Hoe maak ik een liter suikerwater 1:1?

Weeg 600g suiker af en voeg her 600ml water bij. Ik maak een halve liter door 300g suiker op te lossen in 300ml water en bijgevolg een vierde liter door 150g suiker op te lossen in 150ml water. Dit zijn hoeveelheden en gewichten die elke huishoudmaatbeker en elke keukenweegschaal makkelijk aankan.

Maar stel u nu eens voor dat je 35g wil afwegen of godbetert 18g of zelfs 9g? Niet iedereen heeft een brievenweegschaal en al zeker geen apothekersweegschaal.

De oplossing bestaat nochtans:  http://nl.aldi.be/aldi_digitale_doseerlepel_48_5_1193_13870.html . Wellicht hebben nog andere warenhuizen een soortgelijke oplossing. Voor een klein prijsje is het probleem van de kleine gewichtjes opgelost.

Vandaag de volken bij Luc behandeld. Ik had nog een restant OZ over en ondertussen is de kennis natuurlijk ook weer doorgegeven. De 4 segenbergers die ik nog in gebruik heb, zijn vandaag ook behandeld. Ze zijn volgens mij niet volledig broedloos, maar wellicht worden ze dat ook niet echt in die isolatiekasten. Om er iets uit te leren, heb ik deze behandeld met een verdampingstoestel. Oxaalzuur verdampen met een 12V batterij werkt volgens de literatuur namelijk ook. Hiervoor dienen tabletten te worden geperst en is een degelijke bescherming nodig. Handschoenen, een bril en het juiste stofmasker. Maar de behandeling zelf was nog veel ‘leuker’. Het produkt verdampen vraagt namelijk geen stofmasker maar een gasmasker van het juiste type. De 12V voeding is weer een extra stuk materiaal en het duurt 6 minuten alvorens een volk is behandeld. Op die tijdspanne heb ik 10 volken gedruppeld. En veel veiliger. Enfin, we zullen nu nog afwachten of de mijtenval even efficiënt is. Controle na 3 dagen.

Het toestel is vrij omslachtig én duur.

Vermits de wagen met 12V batterij niet bij de kasten kan, nam ik dit laadstation mee.

Om de tabletten te persen en het toestel te vullen, zijn deze zuurbestendige handschoenen en bril een must.

Om het toestel te verwijderen van een volk of om simpelweg in de buurt te blijven tijdens de werking, is dit gasmasker natuurlijk ook onvermijdelijk.

Zelfs als de mijtenval te vergelijken is met bedruppelen, is de gebruiksvriendelijkheid en zeker de veiligheid voor de imker niet te vergelijken. Verdampen lijkt zelfs onverantwoord. Ter vergelijking deze foto:

Een LEDlicht, een revolverspuit van 50ml en rubber huishoudhandschoenen. Meer heb ik niet nodig voor het bedruppelen. Het kost maar een fractie van het materiaal dat nodig is voor verdamping van OZ, zelfs als je de kosten voor het voorschrift van de dierenarts en de aflevering door de apotheker er bij telt. De revolverspuit die ik gebruik om exact 5 ml te bedruppelen per straat bijen, kost net geen 60 euro. Het kan natuurlijk ook met een wegwerpspuit van 50ml. Het LEDlicht en de handschoenen zijn later nog elders te gebruiken en hoef ik dus niet te tellen. lDe tijdswinst via bedruppeling ga ik ook niet berekenen, maar die is énorm.

Voor de liefhebbers nogmaals het filmpje dat ik vorig jaar heb gemaakt van de druppeling met OZ.

