Sinds vorige week is de steun voor de topcase vervangen door Yamaha. In Zuid-Afrika zouden er enkele zijn afgebroken die te zwaar waren beladen en daarom deze terugroepactie. De nieuwe steunplaat heeft onderaan 3 steunribben die ook nog eens dikker zijn dan de vorige en bovenaan zit er nog een metalen strip in verwerkt voor de stevigheid. Ziet er prima uit. Sinds enige tijd reed ik met een lege topkoffer en stak mijn dokterstas in de rechterzijkoffer. Ze kan nu weer bovenaan.
Winterprik aan de bijenkasten
Vermits er vanmorgen weer een pak sneeuw is gevallen, ben ik even gaan controleren aan de bijenstand. Op de vliegplank lagen enkele dode bijen en ik heb dan maar een schuin plankje voor het vlieggat geplaatst. Naar het schijnt zou de lichtweerkaatsing op de sneeuw de bijen in de kast een fout idee kunnen geven, waardoor ze naar buiten worden gelokt. Wat er dan gebeurt was duidelijk zichtbaar toen ik de plankjes op de vliegplank zette. Uit de derde kast kwam een bij gekropen om eens te kijken wat ik allemaal aan het bekokstoven was. Halverwege de vliegplank, na ongeveer 3 cm verstijfde ze op de plank en stierf ter plekke. Deze verslaggever kan zelfs zijn waarnemingen niet meer doorgeven aan zijn volk en dit blijft nu natuurlijk in het ongewisse.
Binnen enkele dagen of weken, de temperatuur zou rond de 5 graden moeten draaien, zal ik de kasten allemaal even openen. Ook dan zullen er wel enkele bijen sneuvelen. Maar in dit geval heiligt het doel eigenlijk de middelen. De volken die zonder broed zitten, kunnen nu zeer effectief worden behandeld tegen de varroamijt. Hierbij wordt een verdunde oxaalzuuroplossing over de bijen gedruppeld. Oxaalzuur is zeer effectief tegen de varroamijt maar kan alleen worden gebruikt op de bijen en niet op het broed. Vermits het volgende week een drietal weken is geleden dat de eerste vrieskou waarneembaar was, zal er dan geen verzegeld broed meer zijn. De koningin is toen normaal gesproken gestopt met de leg. En na de kortste dag begint ze vaak al terug te leggen. De beste periode dat de bijen zonder broed zitten, is dus in de eerste helft van december. Alleen het weer moet iets meezitten.
De verdunde oxaalzuuroplossing heb ik alvast klaargemaakt. Eerst heb ik een suikeroplossing 1:1 gemaakt. Ik heb hiervoor 300g suiker opgelost in 300g water. Dit levert een have liter suikerwater op. Het oxaalzuur dient te worden gedruppeld in een concentratie van 3,5% of 35g per liter. Ik heb dus 17,5g oxaalzuurkristallen opgelost in mijn halve liter. Normaal is er 5 ml nodig per straat bijen. Een straat is de ruimte tussen 2 broedramen die bezet is met bijen. Voor een groot volk heb je dus maximaal 50ml nodig en voor mijn 6 volken heb ik dus voldoende aangemaakt. De rest wordt weggegooid, want de oplossing kan slechts een paar weken worden bewaard.
De modale imker dient deze oplossing te laten klaarmaken door een apotheker op basis van een diergeneeskundig voorschrift. In België heeft men oxaalzuur namelijk als diergeneesmiddel benoemd dat daarenboven voorschriftplichtig is. Als oudere dierenarts, die nog een lessenpakket apotheek heeft gekregen in zijn opleiding, doe ik dit voor mijn eigen bijen toch lekker zelf.
Rumtopf en spaghetti
Berekoud vandaag en sneeuw voorspeld voor de namiddag. Daarom deze voormiddag mijn visites afgehandeld en deze namiddag kan ik dan lekker binnenblijven tot het spreekuur vanavond begint.
Ik heb alvast mijn kweeperenlikeur gezeefd, gefilterd en gebotteld. Twee overheerlijke flessen kweepeerrum.
Is in elk geval zeer lekker.
