28 oktober 2018

Ik heb vandaag de moestuin een stukje groter gemaakt. Althans de afsluiting. Ik verdeel de tuin in zes gelijke delen om aan vruchtwisseling te kunnen doen. Maar door de vergroting kan ik nu meer aardappelen en uien planten op de grotere bedden.dsc_21262

Toen ik even na de middag weer naar huis reed, heb ik het sluikstort langs het wandelpad maar opgeladen. Op een paar dagen tijd waren er al meerdere stortingen gebeurd. Hoe gedegenereerd kan een mens zijn? Ze zien ergens wat afval liggen en snellen naar huis. Niet om een plasticzak te halen voor de opruiming. Ze halen alleen die andere plasticzak met hun eigen vuilnis om er naast te zetten. Ik heb alles in een stevige lijkzak gedaan. Die heb ik namelijk uit hoofde van mijn beroep altijd in de auto liggen. Deze zakken scheuren niet zo snel. Ze houden eventueel stinkend vocht goed binnen. Slechts met veel moeite kon ik de zak opheffen om in de wagen te zitten. Dinsdag zal ik hem op mijn kosten wel aanbieden op het containerpark. Ik kon het wel niet laten om een briefje achter te laten.
De daders mogen hiermee gewaarschuwd zijn voor de eventuele aanwezigheid van verborgen wildcameravallen …

9 oktober 2017

Herfst: paddenstoelentijd

De voorbije dagen heb ik weer enkele mooie exemplaren gezien. Terwijl ik vroeger regelmatig weidechampignons ging zoeken, blijf ik er tegenwoordig ver van. De echte weidechampignons herkende ik eerder aan de locatie dan aan hun uiterlijk. Ik wist waar ze stonden. Tegenwoordig vind ik ze nog alleen in het warenhuis. Dat zal wel de veiligste locatie zijn. Maar in de natuur zijn er zoveel mooie exemplaren te vinden dat ik er toch telkens weer enkele foto’s van maak.

DSC_1898.JPG

DSC_1909.JPG

DSC_1910.JPG

DSC_1912.JPG

DSC_1914.JPG

16 november 2015

Onze nieuwe huishond is gearriveerd. Dobby is in the house! Acht weken oud en het karakter van een volwassen Franse Bull. Alleen het alleen laten lukt nog niet zo goed. Maar eigenlijk is dat logisch als je je zusjes, moeder, tantes en nonkels plots moet achterlaten. Dobby gaat mee op mijn huisvisites maar blijft dan natuurlijk in de wagen. Vandaag is hij na de visites ook mee geweest naar de bijenstand om de schapen te voeren. Bij de grote snoeiwerken zal hij natuurlijk wel thuis moeten blijven. Maar deze kunnen over enkele maanden worden gespreid.

Doorgaan met het lezen van “16 november 2015”

31 augustus 2014

Eergisteren pas gemerkt dat mijn windowstablet geen mails kon versturen. De ontvangst van mails werkte prima voor al mijn accounts, doch het beantwoorden liep mis. Vanochtend plots de juiste instelling gevonden en dadelijk zijn er een pak mails verstuurd die al enkele weken bleven hangen. Enkele mensen zullen nu misschien raar opkijken, maar beter te laat dan nooit. Toch raar dat na 25 jaar werken met PC en 19 jaar op het internet, ik meer en meer moeite krijg om mee te kunnen. Standaardisatie en plug en plat is blijkbaar nog steeds een ver-van-mijn-bed-show. De kantoorPC werkt op Windows 7, het tablet op Windows 8.1 RT en de smartphone op Android 4.4.4. Blijf maar eens bij met al die instellingen. Om nog maar te zwijgen van alle wachtwoorden. Ik heb al een gans boekje vol wachtwoorden dat ik tegenwoordig regelmatig dien te raadplegen.

