voorjaarsbollen

Vandaag heb ik nog 425 bollen geplant voor de bijenhal. Scilla’s, winterakonieten, blauwe druifjes en sneeuwklokjes. Met een sluier op mijn hoofd en op mijn knieen voor de kasten. Ze vlogen alsof het hoogzomer was. Bij de segebergerkast heb ik op deze manier weer een nadeel ontdekt. Om roverij te vermijden had ik alle schuifjes op een tweetal centimeter stsan. Vermits de volken de laatste dagen zeer sterk vlogen, hebben de dames er niets beter op gevonden dan onder de schuif door te knagen. Ze hebben nu weer een vliegopening over de ganse breedte. Geef mij toch maar een houten kast.
De serre dient momenteel om de was te zuiveren. Terwijl ik in de stoomsapketel de was nog eens smelt voor een extra zuivering kan ik er de lege kasten nazien en verven. De lege apideakastjes hebben al een mooi kleurtje gekregen. Morgen begin ik aan de nieuwe daken en bodems.

2 gedachten over “voorjaarsbollen

  1. Ik snap ook eigenlijk niet goed waarom zoveel imkers de Segeberger promoten . Buiten het feit dat het geïsoleerde en lichte kasten zijn zijn ze enorm kwetsbaar , en meolijk te reinigen.
    Ik zou ze alvast niet meer nemen.

    Like

  2. Hoe sneller kapot, hoe sneller aan vervanging toe, zeker. Volgend voorjaar gaan de mijne allemaal buiten. Ik vind ze juist niet lichter. Een volk dat wordt ingewinterd op twee segebergerbroedbakken is even zwaar als een volk op een enkele Kempische broedbak. En een volle honingbak is zelfs zwaarder dan mijn Kempische honingzolder. Ze zijn weliswaar beter geïsoleerd, maar ik vind de kwetsbaarheid er toch dik over. Wat de reiniging betreft, is dit ook een heel gedoe. En echt ontsmetten zie ik al helemaal niet zitten.

    Like

Reacties zijn gesloten.