27 mei 2017

35,6 graden buiten. Laten we het maar niet hebben over de temperaturen in de serre zelf. Maar de plantjes houden zich wonderwel goed. Vanaf 20 graden gaan de dakvensters open en vanaf 35 graden start de ventilator. De deur staat nu dag en nacht open. Sinds vorige week heb ik de ganse serre gemulcht met stro en sindsdien groeien de planten als kool. De bodem droogt namelijk niet meer zo snel uit. ’s Morgens geef ik water en dit volstaat blijkbaar om de onderliggende grond vochtig te houden. Met ingegraven plastic flessen geef ik de komkommers, paprika’s, tomaten en aubergines water ter hoogte van de wortels en dat wordt ook nog eens ’s avonds herhaald. Maar hoe gaan de bijen om met buitentemperaturen van 35 graden?

DSC_1769.JPG

 

Doorgaan met het lezen van “27 mei 2017”

26 mei 2017

Gisteren ben ik begonnen met het scheren van de schaapjes. Spijtig genoeg heeft de stroomgenerator het na 8 stuks begeven. Noodgedwongen dus maar gestopt en vandaag een nieuwe generator gekocht. Ik gebruik de generator aan het waterbroek om de schapen te scheren, de moestuin met een kleine frees te bewerken en om water voor de plantjes uit de beek te pompen. Dit jaar is het zo droog dat ik onvoldoende regenwater heb kunnen opvangen. Dat gaat natuurlijk meestal wel samen met droog weer. Maar ook de waterput is droog gevallen. Ik heb me dus maar een watertank van 1000 liter aangeschaft en die wordt gevuld met water uit de beek. Met de beerputpomp is dit in enkele minuten geklaard. Ik heb dus af en toe wat elektriciteit nodig en daarom de generator. Wellicht ga ik enkele dagen wachten voor de rest van de kudde tot deze hittegolf is gepasseerd. Bij temperaturen van 33 graden wil ik niet in de blakende zon rondlopen.

Ik heb gisteren en vandaag ook weer enkele bijenvolken gecontroleerd. Er zijn momenteel geen honingramen meer die zijn verzegeld. Door de drachtstop en het droge weer hebben ze hun voorraden zelf aangesproken. Nog een geluk dat ik niet had geslingerd. Hongerzwermen waren de voorbije dagen zeer reëel. Maar toen ik gisteren en daarjuist de volken opende, viel het me op dat de honingzolders weer merkelijk zwaarder waren dan vorige week. Omdat ik ze tijdens de late namiddag opende, zaten alle lege cellen van de broedkamer ook nog vol nectar. De koningin kreeg wel telkens nog een handvol ruimte om te beleggen, maar voor de rest was elke uitgelopen cel gevuld met nectar. De bijen zullen’s nachts wel weten wat doen. Al die nectar wordt dan naar boven in de honingzolders getransporteerd. En met deze temperaturen zitten er tientallen bijen op de vliegplank te waaieren om de nectar in te drogen. De honinggeur is tot zeker 10 meter van de kasten te ruiken. Als we nu volgende week een beetje deftig regen krijgen, gaat het nog goed komen met de zomerhoning. Er was al geen voorjaarshoning en ik vrees door de droogte ook voor de lindedracht. Er is eigenlijk zeer veel voorjaarsdracht geweest, maar de groeiende bijenvolken hebben die zelf opgesoupeerd tijdens de droge periode. Ondanks het fantastisch mooie weer voor ons en onze kinderen, zit ik toch te wachten op regen. En veel regen. Maar als ik dan denk aan de maand juni van vorig jaar hoeft dat ook weer niet. We zullen met het weer moeten omgaan zoals het komt. De mens en zijn constructies hebben problemen met het klimaat, maar ik geloof echt dat de natuur wel zal overwinnen. Op de een of andere manier.

Vanavond kreeg ik een telefoontje van een klant. Nogal angstig informeerde ze naar mijn imkerschap. Want ze had een bijennest in haar tuin gevonden. De bijen hadden hun intrek genomen in een nestkastje aan het tuinhuisje. Toen ik haar vertelde dat dit geen bijen kunnen zijn, maar vermoedelijk steenhommels, dacht ze dan maar de brandweer te bellen. Dit vond ik echter ook niet gepast en ik heb haar beloofd om dezelfde avond haar probleem nog op te lossen. Zojuist heb ik het nestkastje meegenomen naar het waterbroek en ze daar een plekje gegeven. Alles beter dan de totale vernietiging. Het was inderdaad een mooi volkje steenhommels.

DSC_1763.JPG

DSC_1764.JPG

DSC_1765.JPG

14 mei 2017

Dit weekend zijn alle plantjes uitgeplant en buitengezet. De bijenvolken had ik vrijdag al gecontroleerd om hiervoor tijd vrij te maken. Alleen het moerloze volk heb ik even gecontroleerd. Er liep een mooie grote moer rond. Even opzijgezet en toen ik zeker was dat er al eitjes waren, heb ik ze geknipt en gemerkt. Dit jaar met een gele stip. Door het ontbreken van broed, had dit volk veel meer tijd en haalbijen om nectar te halen. Het was dan ook het enige volk dat nog een volle honingzolder had. Ze hadden wel nog maar één bak en ik heb er dus dadelijk een tweede ondergezet. In de broedbak hadden ze een zeer grote hoeveelheid stuifmeel opgeslagen in een mooie krans rond het reeds gepoetste broednest. Ondanks het verlies van hun koningin op een ongelukkig vroeg tijdstip, is dit toch zeer goed afgelopen. 

