die nog moet komen. Ik zet de volken dan in de tweede helft van september op gewicht.

Naast de Kempische kasten heb ik dit jaar ook nog een ecokast in gebruik genomen. Ik beschouw een ecokast niet als een productiekast. Ik heb het geprobeerd gedurende enkele jaren maar het werkte niet voor mij. Wellicht prima voor de bijen, om ze op een natuurlijker manier te houden, maar bijen houden is iets anders dan imkeren. Ik heb daarom mijn ecokasten verkocht maar behield er een als zwermvanger. Dit jaar is er geen zwerm in getrokken, maar ik heb er eentje in geplaatst. Op een bepaald moment belde een klant dat hij een bijenzwerm had aan zijn huis. Ik heb deze opgehaald en in de ecokast gezet. Niet dat ik geen Kempische kasten meer had, maar ik heb geen idee vanwaar die zwerm kwam en heb geen behoefte aan inbreng van vreemde ziekten. In de ecokast mag de zwerm trachten te overwinteren en indien ze hier in slaagt, krijgen ze volgend jaar wel een Kempische kast. Dan hebben ze zich voor mij voldoende bewezen.

Momenteel bezetten ze anderhalve bak en is hun wintervoorraad al goed zichtbaar tegen het kijkraam van de bovenste bak.

Fietsen door het water

Vandaag door het water gaan fietsen vlakbij Bokrijk. We zijn vertrokken aan de abdijsite van Herckenrode waar een mooie parking is. We bleven droog tot we door het water waren gereden. Pas daarna begon het te regenen.

Toen we vanavond nog een klein ritje deden, moesten we zelfs even beschutting zoeken maar daarna klaarde de lucht toch weer op.

Ik heb vanavond ook nog wat kruiden verzameld voor onze chinchilla’s. Duizendblad, herfstleeuwentand, klaver, meidoorn, pepermunt en weegbree. Deze worden nu gedroogd voor de winter. Spijtig genoeg ben ik bij het verzamelen in een wespennest gestapt. Een steek in de kuiten is goed verdraagbaar maar een steek in de dunne hoofdhuid kan toch een ganse avond vergallen. Geef me dan maar mijn bijenprikjes.

Honing oppotten

Ik heb al eerder geschreven dat ik de honing in plastic zakken bewaar om ze pas later in potten te doen. Een zak bevat 15 tot 17 kg honing. Deze kan al gekristalliseerd zijn als ik hem nodig heb. De emmer met de zak gaat in de bain-marie bij 37 graden. Na een of twee dagen is de honing voldoende vloeibaar om in potten te doen. Wel ga ik hem nog een tiental minuten roeren. Ik bewaar de gevulde potten dan bij 15 graden.