Gisteren meer dan 17° en na half maart. De twee absolute voorwaarden voor mij om een voorjaarscontrole te doen waren vervuld. Alle kasten hadden eigenlijk de voorbije weken geen gewicht verloren. Er was dan ook nog niet teveel broed aanwezig. Ik controleer alleen het voer van de lichtste kast. Hier was nog geen tekort te verwachten voor de volgende tijd. Begin april  worden ze terug gewogen en beoordeeld. Om de start van het volk te controleren zoek ik ook even naar verzegeld broed. Bij oplichten van enkele ramen is snel verzegeld broed te vinden. Dan wordt de kast dadelijk terug gesloten. Bij twee kasten echter vond ik dit niet. Het eerste probleemvolk had op drie ramen bultbroed: leggende werksters of een steriele koningin. De koningin heb ik niet gevonden en bijgevolg heb ik alle ramen op de grond afgeslagen. De ramen met voer zullen nog worden bewaard voor andere volken. Het tweede probleemvolk had maar een handvol bijen meer, een enorme hoeveelheid voer en een uitgelopen moerdop midden op een raam. Dit volk was ondanks haar grootte, zeer luidruchtig en zenuwachtig. Ze waren duidelijk moerloos. Hier waren nog geen leggende werksters. Ik heb ze eveneens op de grond afgeslagen en de voerramen bewaard. De bijen die nog fit genoeg zijn, kunnen zich inbedelen bij een ander volk. We verliezen er eigenlijk niet veel aan vermits het toch oude bijen zijn.

Het resultaat van de Kempische kasten is nu officieel 12 van 14 ingewinterde volken. De twee verliezen waren dus zuiver te wijten aan moerloos geworden volken en daar kan ik wel mee leven.

De ecokasten hebben normaal geen voedercontrole nodig. Vermits ze vorig jaar eigenlijk iets te laat waren opgestart, waren er twee die nog geen volledige bak hadden uitgebouwd. Deze hadden dan ook al wat ontzegeld voer tegen het kijkraam. Ik heb dan maar een pot honing genomen en gemengd met een pot water. Hierdoor kon ik de twee volken elk een pot honing 1:1 geven. De pot heb ik gewoon op de bodemplank gezet met enkele  drijfkurken in. Vermits het dus ook kleine volkjes zijn, komen ze hier wel even mee weg.

Ik heb gisterenmorgen een ecokast naar huis gehaald en vanavond een andere naar een klant gebracht waar er al een stond. Daar waren gisteren de wilgen massaal beginnen geel kleuren en dus staan die twee ecokasten daar in een stuifmeelhemel. Het vervoeren van de ecokasten in de bestelwagen ging zelfs nog vlotter dan met Kempische kasten. Ze zijn kleiner, lichter en de raten zitten steviger vastgekit dan de ramen in een klassieke kast.

Dit onderzoek kreeg ik daarstraks doorgestuurd via mail. Het is een Belgisch onderzoek naar de besmetting van bijenwas in de bijenvolken. Het artikel is volledig free acces en daarom plaats ik de link hier ter info. http://link.springer.com/article/10.1007/s00128-015-1511-y

Het artikel  is natuurlijk zeer waarheidsgetrouw en er valt niet te tornen aan de bekomen resultaten. Alleen beschouw ik dit als pure bangmakerij naar het publiek toe. Het is namelijk zo dat de honing in nauw contact staat met de was en dat bepaalde producten hierdoor zouden kunnen binnendringen in de honing die dient voor menselijke consumptie. Deels is deze vervuiling historisch, maar voor een belangrijk deel is het ook een hedendaagse vervuiling door de varroaproblematiek in de imkerij én de pesticidenproblematiek in de landbouw. 

Was is een vetstof en vermits pesticiden vaak lipofiel zijn, kunnen ze hier gemakkelijk in opstapelen. Maar er zijn in de natuur zo veel vetten. Vetten waar we als consument veel meer contact mee maken. En vermoedelijk zijn deze onderzoeken al wel gebeurt voor de vetfractie in melk en voor de vetten uit de vleesindustrie. En waarschijnlijk met hetzelfde afschrikwekkende resultaat. 

Er is echter nog een andere vetbron.  En veel gevaarlijker voor ons. Als mens hebben we namelijk het meest en innigst contact met ons eigen vet. Onze huid bevat bijvoorbeeld talgklieren. Hoeveel vervuiling, historisch of hedendaags, hebben we zo op ons lichaam zitten? Graag had ik deze resultaten eens onder ogen gekregen. Een onderzoek naar schadelijke producten in ons eigen huidsmeer. Door contact met allerlei chemische schoonheidsproducten, contact met onze leefwereld in het algemeen. Waarschijnlijk gaan we dan moeten concluderen dat we een enorm gevaar zijn voor onze medemens. Alleen is die even erg besmet. Vluchten kan wellicht niet meer.

Geef mij liever wat honing van mijn eigen bijen dan producten uit de supermarkt met een opgekleefd A4 aan chemische ingrediënten. De conclusie is simpel: honing is en blijft een natuurproduct en is dus even zuiver als de natuur zelf. Of we willen of niet, met deze aarde zullen we het moeten doen. En als ik lees over de vervuiling op de maan, vervuiling die daar is achtergelaten door een paar enkelingen, heb ik geen goed gevoel bij onze toekomst.

Maar wellicht loopt het helemaal niet zo’n vaart en worden we net als de varroamijt resistent tegen onze eigen vervuilende chemicaliën. De meest succesvolle parasiet, de grootste ‘pest’ aller tijden, is toch de mens zelf.