kruiden voor chinchilla’s

Binnenkort komen de nieuwe chinchilla’s en ik verzamel alvast enkele kruiden om te laten drogen. Het gaat dan om berkenblad, brandnetels, duizendblad, groene haver, kamille, klaver, madeliefjes, meidoorn, pepermunt, venkel en weegbree. Zodra alles goed droog is, wordt het iets kleiner geknipt en fris bewaard voor de wintermaanden. Naar het schijnt mag een chinchilla niet veel vochtig groenvoer krijgen en daarom krijgen ze allerlei groenvoer gedroogd. Ook gewoon hooi moeten ze continu ter beschikking hebben.

Het is nu ook het moment om zaden van allerlei planten te verzamelen. Ik heb dan ook altijd zakjes bij tijdens de wandelingen. Dat is het voordeel als je met een hond gaat wandelen. Ook deze zaden worden nog wat verder gedroogd om rechtsstreeks aan de bijenstand te worden uitgezaaid of later in kweekbakjes.

Zodra de venkel bloeit, is het makkelijk om foto’s van een hoornaar te maken. Blijkbaar zijn ze verzot op deze bloemen. Tientallen vinden we elk jaar in de kruidentuin. Deze rustige wespen zijn zelfs niet in het minst opgejaagd door mijn nabijheid. Met de gewone wesp zou deze foto wellicht niet lukken. Het is gewoon hun grootte die deze wesp zo angstaanjagend maakt. Net zoals de bij is deze wesp niet agressief bij de voedselverzameling. Hun nest verstoren is natuurlijk niet zo’n goed idee, maar als ze fourageren zijn ze helemaal niet gevaarlijk.

Varroabehandeling

Vandaag heb ik de varroabehandeling van de produktievolken gestopt. Ik heb de lege broedkamer verwijderd en de voerbak die hierop stond, staat nu direkt boven de broedramen. Zodra de verdamping stopt van het mierenzuur, verwerken de bijen het voer en niet eerder. Ik kon perfect zien welke verdamper nog niet volledig leeg was, door de hoeveelheid voer en het aantal bijen te bekijken in de voerbak. Nu kan het snel gaan en vanaf morgen kunnen ze elke dag tot 2 liter opnemen. Ik tracht ze op 14 dagen in elk geval 20 liter suikersiroop te geven, wat overeen komt met 15 kg suiker. Dit moet ruim volstaan voor een enkele Kempische broedkamer. In de tweede helft van augustus krijgen ze dan hun tweede kuur met mierenzuur. De winterbijen die hierna worden geboren, gaan met een minieme hoeveelheid varroa’s aan de start en ze hoeven zich niet meer te bekommeren om het indikken van de wintervoorraad.

De jonge volkjes krijgen nu ook inwinteringsvoer, dus 3:2, maar slechts 2-3 x per week. Ze mogen in geen geval het broednest doen dichtslibben met hun wintervoorraad. Deze kasten zou ik graag blijven voeren gedurende de ganse maand augustus om ze dan in september te behandelen met thymovar. Dit middel is legaal in België en als enige te gebruiken op dit moment voor kasten die volgend jaar honing moeten produceren.

Ik weet perfect hoeveel voer ik geef, doch heb natuurlijk geen idee hoeveel ze uiteindelijk hiervan opslaan als wintervoorraad. Een belangrijk deel hiervan kunnen ze nog opeten, als de weersomstandigheden tegenzitten. Daarom heb ik de kasten gewogen met een unster aan de achterkant. Als ik de kast achteraan ophef met een unster, weet ik ongeveer hoeveel het halve gewicht van de kast bedraagt. De unster gaf tussen de 8 en de 13 kg aan met 12 kg als vaakst voorkomend. Mijn gemiddelde Kempische kast zou dus nu 24 kg wegen (enkelen zijn van vuren en andere van mltiplex, ook de bodems zijn niet allemaal van hetzelfde hout, terwijl de helft van de kasten een zinken deksel heeft en de rest een houten). Als ik de kasten 20 liter siroop of 16 kg suiker wil geven, wegen ze hierna dus 40 kg (of 20 kg met de unster). De jongvolken zullen met hun 10 ramen en 1 vulraam vermoedelijk slechts 38 kg wegen of 19kg met de unster. Dit zijn dus de streefgewichten van de kasten die ik beoog op het einde van augustus. We zullen dan wel zien hoeveel suiker ik nodig had om dit uiteindelijk te bereiken.