Hierna ook even de rumtopf gecontroleerd en ook die is perfect te genieten. De plasticfolie wordt gebruikt om een goede afdichting te bekomen. De vruchten drijven op de rum en ik heb het al meegemaakt dat fruitvliegjes de bovenlaag ongenietbaar maken als de pot niet goed is gesloten.
Hierna even wat spaghetti gedraait voor vanavond. In het verleden gebruikte ik een manuele spaghettimolen waardoor ik eigenlijk een hand tekort had. We hebben dan maar besloten om nog enkele hulpstukken aan te schaffen voor de Kenwood en dat is echt een openbaring. Op een half uurtje heb ik 300g mooie spaghetti klaar. Mijn vrouw gaat content zijn als ze vanavond thuiskomt. En zeker als ik nog de tijd heb voor de afwas.
Laatste aanplant voor de winter
Ik kom net terug van de bijenstand en heb daar 10 winterlindes en 10 hondsrozen geplant. Het water is al prima weggetrokken. Even voor de zon opkomt, in de laatste duisternis was het daar zeer rustig. Slechts een enkele wandelaar met zijn hond. Vermoedelijk ook een ochtendmens als ik.
Zo heeft de jonge aanplant zijn water gekregen.
Idereen behelpt zich op zijn manier.
Dit is de toestand vandaag. Over de canadapopulieren die dreigen omver te vallen, heb ik contact gehad met de eigenaar van het perceel en ik mag op zoek gaan naar een mogelijkheid om ze te verwijderen. Volgende week zal ik hier eens werk van maken.
Watersnood
Zaterdagmiddag ging ik de overige planten van Natuurpunt planten en ik was wel nieuwsgierig naar het resultaat van een dag regen. De beek die je op de foto ziet, is de toegangsweg. Ik heb mijn wagen maar op de hogere weg laten staan.
De 10 sporkenstruiken en de 10 boswilgen heb ik geplant. Vermits het grondwater zelfs 20 cm boven de grond stond, heb ik de winterlindes en de hondsrozen maar niet geplant. Ik heb ze voorlopig in een geul gezet bij mij thuis. Volgende week of zo, zal het water wel zijn weggetrokken en dan kan ik verder met planten.
De beek was gisteren nog ruim 50 cm lager en is nu zelfs een paar meter breder. De knotwilg die ik voor 2 dagen heb geplant, zal nu wel voldoende water hebben.
De bijenkasten hebben gelukkig nog wel een beetje reserve. De foto is genomen in de bijenstand en er staat ongeveer 20 cm water. Ik geloof dat ik nu wel weet waarom men deze streek het Waterbroek noemt. Morgen geeft men nog eens dezelfde hoeveelheid water er bovenop. Ik ga morgenvroeg eens controleren.
Zondagmorgen nog eens gaan kijken en het resultaat is hetzelfde gebleven. Nu simpel wachten op het wegtrekken van het water. Veel meer zit er niet in.
Knotwilgen
Vanmiddag heeft Natuurpunt Limburg mijn 25 knotwilgen al geleverd. Vanmorgen geknot en dadelijk geleverd om de stokken niet te laten uitdrogen. De andere planten met wortel ga ik dan zaterdag zelf halen op het afhaalpunt in Lummen. De staken van 2,5 meter laten zich gemakkelijk planten met een grondboor en dat heb ik dus maar even snel gedaan. Omstreeks 14 u was ik klaar en ben ik maar snel naar huis gereden om geen canadapopulier in mijn nek te krijgen. De wind kwam namelijk fors opzetten.
Het pand is ongeveer 23 meter breed en de canadapopulieren van het aangrenzende stuk zijn 30-40 meter hoog.
Ik heb mijn wagen volgeladen. Binnen enkele weken kan ik deze plek vermoedelijk nog alleen bereiken met stevige laarzen en zonder mijn Berlingo.
Langs de afwateringsgracht staat nu een mooie rij knotwilgstaken. De meesten zullen wel aanslaan, maar ik ben toch een beetje bevreesd voor wildvraat tijdens de winter. Maar misschien kunnen deze stevige knapen wel wat hebben. Ik ben toch niet van plan om de bast te beschermen vermits de reeën, hazen en konijnen hun portie ‘aspirine’ misschien ook wel nodig hebben in de winter.