Doorgaan met het lezen van “14 mei 2017”

12 mei 2017

Vandaag nog eens een controle gedaan van de bijenvolken. Het eerste dat opvalt, is het vele stuifmeel dat binnenkomt. Het vuurrode van de paardenkastanje is echter zeldzaam. Net zoals ik al dacht, zijn er veel bloesems verdroogd. Vorige week vielen de witte kroonblaadjes massaal op de grond terwijl de bovenste helft van de trossen nog niet eens was geopend. Ze halen dit jaar dus niet veel op de paardenkastanje. De noten zijn tot op het hout bevroren en de droge bloempjes vallen nu ook massaal. Er komt wel nieuw blad aan de bomen, maar nieuwe bloemen worden natuurlijk niet zo vlot opnieuw aangelegd. Met de accacia is het verhaal identiek. Daar zie ik momenteel zelfs nog geen nieuw blad verschijnen. De voorjaarsdracht is hiermee dus voorbij.

Doorgaan met het lezen van “12 mei 2017”

30 april 2017

De broedafleggers zijn gemaakt. Uit elke broedbak heb ik twee ramen genomen. En ik kies dan voor oudere ramen, er moet wat voer inzitten, wat stuifmeel en naast het verzegeld broed een belangrijk deel open broed en eitjes. Ik hang deze twee ramen in een lege broedbak en hang er nog een waswafel naast. Een sluitblok hiernaast is facultatief. Het volk heeft dus 2 ramen ingewisseld tegen waswafels en kreeg dus weer wat ruimte. De aflegger heb ik dan boven op de honingzolders gezet. 

Doorgaan met het lezen van “30 april 2017”

20 april 2017

Het zijn muizen in de serre. De pakjes gif worden gretig opgegeten. Vermoedelijk is het een ganse kolonie, want vannacht zijn de koolplantjes verdwenen die ik gisteren had verspeend in grotere potjes. Er staan nog voldoende zaailingen om een nieuwe lading te verspenen. Maar in plaats van ze op de grond te zetten, zal ik ze maar op de rekken laten staan. Hier komen ze vermoedelijk niet zo snel.

Met de bijenvolken gaat het nu snel.

Doorgaan met het lezen van “20 april 2017”

12 april 2017

De schaapjes zitten nu volop in de lammerperiode. De teller staat momenteel op 2 rammetjes en 7 ooitjes. Ook vandaag weer. Eén schaap stond afgezonderd met een nat lammetje naast zich. Dat was weer goed gegaan. Maar er lag ook een ooi neer en bij haar zag ik nergens een lammetje. Toen ik dichterbij kwam, zag ik slechts een kopje uit het geboortekanaal piepen. Er waren geen pootjes zichtbaar. De klauwtjes van beide voorpootjes zaten nog in het geboortekanaal. Snel heb ik ze één voor één gestrekt en het lam kwam toen zonder problemen. De ademhaling duurde even alvorens op gang te komen, maar toen het lam na een kwartier recht stond, lag de moeder nog steeds. 

Doorgaan met het lezen van “12 april 2017”

8 april 2017

Vandaag de zitmaaier voor de eerste keer gestart dit jaar.

DSC_1736.JPG

DSC_1741.JPG

Hierna nog even een kubieke meter compost over het te frezen phaceliaveld verdeeld. En terwijl ik hiermee bezig was, is er weer een lammetje geboren.

DSC_1740.JPG

De teller staat nu op 5 ooitjes en 1 bokje. Nog 9 bevallingen te gaan. Ik heb wel duidelijk opgemerkt dat de schapen zich echt gedragen als wilde dieren. De moeder is ergens op het perceel aan het grazen en ze blaat om de paar seconden. Eerst dacht ik dat ze haar lam dan kwijt was. Maar blijkbaar doet ze dat alleen maar om het contact met haar lam te behouden. Dat ligt ergens plat tegen de grond te rusten tussen een bosje netels en reageert niet. Alleen als het lam antwoordt op haar geblaat, loopt ze er snel naartoe. Dat lijkt op het systeem dat reekalfjes gebruiken. Ook hier is de moeder enkele honderden meters van haar rustende lam verwijderd.

Vanavond zijn dan de laatste Kempische kasten opgehaald die waren verkocht. Blijkbaar zijn er veel volken gestorven tijdens de voorbije winterperiode. Ik heb nog zeer veel vragen gehad naar mijn volken. Is mijn methode anders dan die van deze imkers of kan ik zelf dit ook nog eens meemaken? Ik heb er geen idee van en de tijd zal het leren. Zelf hou ik dit jaar weer 9 Kempische productievolken aan. Verdeeld over 4 standen. Deze volken hebben nu allemaal een honingzolder, een darrenraam dat ondertussen is uitgebouwd en belegd en twee waswafels gekregen.