Zojuist nog een pyometraoperatie gedaan. De ontstoken baarmoeder en de eileiders verwijderd van een mechelse herder die enkele weken geleden abnormaal lang loops stond. De teef was 6 jaar en was volgens de eigenaar nog niet ziek. Als ik met een zak etter van 1,1kg zou rondlopen, zou ik me toch wel zieker voelen. De mens is toch een zwakke diersoort of is de juiste term: VERzwakTe?

Mama Buldog

Vaak voer ik na het avondspreekuur nog een sterilisatie uit. De sterilisatie van een teef is iets gecompliceerder dan die van een poes en ik doe ze dan ook samen met mijn echtgenote. Zij levert het extra paar handen dat vaak erg handig is. Vermits ze ook buitenhuis werkt, gebeuren deze operaties dus ’s avonds. Vandaag hadden we juist de operatiekamer gekuist, de vloer was nog nat, ging de telefoon. ‘Het is eindelijk zover.’, klonk het aan de andere kant. ‘Kom dan maar snel langs.’, antwoordde ik want de Engelse buldog was in het weekend uitgeteld. Ze at al enkele dagen slecht en sliep ook nauwelijks. Even later strompelde ze, dik als een bierton binnen. Om 23 uur binnen en even na middernacht weer buiten met een teefje dat de helft kleiner was. Het vruchtwater en de nageboorten vulden een ganse emmer. En weer werd de operatiekamer gepoetst. Gelukkig zijn ze hier in de buurt al wat gewend. Om 1 uur ’s nachts iemand de dorpel zien kuisen, is best wel een raar zicht. Maar wees gerust, we zijn niet kuisziek. Alleen ben ik straks om 6 uur weer present. De Duitse herderteef wordt al voor 9 uur opgehaald. Vannacht ga ik toch nog wel een keer kijken hoe ze het maakt na haar operatie. En mijn gedachten gaan nu even uit naar de eigenaar van de buldogteef. Een hond die een keizersnede heeft ondergaan, laat ik hier nooit overnachten. Meestal beweren de eigenaars immers dat ze fokken voor hun plezier. En dat zal deze geweten hebben. Acht gezonde bulletjes zijn meegegaan met hun moeder! In dat gezin zal de eerste nachten ook niet veel worden geslapen.
Dit stuk maar even geschreven omdat ik de slaap toch niet kan vinden, vlak na het werk. Via deze blog zou je anders de indruk krijgen dat ik niks anders doe dan imkeren en plantgaten graven.

Chinchillakooi

Toen enkele maanden geleden de chinchilla van de dochter overleed, deed ik de kooi van de hand. Ze zat immers op kot en had ondertussen een vriendje. Doch de dierenliefde was te groot. Via een kennis is ze nu aan een paar jonge chinchilla’s geraakt en heb ik maar een nieuwe kooi aangeschaft. Als chinchillaexpert is ze meegeweest naar de winkel, doch de meeste kooien vond ze niet geschikt. Deze papegaaienkooi heeft echter volgens haar de ideale maten, de traliebodem is er bij installatie weel niet in geplaatst. Vandaag heb ik in de Lidl enkele boekplanken gekocht om leggers te maken en nu moet ik nog enkele stukken marmer bevestigen op een legsel. Hierop kunnen ze dan de nodige koelte vinden. In augustus zouden de jonge chinchilla’s oud genoeg zijn om hun moeder te verlaten en mag ik ze hier verwachten. Het is een koppeltje, doch ik heb wel moeten beloven dat ik het broertje snel genoeg castreer om geen familiedrama’s te veroorzaken.