Stripbeurs Sint-Truiden
Enkele nieuwe aanwinsten van de stripbeurs. De gags van Piet Fluwijn en Bolleke heb ik in meerdere uitgaves. Het probleem met de oude uitgaves van Het Volk is bekend. Nergens een vermelding van enig jaartal, de achterkanten bestaan in meerdere varianten enz. Ik heb geen idee of ik nu de eerste drukken bezit of vroege herdrukken. De bladzijden zijn van krantenpapier en dus snel beschadigd. De nietjes zijn bijna altijd los en het is dus extreem belangrijk om te controleren dat de middenpagina niet ontbreekt. In dat geval is een strip natuurlijk niks meer waard. Het dikke kapoentjesalbum is compleet maar het blok is losgekomen van de kaft.
Ik zou toch eens ooit een restauratiecursus moeten volgen. Niet om de waarde te vermeerderen van oude strips, maar om ze te vrijwaren van verdere slijtage.
Rozenbotteljam
Gisteren heb ik een emmertje rozenbottels van de hondsroos geplukt. Ik heb ze gewassen, gekneusd en even opgekookt. Daarna heb ik ze tot vanmorgen laten afkoelen, door een zeef gepureerd en het vocht opgekookt met geleisuiker. 2 kg in anderhalve liter sap. Ik heb er verder niets aan toegevoegd. De smaak is zo al perfect. Pure gezondheid uit de natuur.
Zelfgemaakte hoestsiroop
Gisteren nog even een nieuwe lading hoestsiroop gemaakt, alvorens de kruiden in de tuin verdwenen zijn voor hun winterslaap. Een handvol tijm en een handvol salie. samen met een groene selder en anderhalve liter water een uur aan de kook houden. Hierna heb ik de inhoud van de pan door een neteldoek gezeefd en het water dat nu doordrenkt is met alle heil van de kruiden, wordt met 1 kg kandijsuiker en ca. 80 g klissap (de zwarte stokken drop) nog een uur ingekookt met het deksel van de pan. Er wordt nog een scheut Stroh rum van 80° aan toegevoegd en alles dan direkt heet in flessen gegoten. Een mooi etiket erop en we kunnen er weer tegen.
Ochtendnevel
Gelukkig hebben we het winteruur teruggekregen. Vanmorgen was het heerlijk in de ochtendmist. Ook gisteren was het raak. Ik trek er dan graag al vroeg uit. Niet dat ik in de vroege morgen al rust nodig heb, maar het verfrist. Ik kan er dan wel weer een dag tegen. Even de benen strekken en genieten van de stilte. En de herfst is voor mij vooral het seizoen van de geur. De geur van koude nevel, natte herfstbladeren. Het is alleen jammer dat ik op de meeste werkdagen hier geen tijd voor kan vrijmaken. Het blijft dus bij weekends en vrije dagen.
Gisteren tijdens mijn wandeling heb in een gracht die dit jaar niet werd geruimd nog enkele plantjes gevonden. Vermits ze in de toekomst vermoedelijk toch sneuvelen bij het ruimen van de grachten, zie ik er geen graten in om ze mee te nemen en ze bij mijn bijenhal een nieuwe groeiplaats te geven. Het waren deze maal twee hulstzaailingen en een 2 of 3 jaarse meidoorn. Ik heb ze dadelijk verplant. Ik heb van de gelegenheid ook gebruik gemaakt om nog andere zaailingen, die ik al even in een pot had staan, eveneens een plaats te geven. Dit waren dus eigenlijk al containerplanten geworden. Twee paardenkastanjes, een wilde appel, twee taxussen en een boswilg.
Hopelijk is volgend voorjaar niet zo koud en droog is als het voorbije jaar. De plantjes zullen dan zeker beter aanslaan. Al zijn er uiteindelijk toch bitter weinig gesneuveld. Het was wel pas augustus als de meesten hun eerste groei lieten zien. Maar in de natuur moet men geduldig zijn en ondertussen natuurlijk niet vergeten om te genieten van hetgene er al wel te zien is.
Imkerij Het Waterbroek 