Dit verhaal lijkt wat mij betreft erg op de imkerij. Iedereen werkt met andere kasten en gebruikt via zijn persoonlijke instellingen dan nog een verschillende methode. Hierdoor ontstaan volgens mij dan ook veel van de problemen. Bij het gebruik van een andere kast (apparaat), hoort een andere methode (besturingssysteem) dat men dan via de eigen instellingen (persoonlijke werkwijze) kan bijregelen. De Kempische kasten worden op een andere manier gebruikt dan de ecokasten en de apideakastjes. Ze dienen ook elk voor een andere doelstelling. De Kempische kast is van oorsprong een kast om te reizen naar het fruit en voor de honingproductie. Net zoals de hedendaagse Segebergerkasten trouwens. Door hun gewichtsvoordeel zijn ze nog beter om te reizen. In een apideakastje worden koninginnen gekweekt en niemand produceert er honing mee. De ecokasten zoals ik ze zie, zijn afkomstig van de Warrékast. Deze was ook niet bedoeld om te reizen en evenmin voor de grote honingproductie. Het was de kast voor iedereen, voor de gewone man, de ‘people’s hive’, de ‘ruche populaire’. Iedereen kan er mee weg. Iedereen kan er bijen in houden op een ecologische manier, met zo weinig mogelijk kosten, met zo, weinig mogelijk materiaal. En indien er voldoende dracht is, zelfs meer honing mee produceren dan je zelf kan gebruiken. Voldoende dracht voor een kast impliceert dat er slechts één of twee kasten per locatie worden aangehouden en dus geen honing tracht te produceren voor de verkoop. Deze ‘overproductie’ is namelijk de grote meerkost en vraagt extra werk. Met één of twee ecokasten moet een imker niet reizen. Hij dient slechts zijn buren te overtuigen met enkele potjes honing, een flesje propolistinctuur of een potje zelfgemaakte boenwas, om meer bijenplanten aan te planten. Dus geen reiskosten. Het materiaal om één of twee honingkamers te oogsten, bestaat slechts uit een ontzegelmes (broodmes uit de keuken), een ontzegelbak (zelfgemaakte uitlekbak), een fijne honingzeef (de keukenzeef) en een recipiënt om de honing in te laten rijpen (een plastic honingemmer van 20 euro of een gratis plastic emmer met een gekochte afsnijkraan van 10 euro). Voor eigen gebruik en om aan de vriendelijke buren uit te delen, zijn er zelfs geen etiketten nodig en volstaan ook de oude jampotjes die je eveneens krijgt van je buren.

 

Mooie nazomerdag

Gisteravond fijn om nog eens op het terras te kunnen zitten. Het onweer dat was voorspeld, is ons voorbijgegaan. Enkele bliksemflitsen in de verte was het enige. En omdat de wind uit het zuiden kwam, hebben we zelfs de muziek van het Moulin Rock festival niet gehoord. En we wonen er maar een paar honderd meter van.

terrasavondje

Het tuinhuisje dat me 20 jaar lang heeft gediend, moet nu plaats ruimen voor een nieuw. Het nieuwe zal ook wat groter zijn. Binnen zal er een extra kamer komen om mijn bijenmateriaal te stockeren, honing te slingeren en was te smelten. Volgende week de grond nivelleren en een vloer plaatsen. De zuilvormige buxussen die naast de deur stonden, verhuizen naar de bijenstand.

P9110007.JPG

Vermits de kweepeerboom veel te zwaar was beladen, heb ik er toch al maar de helft van geplukt. Enkele takken waren inmiddels al afgescheurd. Voor de liefhebbers: ze zijn gratis als je ze komt halen.

Kweepeer

 

Mopje

TANTE ANNIE

De kinderen van een basisschool krijgen les over moraal.
Ze krijgen als opdracht thuis aan hun ouders te vragen een verhaal te vertellen waar aan een moraal hangt.
Wanneer ze terug in de klas komen, mogen ze dat verhaal vertellen.

Mieke vertelt:
‘Mijn ouders zijn kippenboeren, ze hebben een legbatterij. Op een dag hadden ze in de auto een mand eieren staan.

Ze reden over een grote bobbel in de weg, waardoor de eieren braken’.
De moraal luidt: ‘Wees zeer voorzichtig met fragiele voorwerpen’.

Elsje vertelt:
‘Mijn ouders hebben ook een kippenboerderij, maar zij kweken kuikentjes. Op een dag hadden ze wel twintig eitjes. Ze verwachtten dus ook twintig kuikentjes. Ze verzorgden de eitjes heel goed, maar er zijn er maar vijftien van uitgekomen’. 

De moraal luidt: ‘Tel je kuikentjes pas als ze uitkomen’.

Dan vraagt de juf aan Ellen:
‘En hebben jouw ouders ook een verhaal verteld?’
‘Ja’, antwoordt Ellen, mijn papa heeft ons verteld over zijn zus tante Annie.
Onze tante Annie woont in Amerika en is daar bij het leger.
Ze is piloot bij de luchtmacht en heeft mee gevochten in Irak.
Op een dag werd haar vliegtuig geraakt en moest ze springen.
Het enige dat ze bij zich had was een fles whisky, een machinegeweer en een zakmes.
Terwijl ze aan haar parachute bengelde, dronk ze de fles whisky leeg, dan was ze die alvast kwijt. Toen ze beneden kwam, werd ze omsingeld door wel zeventig Irakezen. Ze pakte haar machinegeweer en schoot er vijftig van neer, toen waren haar kogels op.
Met haar zakmes kon ze er nog vijftien doden, toen brak het mes af.
De vijf laatste heeft ze met haar blote handen gedood.

De juf kijkt Ellen ontdaan aan en vraagt na enige stilte: ‘En heeft je papa je ook een moraal bij dat verhaal verteld?’
Ellen antwoordt: ‘Jazeker, je kunt beter uit de buurt van tante Annie blijven als ze gezopen heeft.’