Vrolijke ochtend

Vanmorgen omstreeks 8u was ik weer present om de torenvalken te zien. Bij aankomst al dadelijk een flits tussen de bomen. Een mannetjestorenvalk die achter een kleiner vogeltje aanscheert. De aanval mislukt en hij gaat zich zitten oppoetsen op een tak. Een kwartiertje later beginnen de mezen weer volop te tateren in de struiken. Blijkbaar gaat het om een gans nest koolmezen in een jonge eik. Op een gegeven moment kan ik er 7 tellen. Op slechts enkele meters van mijn zitbank genieten ze van de jacht op insecten tussen het beschermende bladerdek van de eik. Twee bomen verderop is een koppel koolmezen bezig hun jongen, in een spechtenhol, te voeren. Gedurig aan vliegen ze beiden op en neer om even in het hol te verdwijnen, er dadelijk terug uit te komen en weer te vertrekken. Terwijl ik hiervan zit te genieten, komt een winterkoninkje tussen mijn houtblokken scharrelen. Ik kan hem niet blijven volgen want op bijna datzelfde moment is een boomklever verschenen op een canadapopulier om zijn ontbijt te zoeken. In de boom naast de spelende koolmeesjes arriveert een pimpelmees, doch hij laat zich slecht bekijken tussen de bladeren. Er zitten al bijna evenveel vogels op enkele meters als in een voliere, doch het uitzicht op hun natuurlijk gedrag is vele malen interessanter.

Al bij al zou ik nog vergeten om de bijen te bekijken op de vliegplank. Ze hebben veel witachtig en helgeel stuifmeel bij. De 4 volken vliegen prima doch de kasten zijn sinds vorige week enkele kilo’s lichter geworden. Ze eten momenteel blijkbaar meer dan ze kunnen halen. Maar als imker moeten we het hebben van hun overschot en die zal er blijkaar deze zomer toch niet zo veel zijn.

De wespennesten in het gras evolueren ook prima. Zeer veel wespen die op en af vliegen. Ik heb deze morgen nog een reden gevonden om de wespen gerust te laten. De vedervlieg die ondergrondse wespennesten nodig heeft om zich te kunnen voortplanten. Haar foto heb ik in het fotoalbum gezet. Ik raak er meer en meer van overtuigd dat de natuur beter af is als wij ons nergens mee bemoeien. Ergens onder de grond zit een kolonie wespen die daar leven en dus hun afval produceren zoals hun dode larven. Blijkt er toch wel een vlieg te bestaan wiens larve leeft van dit afval. Spijtig dat wij de profiteurs die leven van ons afval beschouwen als ONgedierte of ONkruid.

De familie torenvalk

Vanmorgen aan de bijenstand, even na 8 uur, was er plots een lawaai van jewelste. Enkele vogels krijsten enorm. Het leek alsof een ganse familie ruzie had. Even boven de toppen van de canadapopulieren cirkelden 4 torenvalken rond elkaar en zij waren de oorzaak van het kabaal. Het was me al opgevallen dat de laatste dagen bij aankomst aan de bijenhal, telkens enkele jonge torenvalken opvlogen. Ik heb me er even in verdiept en snel bleek de reden van de zogenaamde ruzie. De jonge vogels zitten in de toppen van de canadapopulieren te wachten tot de oudervogels langskomen. Op dat moment vliegen ze op en krijsen ze rond hun ouders in de hoop dat ze wat eten krijgen. Zodra de oudervogel weg is, gaan ze terug op hun tak zitten te wachten en stoppen ze met krijsen. Een paar minuten is het dan doodstil en het valt dan pas op dat er geen andere vogels te horen zijn. De kleine zangvogels in de struiken houden zich nog enkele minuten doodstil alvorens hun ochtendconcerten voort te zetten. Even later passeert dan weer een ouder van de torenvalken en het kabaal herbegint.

Toen ik even later met de stetoscoop aan de bijenkasten wou luisteren naar het inwendig gegons, bleef alles doodstil. Die oude stetoscoop hangt gewoon in de bijenhal om snel even te luisteren. Voor de tweede keer op enkele weken zijn de oordopjes nu dichtgebouwd door een metselbij. Ik ga ze niet meer vernietigen. Deze bij verdient mijn respect voor haar inventiviteit en ik ga de stetoscoop tot volgend voorjaar gewoon laten hangen. We leggen ons oor dan maar tegen de kastwand.

