23 februari 2018

Gisteren mijn nieuw speeltje ontvangen. De Bee Sweeper.

Een toestel om bijen van de ramen te vegen bij het oogsten van de honing of om afleggers te maken. De honingbakken die ik deze week had onderuitgehaald, stonden nog op de broedbak en ik heb dit toestel dus even geprobeerd. Veel bijen zaten er natuurlijk niet op de ramen, maar de werking is perfect. De afgeveegde bijen komen onder in een opvangbak terecht die simpel is leeg te gieten. Terug in het volk in dit geval. Morgen zou ik nog twee honingbakken moeten weghalen. Deze staan nog onderaan en zullen wel wat meer bijen bevatten. Dan ga ik proberen om een filmpje te maken op mijn youtubekanaal.

Vanavond heb ik de laatste waswafels gegoten voor de honingbakken. Voor dit seizoen zit het was wafelen er op. Terwijl ik hiermee bezig was, heb ik 40 oude honingraten uitgesmolten in mijn stoomtoren. Deze bestaat uit een aantal oude broedbakken. In de onderste staat een oude emmer. Daarboven bevind zich een metalen plaat met een centraal gat boven de emmer. Dan een lage honingbak waar ik de stoomdarm van een behangafstomer doorvoer. Hierboven een koninginnenrooster als zeef en dan weer twee broedbakken. De bovenste kan dan 12 uit te smelten ramen bevatten en de onderste creëert ruimte voor het afval dat niet door de zeef valt. Als laatste plaats ik een dak, gevuld met isolatieschuim. In het eerste prototype liep de gesmolten was naar buiten in opvangbakjes. Deze was stolde echter te snel. Daarom staat er nu een grote emmer in de toren en stolt de was niet meer zo snel. Hoe trager de stolling van de was gebeurt, hoe meer de onzuiverheden kunnen uitzakken. Het bekomen wasblok is op deze manier al veel zuiverder. Vermits alles nu in de stoomtoren blijft, worden er tijdens de werking ook geen bijen aangetrokken. Zelfs tijdens warme zomerdagen blijft het rustig rond deze stoomtoren.

21 februari 2018

Zojuist heb ik bij de bijenvolken de eerste handeling van het jaar verricht. Ik heb de kasten gewogen en heb daarna de lichtste geopend. De ramen aan de zijkanten waren nog goed voorzien van verzegeld voer. De overige kasten hoef ik bijgevolg niet te openen. Hierna heb ik alle kasten eens bekeken door de plasticfolie en met een laser de temperatuur gemeten. Bij alle kasten was deze in de centrale gang duidelijk hoger. Meer dan 23 graden. Aan de kanten van de kast bleef de temperatuur rond de 19 graden. Dit duidt voor mij op een beginnend btoednest in de centrale raten. De volken die een honingbak hadden onder de broedbak heb ik uiteen gehaald. De broedbak terug op de bodem geplaatst en de honingbak boven op de plasticfolie. Hiervan sla ik achteraan een centimeter om. De bijen gaan in deze honingbak niets opslaan maar de resten voer nog naar onder halen. Binnen een paar dagen kan ik die honingbak dan droog afnemen.

Moestuinieren

Wat kunnen we in februari al doen in de moestuin? Profiteren van het mooie weer. De grond klaarmaken is wel zo prettig als de zon schijnt. Als deze zachte temperaturen aanhouden, kan ik weldra de tuinbonen en de vroege sjalotjes planten. Ook de peultjes kunnen zeer vroeg worden ingelegd. Maar door de locatie op zeer natte grond, probeer ik toch alles wat uit te stellen. Want enkele dagen met veel regen zet mijn moestuin meestal wel onder water. Als het dan ook nog wat nachtvorst geeft, is dat toch wat teveel gevraagd van de jonge plantjes. Een maand later beginnen in de moestuin geeft zeker niet minder opbrengst.dsc_2294dsc_2295

Valentijn

Reinigingsvlucht

De bijen vlogen vandaag massaal bij zulk mooi weer. Zeer veel bijen die aan de kast ‘voorvliegen’ om het juiste adres van hun woning in te prenten. Hierna kunnen ze deze kast steeds terugvinden. Een enkele bij kwam terug met wat stuifmeel. Van vroege krokusjes, sneeuwklokjes, hazelaar… Deze 12 kasten zijn in goede doen. Momenteel staat de teller nog steeds 20 op 20. Benieuwd of er nog problemen opduiken. Er zit wel eens een volk tussen dat na een te late moerwissel darrenbroedig is of zelfs moerloos. Deze haal ik er dan uit bij de eerste controle half maart. Tegen het einde van deze maand worden wel alle volken gewogen om ze eventueel een pak deeg op te leggen. Om kasten te openen is het momenteel nog veel te vroeg.