 

 

 

 

 

Gisteren heb ik alles klaargemaakt voor de winterbehandeling van de bijenvolken. En deze morgen bij -3°C ben ik er aan begonnen. Alle Kempische kasten zijn nu behandeld en wat ik zag, stemt me hoopvol. Tussen de 5 en de 8 straten vol bijen in een dichte wintertros. En de tros zat telkens vooraan en vrij diep. Ze hebben dus nog een goed pak voer boven zich. Dit jaar viel ook weer op dat de jonge volkjes het veel beter doen dan de productievolken. De jonge volken zaten steevast op een tros van 8 straten, terwijl de produktievolken slechts 5 à 6 straten bezetten. Slechts één volk van de 15 stuks voldoet niet. De tros was slechts 2 straatjes, dus ongeveer een tros van 10-12cm. Volgens de kastkaart was het een koninginnenaflegger waar de koningin van 2012 nog opzit. Ik heb ze het ganse jaar achter de hand gehouden als reserve maar nu zal ze ons vermoedelijk verlaten. Ze hebben een ganse kast vol voer en ik heb ze behandeld, maar toch verwacht ik ze niet terug te zien in maart. 

Bij het sluiten van de kasten, heb ik een isolatieplaat in de deksels gestopt en de bodemschuif heb ik er ook weer onder geplaatst. Nu kan ik binnen een drietal dagen de mijtenval eens controleren en ga ik ook de gewichten van de kasten noteren. De bodemschuif blijft nu zitten en samen met een regelmatige weging van de kasten, kan ik de voorjaarsgroei mooi opvolgen. Ook mijn stetoscoop neem ik vanaf nu tot aan de voorjaarscontrole weer in gebruik. 

De schuif zit omgekeerd in de sleuven en laat zodoende een ventilatie naar achter toe.

Het metalen plaatje aan de unster blijft hangen aan de maximale uitslag en op die manier is het gewicht mooi af te lezen.

Dit is zo een voorbeeld van een bodemschuif van vorig voorjaar. Het volk zit boven de bruine mul en is aan het eten van de witte mul. 

Een zacht gezoem in de kast tijdens de koude dagen, stelt de imker gerust.

De vliegspleet blijft in de winter ook open om af en toe wat dode bijen uit de opening te halen. Pas bij de eerste voorjaarsvluchten wordt ze terug nauw gezet tegen roverij.

Ik heb dus vier mogelijkheden om een volk tijdens de winter in de gaten te houden zonder de kast te openen. Langs voor heb ik de de vliegplank, langs opzij kan ik luisteren, langs achter kan ik de kasten wegen en langs onder de bodemschuif bekijken.

Op ongeveer de helft van de kasten had ik een plasticvel liggen en op de andere helft een voederplank waarvan het voedergat was afgedicht met een stuk opneemvod. Door de stof zou de kast zijn overmatig vocht beter kwijt kunnen. Alle kasten waren echter even droog en ik heb geen verschil kunnen merken. Wellicht kan dit nog veranderen nu de bodemschuif er onder blijft en de volken volgende maand beginnen met hun broedaanzet. Ik kom hier in maart nog wel op terug.

Dit weekend moeten nu nog de Segenbergers worden behandeld en de kasten van Luc, mijn leerling-imker.

Gisterenavond hebben we met de imkervereniging De Verenigde Taxanders het jaarlijks ledenfeest gevierd. Het eten was weer top. Ook de losse babbels met collega-imkers zijn altijd weer leuk. De maaltijd werd afgesloten met een tombola waarbij iedereen weer een prijsje kreeg. En Alex had weer een leuke kwis georganiseerd. De avond was meer dan geslaagd. Hopelijk zijn we er volgend jaar weer allemaal bij.

Mijn nieuwe zwermvanger is klaar. Een Kempische zesramer. Om hem lichter te maken zijn de zijkanten gemaakt van een kader met gaas. Na scheppen van de zwerm worden dit gaas afgedekt met isomoplaatjes en het deksel er op gelegd. Er kunnen dan enkele ramen worden ingehangen en na enkele dagen kan de zwerm zo simpel worden overgezet in een eigen kast. Ik moet wel nog de vlieggatschijf monteren voor het vlieggat. De bak kan natuurlijk ook dienen als raamdrager tijdens een volkcontrole. Ik zet namelijk niet graag een raam met bijen op de grond.

