Drainage perceel

Het perceel dat onlangs werd ontbost, is nu tijdelijk ingezaaid met winterrogge en het eerste deel begint al op te komen. Een lichte groene waas verschijnt over de bodem.

Om het perceel iets te draineren ben ik bezig om de oude afwateringsgracht terug open te maken. Nu de canadapopulieren weg zijn, wordt er natuurlijk minder water uit de grond gehaald. We zullen later zien of dit een verschil maakt. De gracht is nu ongeveer over de helft van de lengte opengemaakt.

Het eerste perceel dat ondertussen bijna volledig is aangeplant, wordt in de komende maanden weer gemaaid. Door het maaisel stelselmatig te verwijderen, probeer ik de bodem zo arm mogelijk te houden om de originele flora te bekomen en te behouden. Het was me dit jaar al opgevallen dat de wilde Bertram, de watermunt, het leeuwenbekje en de wespenorchis zich sterk hadden uitgebreid. Hopelijk krijg ik het ooit zo ver dat de netels en de distels bijna helemaal verdwijnen.

Geen bijen in de stad!?

Met de overvol bedrukte kranten van het voorbije verkiezingsweekend, was het artikel me wat ontgaan. Vandaag kreeg ik echter een mailtje doorgestuurd van haar vader om haar petitie te ondertekenen. Waarover gaat het hier? Nele Schouteden uit Tienen is een gediplomeerd imker en mag van de stad Tienen geen bijenvolken houden wegens een onduidelijke drogreden.

Hier de mail van haar vader:

Hoi allemaal

Namens mijn dochter Nele zou ik je willen vragen om haar petitie te willen ondertekenen (en deze mail te willen doorsturen naar vrienden en kennissen).

http://www.petitiesonline.nl/petitie/bijen-in-de-stad-geen-probleem/622

Even schetsen waar het om gaat:

Nele heeft met veel inzet en motivatie haar diploma van imker behaald en het is haar grote droom om (een beperkte hoeveelheid) bijtjes te houden achteraan in haar tuin in Tienen.

Met veel enthousiasme en in de wetenschap dat er in veel steden al met succes en zonder probleem bijen gehouden worden, zowel in België (Leuven, Antwerpen, Brussel, Gent, Geel) als in het buitenland (Londen, Parijs, New York, Amsterdam) heeft ze deze zomer hard gewerkt om haar tuin bijvriendelijk te maken. Haar imker-peter heeft haar al een bijenvolkje kado gedaan.

De bijtjes veroorzaken niet de minste overlast: zij vallen geen mensen lastig en zoeken enkel bloemen op, dus geen voedsel (in tegenstelling tot wespen). Steden zijn tegenwoordig bij uitstek geschikt voor het houden van bijen, omdat in de stad nog heel wat onbespoten bloemen te vinden zijn (wat in landbouwgebieden niet meer het geval is). Bijen zijn ook onmisbaar voor het in stand houden van onze natuur.

Wat is dan nu het probleem? Blijkbaar is Nele de eerste imker in Tienen… De Stad heeft haar (onverwacht) de vergunning geweigerd, niet omwille van technische redenen (afstand of afmetingen), maar omwille van de ongegronde vrees van enkelen voor overlast. Ze is er het hart van in. Ze wil nu in beroep gaan en daarvoor alle mogelijke middelen inschakelen om de overheid te overtuigen (waaronder deze petitie).

Alvast heel erg bedankt voor jullie steun!

Groetjes

Volgens het artikel in Het Belang van Limburg zegt de schepen van leefmilieu Marc Soens (sp.a) dat hij niet weet hoe een bij zich gaat gedragen als ze uit haar natuurlijke habitat wordt gehaald en dat hij daarom negatief heeft geadviseerd. Wat voor een gelul is dat nu weer! Een bijenvolk in een korf of kast, tussen de bloemen en gehouden door de mensen in hun nabije omgeving, lijkt me zowat de meest natuurlijke habitat van de bijen. In de oudheid hield de mens al bijenvolken. Maar wellicht waren er toen nog geen bange regelneven in de politiek. We kunnen alleen maar hopen dat een stadsbestuur zoals dat van Tienen, met toch een zekere landbouwachtergrond, zich even bezint en op haar beslissing terugkomt.

Mensen, als je graag een potje honing lust en wilt blijven genieten van een mooie fauna en flora, teken dan als de bliksem de volgende petitie: http://www.petitiesonline.nl/petitie/bijen-in-de-stad-geen-probleem/622

Winterrogge

Vandaag de rest van de winterrogge gezaaid. Het ganse perceel van 30 are is nu ingezaaid met 47 kg winterrogge. De eerste 12 kg die vorige week is gezaaid, is al prachtig gekiemd. Ik ben eens benieuwd naar het resultaat. Hopelijk kan ik hiermee het onkruid iets of wat tegenhouden tot volgend jaar de bloemenweide kan worden gezaaid. Vorige zaterdag ben ik ook begonnen met het openleggen van de oude afwateringsgracht tussen dit perceel en dat van de buurman. De eerste 25 meter zijn gegraven. Nog een dikke honderd te gaan.

In de serre liep vandaag de temperatuur nog op tot 35 graden. De isolatiefolie is volledig geplaatst en bijgevolg kunnen de dakramen niet meer open. Ik zal dus de volgende dagen de deur moeten openzetten om de temperatuur te regelen en vooral om de vochtigheid te verlagen.

De bijen vlogen vandaag nog vlot met stuifmeel binnen. Ze kwamen hoofdzakelijk van het mosterdveldje.

