We hebben de voorbije twee dagen mooie reinigingsvluchten gezien. Temperaturen ruim boven de 10 graden, weinig wind en zonnig. De bijen hebben er deugd van gehad. Bij controle bleken ze allemaal goed te vliegen. Slechts één kast was wat lichter geworden, de bijen zaten de voorbije week al tegen de dekplastiek en ik heb ze dus een pak deeg opgelegd. Alle andere volken zaten nog diep vooraan in de kast met een mooie koepel voer boven zich. Die ene kast is de enige kunststofkast, een segeberger. In de houten Kempische kasten is de voorjaarsontwikkeling toch wel wat trager. Ik beschouw dit echter als een gigantisch voordeel. Vermits ik niet meer reis naar het fruit en de paar fruitbomen op mijn eigen perceel niet echt van tel zijn, hoeven ze niet zo vroeg uit te groeien. Een voorjaarsdracht mogen de bijen zelf houden. Ik heb in de omgeving enorm veel wilgen en mijn tragere volken hebben hier volgende maand echt een overmaat aan. Moesten het allemaal vroege, grote volken zijn, hadden ze misschien net niet voldoende dracht.

Doorgaan met het lezen van “15 februari 2016”

Vandaag weer positieve temperaturen en een mooi zonnetje. Ik ben dus begonnen met de bosmaaier op het perceel. De afgestorven brandnetels en de éénjarige stengels van de bramen worden gemaaid. Met een boshark verwijder ik dan het materiaal en op deze manier krijgen de jonge opschietende boompjes alle kansen. Dit geldt vooral voor de vele wilgen, de vlieren en de aangeplante esdoorns, hazelaars en lindes. Opschietende elzen en eiken worden zoveel mogelijk verwijderd. Het was echt een lekker weertje en daar werd door iedereen gebruik van gemaakt. Tussen 14 en 15u hebben alle volken een mooie reinigingsvlucht gedaan. Althans aan het waterbroek waar ik bezig was. Morgen zal ik rond dezelfde tijd eens gaan kijken in Gerhagen als de zon zich weer laat zien. Dit doet echt deugd om de bijen zo te zien buiten komen. In gedachten zag ik de brede grijns op hun donkere kopjes terwijl ze zich voor de kast oriënteerden. Weldra beginnen we er weer aan, leken ze te denken. En ja hoor, de lente zit klaar in deze eerste mooie dagen. Ook de wilgenknoppen laten al een klein wit toefje opmerken. Nog enkele weken en de katjes bloeien weer volop.

Binnenshuis ben ik bezig met de zadenbestelling voor het volgende moestuinseizoen. De oude zaden van de voorbije jaren ben ik momenteel aan het gebruiken als kiemplantjes. Lekker veel vitaminen en mineralen om weer krachten op te doen na de winter. Kolen, radijs, sla, spinazie, warmoes, venkel, pompoenen enz. Wel even oppassen om geen nachtschades zoals tomaten te gebruiken. Deze planten zijn op de vruchten na, namelijk erg giftig.

De laatste vijgen worden momenteel geplukt. Dit jaar heb ik tijdens de zomer geen vijgen kunnen plukken. Juni was te koud en te nat, augustus was te droog en ik had de takken niet gesnoeid. Tijdens de maand september heb ik dan dagelijks 10 liter water aan de boom gegeven en dat rendeerde nog. Deze maand heb ik zo nog een grote emmer vijgen kunnen oogsten. Volgend jaar ga ik in elk geval een grote bloempot naast de stam ingraven om dagelijks te kunnen water geven. Ook het snoeien van de overmaat bladeren doet vijgen in sneltempo aandikken.

Van mooi herfstweer dient men te profiteren. De afsluiting van de kleine bijenstal heb ik vernieuwd. Er stond een schapengaas rond om de schaapjes van de kasten weg te houden, maar het oog wil ook wat. Aan de linkerkant stond een Loganbessenstruik en aan de rechterkant een wijnbessenstruik om het stalletje te overgroeien. Dit jaar waren deze letterlijk overgroeid door de netels. Hopelijk kan ik ze volgend jaar beter onder controle houden.

De kinderen van de lokale lagere school zijn vandaag weer langsgekomen aan de apituin. Ze krijgen dan een rondleiding door de kompostmeesters van de gemeente. Hun les handelde over de natuur die zichzelf regelt. Ze krijgen een uitleg aan de composthoop, de compostbakken, de ecotuin, het insectenhotel. Natuurlijk zijn ze vooral geïnteresseerd in de bijen. Vermits ik dit jaar een oude strokorf heb bevolkt, kon ik simpel aan hun nieuwsgierigheid voldoen door de korf even op zijn kant te leggen. Het openen van een kijkraam bij de ecokasten heeft echt niet hetzelfde effect. Hun aandacht was werkelijk fantastisch, hun plotselinge stilte werd slechts onderbroken door enkele zachte oohs en aahs. Ze zaten er letterlijk met hun neus op. Ik heb dan wel geen rasbijen, maar door voortdurende standselectie, durf ik ze dit wel toestaan. Terwijl er nog voortdurend bijen thuiskwamen met hun pootjes vol stuifmeel, stond de ganse klas op slechts 50 cm voor de korf en twee Kempische kasten. Ik open natuurlijk geen Kempische kast met het bekende gekraak van een propolisverzegeling. Hier is het nu te laat voor geworden in het seizoen.

Als bedankje kreeg ik op het einde een nestkastje voor de lokale dorpsvogel: de gekraagde roodstaart. Samen met een fles lekkere wijn. Voor hun klas heb ik ze enkele pompoenen meegegeven en een pot zomerhoning. Morgen komt de parallelklas voor dezelfde les. Elk jaar is dit weer een fijne belevenis voor hen en zeker ook voor mij.