Imkeren zonder vliegplank

Ik heb nog een voordeel ontdekt aan het verwijderen van de vliegplank. Of in elk geval een zorg minder. Sneeuw op de vliegplank. Verwijderen of niet. Als ze er niet is, is de vraag niet meer aan de orde. Op de eerste foto was de sneeuw al bijna gesmolten. Op de tweede foto, na de tweede winterprik, is de vliegopening nooit dicht geweest.dsc_2235dsc_2273

Aziatische hoornaar

Het voorbije jaar heeft de Aziatische hoornaar zich vermoedelijk definitief gevestigd in België. Tijd dus om onze voorzorgen te nemen. In Frankrijk heeft men al enige jaren ervaring en daarom heb ik de Franse websites eens duchtig doorgenomen. De mooiste oplossing vond ik de muilkorf, une museliere, voor de vliegplank. Op de vliegplank wordt een gaasconstructie bevestigd die belet dat de hoornaar kan aanvallen. Deze hangt namelijk voor de kast als een biddende roofvogel en pikt regelmatig een bij van de vliegplank. Het gaas heeft een openingen van slechts 6 mm. Hierdoor kunnen de bijen zich veilig bewegen over de vliegplank. Het volk went snel aan de nieuwe situatie en volgens Franse onderzoekers ondervindt het volk op deze manier veel minder stress van jagende hoornaars. Ook onze inlandse hoornaar gaat op deze manier te werk en daarom heb ik de muilkorf vorig jaar op een volk eens uitgetest. De bijen zitten inderdaad veel rustiger op de vliegplank terwijl ze bij de buurvolken veel meer binnen blijven. Vorig jaar waren er enorm veel hoornaars en dagelijks zag ik er meerdere voor de kasten zweven. Het systeem werkt echt. De muilkorf zorgt er echter ook voor dat de hoornaars niet binnen kunnen in het volk. Want dat doet de Aziatische namelijk wel in tegenstelling tot onze inlandse hoornaar. Uiteindelijk lanceren deze met meerdere tegelijk een aanval om in de kast te dringen en het ganse volk uit te roeien. De muilkorf belet dit op simpele wijze. De bijen kunnen wel nog steeds door de mazen. Het gaas blijft eveneens 6 – 7 mm van de voorkant van de kast. Hierdoor kruipen de meeste bijen over het front van de kast om eenmaal buiten het gaas dadelijk op te vliegen en zo kan de hoornaar hen moeilijker grijpen. Gaas van 6 mm laat wel geen darren en ook geen koningin door. Maar vanaf augustus als de hoornaren echt een probleem worden, zijn de moeren toch al bevrucht en de darren afgeslacht. Het is de bedoeling om deze muilkorf alleen bij een volk te monteren als er echt hoornaren gezien zijn. Maar na de darrenslacht zie ik hierin zelfs een mogelijkheid om muizen buiten de kast te houden. Ik ga in elk geval dit jaar bij alle kasten een muilkorf proberen te voorzien.

Nu vond ik het eerste prototype geen simpel model om deze winter voor 20 volken te maken. Maar de oplossing vond ik vorige week. En zoals dikwijls vond ik die bij Pia Aumeier. Ergens vertelde ze dat een bijenvolk helemaal geen vliegplank nodig heeft. Het maakt de constructie van een bodem zelfs nodeloos complex. En een natuurlijke nestholte heeft zelfs nooit een vliegplank. Ook haar eigen kasten hebben geen vliegplanken. De bijen landen even goed op de voorkant van de kast. Toen zag ik het licht, want dat doen ze namelijk ook bij het gebruik van de muilkorf. Ik verwijder deze winter simpelweg alle vliegplanken. En van al die vliegplanken maak ik een persoonlijke muilkorf voor elke bodem. Alle twintig.

Vandaag heb ik de eerste gemaakt. Op de foto’s is alles hoop ik duidelijk te zien.