Lieveheersbeestjes

Vandaag ben ik er in geslaagd nog enkele mooie foto’s te maken van de dieren en de planten bij de bijenstand. In de albums kun je die bekijken. De lieveheersbeestjes zijn toch een klasse apart. Er lijken zoveel soorten te bestaan: tweestippelig, zevenstippelig, tienstippelig …

Dat ze jagen op bladluizen is hier goed te zien op de Absintalsem. Deze plant wordt altijd zeer snel gekoloniseerd door bladluizen en dat hebben de lieveheersbeestjes natuurlijk ook snel door.

Het betreft hier een zevenstippelig lieveheersbeestje, de Coccinella septempunctata. Een twintigtal meter verder vindt ik enkele lieveheersbeestjes in hun multiculturele samenleving.

Als mijn determinatie klopt, betreft het hier een tienstippelig lieveheersbeestje (Adalia decempunctata) dat een tweestippelig lieveheersbeestje (Adalia bipunctata) nauwkeurig onderzoekt. De kleur van de schilden is sterk wisselvallig en ook de kleur van de vlekken, maar de pootjes van het tienstippelig zijn oranje en die van het tweestippelig zijn zwart.

Groententuintje

Gisteren bij de oudste dochter een stukje groententuin voorbereid. Ze woont pas samen en ze zijn met hun tweetjes een woning aan het verbouwen. Door het mooie weer lokt het perceel grond en wil ze een groententuintje en kruidentuintje opstarten. Een stukje heb ik omgespit en nu kan ze volgende week onder het paasverlof dit aanplanten met de groenten die ze leuk vindt. Voor het kruidentuintje gaat ze een verhoogd bed gebruiken in vakjes verdeeld. Het is alleen even afwachten of de clown van het prille gezinnetje niet wil helpen in de tuin. Wellicht moet er nog voor een kleine omheining worden gezorgd.

Bloesjesdag

Zo werd 30 jaar geleden de warme periode genoemd die zich elk jaar voordoet rond 14 maart. De eerste dag dat de studentinnen in hun bloesje naar de les kwamen. En gisteren was het weer prijs. Het is dit jaar weer gelukt. Enkele mooie dagen in de helft van maart. En het zijn niet alleen de mensen die profiteren van het eerste zonnetje. Ook de kikkers hielden een feestje.

En hier is dan de plaatselijke wilg in vol ornaat:

wilgenkatjes

Bij thuiskomst besloten om de laatste ramen te smelten. Ik probeer te voorkomen dat speurbijen mijn terras als een walhalla gaan beschouwen. Als we deze werkjes te laat op het jaar doen, lokken we te veel bijen. De oude vijverfilter kan 6 broedramen bevatten en met de stoomreiniger is het een werkje van niks. Het verder zuiveren van de was kan volgende winter gebeuren. De gereinigde raampjes ga ik gebruiken om darrenraampjes te maken en scheidingsblokken.

Valentijnsactie kattensterilisatie Limburg

Vandaag is de valentijnsactie van de provincie Limburg weer begonnen. Iedere katteneigenaar in Limburg kan een waardebon aanvragen om zijn kattinnetje of katertje met een deftige korting te laten steriliseren bij een dierenarts van de provincie. Valentijnsactie_kortingsbonnen_voor_sterilisatiecastratie_van_huiskatten.html

Volgens de site zijn de provinciebonnen nu al allemaal uitgedeeld.

Voor Tessenderlo dienen de mensen contact op te nemen met het gemeentebestuur. Ik heb er vandaag al 2 binnengekregen en deze week staan er nog enkele sterilisaties en castraties gepland. Zoals elk jaar is de actie een geweldig succes en zijn er telkens te weinig waardebons. Daarom wijs ik de eigenaars van een jong poesje al enige tijd op de op handen zijnde actie. Zodoende zijn ze alert rond Valentijn en zijn ze er op tijd bij. En anders kun je volgend jaar weer meedingen.