Ik heb vorig jaar de 4 kempische bijenkasten overgenomen van mijn overleden schoonvader samen met al de rest van zijn imkermateriaal. Ik heb er toen ook nog een originele kempische kast gevonden in degelijke staat. Vorige winter heb ik ze langs buiten wel een likje verf gegeven maar de binnenkant heb ik niet uitgeruimd. Ik vind de rand over de onderlinge bakken namelijk niet handig om de kast te openen. Ze zijn immers niet van elkaar te schuiven en de krak bij het openwrikken is dan veel te storend voor de bijen. Ook is de zolderbak iets lager dan de nieuwere kempische honingraampjes die tegenwoordig nog te koop zijn. De honingzolders en raampjes zijn dus toch niet te gebruiken in combinatie met mijn andere kasten. De bodem bevat ook nog geen varroalade en is volledig vastgenageld aan de broedbak. Hierin is alleen een kleine opening met een stukje gaas voor de verluchting. Het gaas zit echter volledig dichtgekit met propolis. De vliegplank is ook een vast onderdeel van de bak en simpel dicht te klappen om te reizen naar het fruit. Een leuke bijkomstigheid aan deze bijenkast is de achterwand van de broedkamer, die voorzien is van een glasplaat ter controle van het volk. Deze achterwand is dan verder geisoleerd met een stuk karton en een houten wandje.

Eergisteren heb ik de laatste keer de bijen gevoerd met 1 kg suiker. Ze hebben nu elk 15 kg gekregen. In de tweede helft van de week, als het weer wat verbetert, zal ik de kasten nog eens wegen en misschien een iets lichtere kast nog wat bijgeven. De voerbakjes staan in elk geval nog op de kasten.

Gisteren heb ik de volken hun derde en laatste behandeling met thymolplaatjes gegeven. De thymol kan geen varroamijten doden in het gesloten broed en daarom houden we de behandeling zo lang aan. Drie maal achter elkaar een plaatje dat gedurende 10 dagen blijft liggen. Op de varroabodems liggen in elk geval veel mijten. De mijten die worden afgedood vallen door het bodemgaas op een plaat en kunnen daar worden geteld. Ik hou geen rekening met een telling van gevallen mijten. Die zijn toch dood en hoe efficiënt het product is, kan ik toch niet weten als ik alleen maar de dode mijten tel en geen idee heb hoeveel mijten er op de bijen zitten. Dat het produkt werkt is duidelijk genoeg te zien. En ik heb al helemaal geen idee hoeveel mijten er worden opgeruimd op de varroabodem door de talrijke mieren en oorwurmen die dit snoepje niet versmaden.

Ik heb bij deze gelegenheid ook nog voor de laatste keer dit jaar de ramen gecontroleerd. Van de twaalf ramen zitten aan beide zijden de twee buitenste ramen vol voer plus het buitenste vlak van het derde raam. Alle andere ramen zijn voor goed de helft belegd met gesloten broed, daar rond nog wat larven en eieren en tegen de honingrand nog een stuifmeelrand. Deze stuifmeelrand is ook beduidend groter geworden dan bij de vorige controle. Blijkbaar zitten ze dus half augustus met goede voorraden. Als nu de volgende 6 weken nog goed bijenweer opleveren, is het bijenjaar 2010 geslaagd.

Thuis heb ik de eterniet golfplaten (al wel asbestvrij) van de aanbouw vervangen door metalen sandwichpanelen met isolatie. Dit werk heb ik uitgevoerd met mijn vrouw en mijn vader op de enige twee dagen dat het vorige week droog was. Alleen toen ik de laatste twee schroeven vastdraaide, voelde ik de eerste regendruppels. Sindsdien is het niet meer gestopt  met regenen en heb ik kunnen constateren dat er geen lekken zijn.

Van de week ga ik nu proberen om de bijenhal iets te verbeteren met de oude golfplaten.

Vermits er al enkele dagen lichtere slierten zichtbaar werden bij het roeren van de honing, heb ik hem  vandaag opgepot. De slierten zijn de eerste tekenen van het kristalliseren van de honing. Door het roeren worden te grote kristallen voorkomen en is de honing zacht in de mond. In de potten gaat deze kristallisatie nu binnen enkele dagen voltooien tot een lekkere smeuiige honig. Vroeger bij mijn schoonvader, werd de rijper uit zijn ijzig koude kelder gehaald en werd de honing in pas gewassen potten gedaan. De potten werden gereinigd met heet sodawater en goed afgedroogd. Nog dezelfde dag werden de potten terug naar de koude kelder gedragen. Deze temperatuursveranderingen veroorzaakten wel eens frosting of ijsbloemvorming in de glazen. Dit is een totaal onschadelijke kristallisatie tegen de glaswand. Maar het ziet er gewoon niet mooi uit.

