De bijen in de apidea’s vliegen goed. Ik heb er 2 op het dak van mijn volière gezet ondanks het nodige protest. Deze kan ik nu zien vliegen van op het terras. Toch spijtig dat ik thuis geen plaats heb voor een groot produktievolk. Ik heb eindelijk de manier gevonden om mijn kasten te nummeren. Ik was eerst begonnen met 1 enz. maar bij 7 gekomen had ik nog maar 4 kasten en dat klonk helemaal niet logisch. Ik had namelijk een verloren dat darrenbroedig was en ik had er al verenigd. Maar nu ben ik er uit. Ik nummer nu met het jaartal van ontstaan en een volgnummer. Ik heb zo nog kast 2, 3, 4 en 5, de kasten 1101 tot en met 1104 en momenteel ben ik aan 1207. Zolang de broedbak niet wordt gereinigd en dus leeg is, blijft de nummering behouden. Welke koningin er in zit, kan ik dan aflezen van de kastkaart. Gisteren heb ik zo een aflegger gemaakt van 1104  en dit volk in de nieuwe bak, met de oude koningin noem ik nu 1207. 1206 en 1205 zijn ook afleggers met de oude koningin. 

Gisteren grote doppencontrole gedaan. De 4 broedafleggers hadden allen 1 of 2 doppen en die heb ik zo gelaten. De oude volken waar de segeberger-afleggers mee zijn gemaakt, hadden allemaal massaal doppen en die heb ik op 1 dop gezet. Ik heb hiervan 2 doppen gebruikt om een apidea te voorzien. Het produktievolk waar ik een tussenaflegger van had gemaakt, had ook meerdere prima zwermcellen en hier heb ik er drie mooi kunnen uitsnijden om in een apideakastje te stoppen. De reddoppen die ik over had, heb ik in een couveuse gestopt. Ik ben eens benieuwd of hier nog iets van zal uitlopen. Als ze uitlopen, kunnen ze dienen om me te oefenen in het merken. De apidea’s zijn slechts een backup voor de 9 volken die momenteel een dop hebben en nu wachten op de geboorte van een nieuwe koningin. Ik heb de kleine kastjes nog tot morgenavond in de sauna gezet. Dit buitengebouwtje is goed geïsoleerd en donker. Een goed alternatief voor de kelder. 

Van een produktievolk dat thuiskwam van de kersenbloei deed ik ook even een controle op zwermdoppen en vermits de koningin zich vlot liet begroeten heb ik er een aflegger mee gemaakt in een nieuwe bak. Dit weekend zou ik dit ook nog willen doen met de twee andere produktievolken. Dan zullen alle kempische kasten in gebruik zijn. Tenminste als er een weersverbetering is te verwachten valt binnen afzienbare tijd. Anders zou ik graag nog even wachten met deze afleggers. Ik ben eens benieuwd hoeveel leggende koninginnen we volgende maand gaan vinden. Hopelijk krijgen ze volgende week wat beter weer om de bruidsvluchten te houden.

Vandaag de wekelijkse controle gedaan bij de produktievolken. De segeberger had al enkele raampjes verder uitgebouwd en er was al broed aanwezig. Deze veger is dus gelukt. Toch letten op de voeding.

De kasten die van het fruit kwamen, hadden wel wat honing in de raten maar nog niks verzegeld. Als het weer zo slecht blijft, zullen ze hun kersenhoning wel zelf opeten. De broedafleggerjejs van dinsdag hadden elk toch een dop, maar die leek me eigenlijk vrij klein. Binnen enkele dagen nog eens kijken.

