Half mei en ik heb de serre leeggemaakt. De mediterrane planten heb ik buiten gezet en de pompoenen in de moestuin. De laatste tomatenplanten, pepers, paprika’s en komkommers heb ik op de open plaats in de serre geplant. In de moestuin heb ik ook de bonen ingelegd. Hopelijk krijgen we nu de volgende dagen wat regen om de tuin goed aan de gang te krijgen. Elke dag 200 liter met een gieter is niet zo plezant. En het werd wel echt droog voor de jongste plantjes.

De koninginnenaflegger van volk 12 zit nu in een Kempische kast met reeds 8 ramen. Volk 12 zelf heb ik vandaag nagekeken en een mooie dop laten staan. De andere heb ik verwijderd. Er konden er 7 worden uitgesneden en die heb ik in mijn couveuse gelegd. Morgen zal ik dan 5 apideakastjes vullen en binnen 2 dagen zou ik er dan een pas uitgelopen koningin kunnen bijzetten. Volk 1 gaf ook een koninginnenaflegger toen ik ze thuisbracht van de kersenbestuiving. De doppen ga ik morgen controleren. Als er al doppen zijn gesloten, worden deze vernietigd. Ze zijn dan aangemaakt op te oude larfjes. Pas volgende week haal ik er de overmaat aan doppen uit. Wellicht kan ik dan weer 5 apideakastjes van een jonge koningin voorzien.

Bij de wekelijkse controle bleek volk 8 al enkele belegde doppen te hebben. Een raam met een mooie dop werd even opzij gezet. Toen ik even later eitjes had gezien en ook de koningin tegenkwam, was ik gerustgesteld. Ik heb de koningin met de bijen van drie ramen weggegeven en ga binnen enkele dagen de doppen allemaal controleren. Na 5 dagen kunnen de bijen geen extra doppen meer aanzetten en dan laat ik in dit geval alleen de gesloten doppen staan. Dit zijn dan de echte zwermdoppen die de bijen zelf hebben uitgekozen. De doppen die eventueel dan nog open zijn, zijn de redcellen.

Gisteren eindelijk de twee geploegde veldjes kunnen frezen. Hierna de aardappelen gepoot en phacelia gezaaid. Binnen enkele weken kan ik ook nog een veldje zonnebloemen en boekweit zaaien. Maar hiervoor wacht ik tot half mei.

Deze voormiddag heb ik dan een bezoekje gebracht aan de kersenplantage om de twee bijenvolken te controleren. Bij allebei was het darrenraam volledig volzet met open broed. Volgende week dus al uit te snijden. Vermits ook de waswafel was uitgebouwd en belegd, heb ik ze een nieuwe waswafel gegeven. Hiervoor werd weer een voerraam weggenomen. Ze hebben er nu nog twee. De volgende dagen halen we 20 graden en dan zal de kersenbloesem volledig losgaan. De geopende varroaschuif lag boordevol afgevallen stuifmeelkorrels.

Vermits de paardenbloemen in bloei staan en de onderste bak van de ecokasten al deels is uitgebouwd, werd het tijd om ze een derde bak te geven. Even het dak opzij zetten, de twee broedbakken hier bovenop zetten en een nieuwe bak op de bodem zetten. De bijen merken hier bijna niets van. Een werkje van nauwelijks een minuut per volk. De nieuwe broedbak werd voorbereid met nieuwe toplatten. Hier heb ik een strookje waswafel ingesmolten als aanzet. De bovenkant van de toplatten heb ik ingewreven met lijnolie. Deze olie moet helpen voorkomen dat de bijen hun bovenhangende raten hieraan bevestigen. Dit zou het afnemen van een bak later iets bemoeilijken en proberen we dus te voorkomen. Maar vermits een natuurraat aan de onderkant anders is dan een waswafel, zal dit al niet zo vaak gebeuren. Bij een natuurraat wordt de onderkant namelijk spits afgewerkt en hiervoor hangen er ook bouwbijen onder aan deze raat. Dit natuurlijk in tegenstelling tot een waswafel in een houten raam. Hier hangen geen bijen onder, maar aan beide zijden hangen ze er alleen maar tegen. En vermits de onderhangende bijen niet graag met hun rug tegen de onderliggende lat schuren, is er normaal een bijenruimte van 6 mm te verwachten tussen de bovenraat en de toplat er onder.

Vandaag afgesproken om woensdagmorgen naar de kersen te vertrekken. Ik doe wel slechts 2 kasten weg. Gewoon voor de aardigheid want er kruipt toch wel veel tijd in. En vooral tijd die je vooraf moet afspreken. Dus namiddag even de bewuste volken nagekeken en ik schrok er van. Ze hadden de waswafel al uitgewerkt en ik heb ze maar een nieuwe gegeven. Het grootste volk had al besloten om nectar op te slaan in de open cellen in plaats van ze te voorzien voor hun koningin. Ik heb ze dan maar een gesloten voerraam afgenomen en een leeg uitgewerkt raam in de plaats gegeven. Het buitenste voerraam ging er uit en het tweede raam vol nectar heb ik dan maar opgeschoven. Op die tweede plaats heb ik dan het uitgewerkt raam gehangen. Ik moet nu blijkbaar alle volken zo snel mogelijk hun honingzolder geven.

Het ploegen van het aardappelperceel en het phaceliaperceel is bijna klaar. Op de natste plekken stroomde de gemaakte voor dadelijk vol water en die stukken heb ik dus nog even gelaten voor wat ze waren. Hopelijk kan ik volgend weekend verder in drogere omstandigheden.

Vandaag een superdag voor de bijen en de tuin. Als het morgen niet te fel regent, zal ik eindelijk de percelen voor de phacelia en de aardappelen kunnen ploegen en frezen. Het wordt tijd om hieraan te beginnen. Maar tot heden was de bodem nog veel te nat. Ook moeten er nog enkele kolen worden uitgeplant en pastinaak gezaaid. 

Op paasmaandag heb ik de eerste grote kastcontrole gedaan. Alle volken hebben nu een darrenraam en een eerste waswafel gekregen. De volken hebben alleen nog drie volle ramen met voer en het broednest zit op 5 tot 7 ramen. Er zijn dus nog kasten met een vulblok en zelfs nog een open plek. Volgende week krijgen ze weer een waswafel en allemaal een honingbak met zes uitgewerkte honingramen en zes waswafels. De grootste volken hebben die dan zeker nodig en om het simpel te houden, krijgen ze dit dan allemaal. Het volk dat het verst is in zijn ontwikkeling bepaalt wat er moet gebeuren. Spijtig genoeg kwam ik aan het waterbroek nog een kast tegen met leggende werksters. Deze kast heb ik dan maar afgeslagen op een honderdtal meter van de stal. Er zijn dus geen 12 maar slechts 11 Kempische volken klaar voor een productie dit jaar. Ik had gepland om er 8 te kunnen installeren en ben dus tevreden. Vermoedelijk gaan er binnen enkele dagen 2 naar de kersen. Als er hierna toch teveel kasten op eenzelfde locatie staan, kan ik er nog enkele overzetten in ecokasten. Deze krijgen dan een plaatsje bij klanten van mij. Het plaatsen van een Kempische kast op meerdere locaties neemt veel te veel tijd in beslag om ze wekelijks te controleren. En een ecokast is voor de meeste leken ook veel interessanter om te bekijken. Door het kijkraam zijn de bijen echt te bewonderen terwijl ze aan het werk zijn. Al moet ik natuurlijk wel duidelijk maken dat men het kijkraam niet te pas en te onpas mag openen. Een bijenvolk heeft om rustig te blijven ook rust nodig.