Ik heb het nu even anders geprobeerd. Ik heb de potten gisteren afgewassen en afgedroogd. Ze hebben de ganse nacht in de kelder gestaan naast de rijper en zijn dus op dezelfde temperatuur. Ik heb de potten gevuld in de kelder en ze ter plekke gelaten. Er zijn dus geen temperatuursschommelingen geweest en ik hoop zo de frosting te vermijden. Een klein trucje dat mijn schoonmoeder vroeger gebruikte, heb ik nog wel gebruikt voor wat het waard is. Met een breinaald ging ze in de gevulde pot langs de rand en haalde de naald er via het midden weer uit. Er zouden zo geen luchtbellen langs het glas achterblijven. Ook dit wordt al eens vermeld als reden van frosting.

Op deze manier heb ik vanmorgen 92 potten van 500g gevuld. De potten heb ik gevuld op een electronische weegschaal die ik voor elke pot tarreerde op nul. De wetgeving eist namelijk een correct afgevuld gewicht. De etiketten die een boel gegevens moeten bevatten, dien ik deze week nog te kleven.

De 4 productievolken hebben dit jaar dus naast hun volledig nieuwe kasten met nieuwe raat 50 kg honing opgebracht.

De eerste aflegger gaf me ook nog 6,750kg lindenhoning. De tweede aflegger heeft geen honing meer opgeleverd.

Bij de laatste controle waren wel alle 6 volkeren ongeveer even sterk en gaan ze dus even veel moeten stockeren om in te winteren. Ik voorzie de opname van 15kg suiker per volk afhankelijk van de hoeveelheid nectar die ze zelf nog kunnen ophalen. De suiker die ze krijgen is de beste kwaliteit, fijne kristalsuiker, van de Okaywinkel naast mijn deur. De 15 kg honing die ze hebben geproduceerd is verkooopbaar tegen 8 euro per kilo. De 15 kg suiker die ze in de plaats krijgen, kost 0,79 euro per kilo. Dit houdt natuurlijk geen rekening met alle andere kosten, maar het is wel een zeer bevredigende hobby gebleken. Reeds een volledig jaar heb ik me nu met de bijen bezig gehouden en de verslaving is enorm gebleken.

Vanmorgen was de honing klaar om te klaren.

De honing van de 4 kasten in de bijenhal heb ik in 1 rijper gekregen. Gedurende 1 à 2 dagen blijft de rijper staan op een warme plaats om de luchtbellen de kans te geven op te stijgen uit de honing.

Hier is de bovenste witte laag luchtbellen goed te zien. Deze laag heb ik met een schuimspaan weggehaald. Dit levert een half potje honing op voor direkt eigen gebruik.

Na het klaren heb ik de honing in de kelder geplaatst en nu kan ik beginnen roeren.

Met de electrische betonmixer (nieuw gekocht voor dit doel), kan ik makkelijk 2 x daags gedurende een 5-tal minuutjes roeren.

De kristalliserende honing wordt op die manier lekker smeuiig vermits de grote kristallen telkens worden kapotgeslagen.

De bijen hebben tot gisterenavond de kans gekregen om de honingzolders leeg te likken en ik heb ze dan elk een liter suikerwater gegeven in verhouding 1:1. Hierdoor gaat de koningin hopelijk goed aan de leg en maakt ze een groot broedvlak dat de bijen bij de verdere inwintering niet blokkeren met voederopslag.

Gisteren heb ik de omgevallen Canadapopulier gekloven en opgestapeld om te drogen. Ik heb dan ook bij de bijenkasten een bijenuitlaat geplaatst tussen de honingzolders en de broedkamer. Via deze éénrichtingspoort, verlaten de bijen binnen 24 uur de honingzolder, waarna deze de volgende dag simpel is weg te nemen.

Vanmorgen heb ik dan de honingzolders gehaald en thuis heb ik de operatiekamer tijdelijk ingericht als slingerlokaal.

Met de ontzegelvork worden de wasdekseltjes van de gesloten honingcellen verwijderd, waarna de ramen kunnen worden geslingerd. Ze worden hiertoe in een honingslinger geplaatst. Door middelpuntvliegende kracht vliegt de honing tegen de wand en zakt naar onder waar hij wordt afgelaten via de kraan en via een zeef van resterende wasdeeltjes ontdaan.

Ik heb zodoende vandaag 47.1kg honing geslingerd en gezeefd in de rijper gedaan.

Binnen een tweetal dagen is hij geklaard en kan ik ermee verder.

De leeggeslingerde ramen heb ik vanavond terug op de kasten gezet. Op de dekplank met een voergat open. De bijen krijgen nu tijd tot morgenavond om de raten proper te likken. Hierna worden ze verwijderd en wordt voorkomen dat ze er weer nectar in beginnen opslaan. Ze krijgen dan morgenavond een voerbakje in de plaats met een 1:1 suikeroplossing. Ik maak deze met het spoelwater van de materiaalreiniging. De honingrestjes die hier nog inzitten zullen ze zeker waarderen.

De varroabehandeling moet nog wachten tot volgende week. Ik moet zeker zijn dat de omgevingstemperatuur onder de 30°C blijft om te sterk verdampen van de thymol te voorkomen.