De produktievolken die zijn blijven staan de voorbije maand, hadden wel meer ramen uitgebouwd in de honingzolder maar ook nog niks verzegeld. De verrassing volgde echter in de laatste broedkamer. In dit volk was het darrenraam aan de onderkant niet meer uitgebouwd en op het volgende broedraam zat een mooie zwermcel met larve. Het tweede broedraam had echter al een gesloten zwermcel. Daarom vlogen de bijen natuurlijk zo op bij het werk in deze kast. Het was me al opgevallen dat ze hierbij niet agressief waren. Vermits de kast nog vol bijen zat, moest de koningin er nog inzitten. Vermits ik er niet in slaag om eitjes te zien, beperk ik mij tot het zien van larfjes en die waren er vorige week nog niet. De gesloten koninginnencellen zijn vermoedelijk dus pas gisteren of vandaag gesloten en de koningin zit nu gewoon te wachten op beter weer om te zwermen. Het slechte weer bleek dus een geluk bij een ongeluk. Ik heb dan maar besloten om alle ramen met broed af te slaan en ze in een andere broedbak te hangen. De bak is dan boven de honingzolder gezet en na een paar uur heb ik er een separator tussengeschoven en twee voerramen bijgehangen. De bijen die het broed gingen verzorgen, zitten nu gescheiden van het volk en gaan dit broed verder verzorgen. De koningin zit nu in de onderste broedbak met een pak lege raten. Ik had er nog enkele uitgewerkte en ik heb ze deze gegeven. Ze kan dus direkt verder gaan met leggen en het volk zal zijn zwermplannen wel opgeven. Vermits ik als beginneling nog niet het volste vertrouwen heb in de situatie, heb ik dan ook nog een zwermval geplaatst. Als de koningin dan morgen toch nog zou besluiten om te vertrekken, heb ik ze hierin natuurlijk gevangen. Dit is maar om mezelf een beetje gerust te stellen. Pas als ik binnen 4 dagen larven vind in de onderbak zal ik me echt gerust voelen. De doppen zijn echter zwermcellen en bevatten bijgevolg een koninginnenlarve van een betere kwaliteit dan de redcellen in de onderbakken van de oude volken. Ik zal daarom bij voorkeur deze gebruiken om de apideakastjes te vullen volgende week. Ik voel dat ik momenteel weer veel ervaring kan opdoen en verheug me dus al op voorhand. Spijtig voor de mensen die zitten te wachten op de nieuwe honing. Voor mij is de hoofdzaak het werken met de bijen en er uit te leren. Als door mijn geklungel wat minder honing wordt geproduceerd, neem ik dat er graag bij.

Zojuist de twee volkjes uit de kersenplantage terug naar huis gehaald. Veel hebben ze de voorbije maand niet opgehaald. Telkens als er wat voorraad was opgebouwd, tijdens het mooie weer, moesten ze het vermoedelijk zelf verbruiken tijdens de koude dagen. Het was al lang donker bij thuiskomst en ik heb ze niet meer gewogen, maar als er al wat honing inzit, zal het hoofdzakelijk van de paardebloemen zijn. Deze waren wel een succes. Vorige dinsdag zat er praktisch op elke paardebloem een foeragerende bij. Vanavond was er geen enkele bloem meer te zien. Een ganse kersenplantage vol pluizen. De dracht op de paardebloemen hebben ze dan toch al gehad, zullen we maar denken. Tijdens het weekend zullen we de kasten eens controleren.

Het moet dringend wat droger worden. Er kan dan geschoffeld worden en gras gemaaid. Ook de aardappelen dienen stilaan te worden aangeaard. Alle zaad is nu massaal opgekomen. Een groen veld dat deze zomer in allerlei kleuren zou moeten bloeien.

Vanddag ook twee broedafleggertjes gemaakt in Gingelom. Deze twee kasten doen het daar zeer goed. Het was vandaag zeer mooi weer. De kersenplantage was praktisch volledig uitgebloeid, doch de plantage zag geel van de paardebloemen. Ze hadden al wel enkele zware honingraampjes, maar deze waren nog niet verzegeld. Laat ons hopen dat de kasten nog een week kunnen blijven staan alvorens ze naar huis komen. Wellicht hebben ze dan wel enkele potjes fruithoning om met hun imker te delen. 

Tijdens de thuisreis, bleek een bak toch niet volledig bijendicht af te sluiten. Een paar honderd bijen hebben de rit zodoende kunnen meemaken tegen de achterruit. Bij thuiskomst even werk gehad om ze uit de auto en naar de kasten achter in de tuin te krijgen. Eerst heb ik de nieuwe kasten naar de tuin gebracht en daarna de afdekplastic gebruikt als lokmiddel. Na enkele minuten zat deze plasticfolie, die de geurstoffen van hun volk bevatte, vol met de verloren geraakte bijen. Ik droeg het plastic dan naar de tuin en sloeg hem af voor de kast. Op de vliegplank bevonden zich al enkele stertselende bijen. De stertselende bij zit met het achterlijf omhoog en van de kast weg gericht. Ze wappert met de vleugels om zodoende haar geur, die ze afscheid uit klieren van haar achterlijf, in de omgeving vrij te zetten. Ze waaiert zo de herkenningsgeur van haar volk naar de buitenwereld waardoor een verloren bij haar volk kan terugvinden. De truc met de plastic heb ik zo een drietal keer herhaald vooraleer het grootste deel van de verloren bijen aan de kast gebracht waren.