Waar zijn we momenteel mee bezig? De bijenvolken zijn in rust. Deze week vlogen op drogere momenten wel enkele bijen buiten, doch ze keerden snel terug binnen. Het is ondertussen al 14 dagen geleden dat ik in de namiddag nog jonge bijen zag voorvliegen. Binnen een tiental dagen is het dus zeker mogelijk om ze de winterbehandeling te geven. Het kleine apideakastje heb ik dit weekend uit de sauna gezet, vermits ik deze zelf nodig had. En die temperaturen wil je een koningin op een waswafeltje echt niet geven. Daarom heb ik het volkje in een buitenkast geplaatst. Het is er donker en de kast staat op het terras uit de tocht. Vandaag heb ik ze nog wat siroop bijgegeven en de bodem even uitgeschoven om wat dode bijen te verwijderen. Het volkje ziet er nog goed uit.

De mede die ik vorige maand had opgestart is pas goed begonnen met met de gisting nadat ik de emmer op een warmtemat heb geplaatst. Vorig jaar had ik de mede opgestart in de zomermaanden en toen had ik dit probleem natuurlijk niet. Misschien even aan denken volgende keer. De mat is oorspronkelijk bedoeld om een aquarium op temperatuur te houden.

Bij het lezen van de oude tijdschriften kom ik vaak interessante ideetjes tegen. Zo ben ik nu bezig met de bouwtekeningen van een zwermkist en een kist om koninginnen te vangen. Allen natuurlijk op mijn eigen Kempische maatvoering. Zodra ik enkele uurtjes kan vrijmaken, begin ik er aan. 

Op een gegeven moment las ik zo een artikel over een wedstrijdje tussen imkers om een beroker te laten branden. Dit lijkt me wel leuk om eens voor te stellen tijdens een bijeenkomst. Een aantal artikels gaan natuurlijk ook over de ideale manier om een beroker aan te maken en te laten branden. Met enkele van deze tips ben ik vanmorgen gestart en blijkbaar is het al gelukt. Om 9 u vanmorgen heb ik de beroker gestart met een aanmaakblokje voor de barbecue (zogenaamd vrij van giftige producten). Hierop heb ik een vijftal houtskoolblokjes geplaatst (uit de houtkachel gehaald). Binnen de vijf minuten heb ik hierboven een handvol houtpellets gestort. De houtpellets zijn van een zak kattenbakvulling, maar de pellets voor de pelletkachel zijn toch identiek. Ondertussen, 14u namiddag, heb ik al tweemaal een handvol pellets toegevoegd en mits elk uur een vijftal keer te pompen, blijft de beroker aan en geeft mooie dikke rook.

 

In het ABJ van 1997 is een vergelijkende test verschenen tussen drie methodes om de koningin snel te vinden. De algemene methode om elk raam te bekijken tot men ze tegenkomt, het afschudden van alle ramen in twee lege bakken op een omgekeerd deksel en een koninginnenrooster tussen de twee bakken en als laatste het beroken via het vlieggat waarbij men de koningin hierna bovenin vindt tegen het binnendeksel of op de bovenste ramen, waar men ze dan afschudt. De drie methodes werden uitgevoerd door dezelfde personen en de methodes werden zoveel mogelijk gestandaardiseerd.  De tweede methode werd ook gebruikt samen met beroken om de bijen sneller naar de onderste bak te sturen. De koninginnen waren gemerkt en geknipt. Via beroken had men slechts 79 seconden nodig, via het afschudden 150 seconden en door de ramen een voor een te bekijken 226 seconden. Een lege broedbak, een lege honingbak en een koninginnenrooster ga ik in elk geval als reserve achterhouden.

Een koningin wordt tijdens haar bruidsvlucht achtervolgd door een paar honderd darren. Deze proberen allemaal om ter snelst de koningin te berijden…reiken. Slechts een tiental slaagt er in om met haar de liefde te bedrijven. Als beloning worden, op het hoogtepunt, de darmen letterlijk uit hun lijf getrokken en vallen ze dood neer. De darren die het niet hebben gehaald, keren teleurgesteld terug naar de bijenkast. Ze genieten verder van de mooie zomer, laten zich verder volgieten met zoete nectar en laten alle werkjes opknappen door de werksters. Moest hier een moraal inzitten,zou hij kunnen zijn: In de liefde loop je best niet te hard van stapel.