Vrijdagavond een lading Apigold afgehaald. Deze voedersiroop voor de bijen werd in Bilzen geleverd met een enorme tankwagen. Door de samenaankoop was de prijs zeer interessant. Ik had blauwe containers van 30L voorzien van een watertonkraan. De containers kwamen van een bekend koekjesfabriek en hebben slechts eenmaal gediend voor de aanvoer van een voedingsmiddel. Ze sluiten hermetisch met een deksel en een metalen spanring. 350kg achter in de berlingo zonder problemen. De suikersiroop was nog warm en zodoende reed ik met de raampjes open op de autostrade. Wat een hitte straalden die dingen uit! Thuisgekomen direkt de deksels er terug los opgezet, om te beletten dat ze te sterk vacuum zouden trekken bij afkoeling. Zaterdag heb ik dan een vaatje terug gesloten en naar de bijenstand gebracht. De voeding voor de te maken afleggers staat zodoende al klaar.

Zaterdag heb ik dan de segenbergerrompen verwijderd van de Kempische onderkasten en op hun eigen bodem gezet. In drie segenbergers zat de koningin al met enkele platen broed. Deze kasten hebben nu een onderkomen gevonden bij een andere imker. De vierde segenberger had nog geen broed en slechts weinig uitbouw op de ramen. De ganse onderbak is dan in de segenberger geveegd met de koningin en de vliegbijen heb ik even laten terugvliegen op de Kempische kast. De segenberger is dan naar de andere stand gebracht waar hij een 2L-voerbakje kreeg met de Apigoldsiroop. Ik heb ze dit alvast gegeven vermits er geen ander voer in de segenberger zat en er weinig haalbijen zijn meegedaan. De Kempische broedbakken zitten nog vol ramen voer en ramen met broed in alle stadia (brias).

Zondag de segenberger eens bekeken en het voerbakje werd druk bezocht. De bijen vlogen rond het middaguur ook uitbundig voor de kast om zich te oriënteren. De twee produktiekasten die hier staan, heb ik dan opengedaan om het darrenraat te snijden en uit de beste kast heb ik twee en van de andere kast één raam met brias gehaald. Deze broedramen heb ik, tussen 2 voerramen en afgesloten met een  een vulblok, in een nieuwe broedbak gehangen. Deze broedbak heeft ca. 2 uur boven op de honingzolder gestaan waarna ik ze op de andere stand bovenop een ander volk heb gezet. Deze broedafleggertjes hebben ook nog wat bijen uit de honingzolder meegekregen om zeker te zijn dat ze het broed goed zullen verzorgen en doppen aanzetten. Door de verhuis naar de andere stand vermijd ik vervliegen. Boven de separator profiteren ze mee van de warmte om hun broed te verzorgen. De produktievolken zijn 1 of 2 ramen broed kwijt en kregen waswafels in de plaats.

De volgende stap is nu de doppencontrole in de 4 moerloze broedbakken en de 2 broedafleggers binnen 9-11 dagen.

Gisteren de volken gecontroleerd. Darrenraat gesneden bij de oude volken. Slechts 1 segebergerromp had verzegeld broed en een honingrand. De 3 andere kasten hadden slechts een begin gemaakt met honingopslag in de segenbergerrompen. Volgende week worden ze in elk geval afgezet en de ze krijgen dan de koningin en de helft van de bijen mee. De produktiekasten bij mijn vader hebben allebei al enkele waswafels uitgebouwd in de honingzolder. De uitgebouwde honingramen die ik centraal had ingehangen, begonnen al wat gewicht te krijgen, maar ze waren nog niet verzegeld. Het darrenraam was al bijna weer uitgebouwd en er zaten al eitjes in. Dus volgende week weer uitsnijden en ze geven dan ook hun eerste broedraam en voerraam af voor een broedafleggertje. 

Vandaag naar de bestuivingsvolken gaan kijken. Enorm veel regen en zelfs hagel tijdens de rit. Ik had er wel voor gekozen om mijn regenpak aan te doen op de motor. Bij aankomst viel er een gaatje tussen de wolken en vlogen de bijen massaal. Ik kreeg er een warm gevoel van. Het grootste deel van de kersenbloei lijkt echter al voorbij. Benieuwd of ze in voldoende mate zijn bestoven met het rotweer van de laatste weken. De controle van de kasten verliep vlot. De middenste honingramen bevatten al veel glinsterende honing. De broedbak zat barstensvol bijen en het darrenraat werd uitgesneden. Volgende week dienen ze ook een broedraam en een voerraam af te staan voor een broedafleggertje.