Bosfrees

Het perceel is gefreesd. De enorme regenbuien hebben er nu wel een modderpoel van gemaakt. Ik heb alvast een afsluiting geplaatst en wat winterrogge ingezaaid.

De crocussen zijn ondertussen allemaal geplant. Momenteel is er niet veel van te zien, maar dat zal in het voorjaar wel veranderen.

Crocussen

Onlangs op het imkerscongres 600 crocussknollen gekocht. De voorbije dagen heb ik regelmatig enkele gaatjes gemaakt met een aardappelpoter en telkens drie knolletjes ingelegd. Ik heb er nu al zo’n 200 gepoot. Tegen volgende week zou dit werkje moeten klaar zijn. Ik ben eens benieuwd of de honderden die ik vorig jaar al heb geplant en dit voorjaar al bloeiden, er volgend jaar ook nog zijn. Als er een strenge winter komt zoals vorig jaar of wateroverlast zoals over twee jaar, blijven de woelmuizen misschien weer uit de buurt. Het uitzicht in het vroege voorjaar zal dan vast weer spectaculair zijn. Hier nogmaals een foto van vorig jaar.

Crocussen

De voordracht die ik vrijdag geef voor de imkers van Rotselaar is nu klaar: Hygiëne in de imkerij. Hoewel ik nog niet zo lang imker, ben ik al wel een beroepsleven lang bezig met hygiëne. En telkens hygiëne in verband met het houden van dieren. In 1972 begonnen met de kweek van allerlei parkieten, siereenden, sierkippen en dwergkonijnen. In 1975 begonnen met de kweek van honden. In 1985 afgestudeerd als dierenarts en begonnen met de kweek van vleeskonijnen en schapen. In 1989 gestart met zoetwateraquaria en nu sinds 2009 de imkerij. En steeds is de belangrijkste zaak de hygiëne. Als de dieren op hygiënische wijze worden gehuisvest, is de veldslag al half gewonnen.

Apifonda

apifonda

Na 3 dagen hebben ze al heel wat suikerdeeg weggegeten. Ik heb dan maar bij 5 andere kasten een pak opgelegd. De kasten die zwaar genoeg zijn, heb ik maar gelaten. We kunnen dan vergelijken. Ook de jonge volkjes die op 7 ramen zitten, kregen een pak apifonda. Op de volgende foto is de isolatie ook goed zichtbaar die ik in de open ruimte heb gestopt van de kast.

isolatie jongvolk

Hierna heb ik een ketel warm water klaargemaakt met 6% soda om de voederbakken uit te wassen. Met deze ketel heb ik dan ook nog de darrenramen afgekookt. Stilaan beginnen we aan de winterwerkjes: reinigen en ontsmetten van alle imkermaterialen.

ontsmetten voederbakjes, soda

soda

darrenramen ontsmetten, soda

Apifonda

Vorige week heb ik op 2 kasten, die ik wat licht vond, een pak apifonda gelegd. Een gat in de zak en pal op de ramen, met de plasticfolie erover. Vermits de bijen deze pakken nu al voor de helft hebben verwerkt, ben ik van mening dat ze dit nodig hadden. Zolang het warm genoeg is en ze kunnen uitvliegen om water te halen, zullen ze dit wel verbruiken. Ik heb daarom besloten om elke kast die morgen nog iets te licht weegt een pak apifonda te geven. Zolang ze niet in wintertros zitten en broed hebben, is het onder het plastic voldoende warm om deze energiebron aan te spreken. Ze kunnen dan de voerramen zelf wellicht beter bewaren voor de winter. Ik geloof nooit dat deze manier van extra voergift kwaad kan op dit moment. Het weer is te zacht tijdens het najaar en de late zomer terwijl er geen dracht meer is. Ook vorig jaar heb ik nog tot half oktober regelmatig wat bijgevoerd. De kasten hebbben blijkbaar nog veel broed in het najaar zonder veel drachtmogelijkheid.

Mijn schoonvader slingerde vroeger steevast op 21 juli en begon daarna aan de inwintering. Ik krijg zo stilaan het idee dat we vroeger moeten gaan slingeren omdat er geen drachten meer zijn en tegelijkertijd later moeten inwinteren omdat het nog laat in het najaar te zacht is. Misschien volgend jaar pas in september inwinteren in plaats van in augustus.

Bijenstand aanplant

Ik had dit helemaal niet meer verwacht, maar planten verbazen me wel meer. Vorig najaar heb ik 50 hibiscusplantjes geplant en na de voorbije strenge winter, het koude voorjaar en slechte zomer was er volgens mij geen enkel meer overgebleven. Nergens een teken van leven. Ook de 100 ligusterstruiken waren op 3 na allemaal dood. Nu zijn er reeds meer dan 40 hibiscusplantjes boven het gras uitgekomen en dat sinds een drietal weken. Ook de ligusters zijn op sommige plaatsen terug te vinden. Niet te geloven hoe een beetje leven in een stukje wortel kan regeneren tot een volwaardige plant. Het is nu maar te hopen dat de volgende winter niet al te streng is want dit kunnen ze misschien geen tweede maal in hun jeugdig bestaan.

reuzenhakselaar Met een gigantische machine worden momenteel de grote stapels resthout van de populieren vermalen tot biomassa. De grote tractor met een volwaardige container gaat er volledig achter schuil. In de gietende regen heb ik maar enkele seconden durven filmen met mijn smartphone en het kleine snapshot doet geen recht aan deze mammoethakselaar.

Deze week nog enkele nieuwe strips aangeschaft. De oude werken van Willy Vandersteen in mooie verzamelalbums en de nieuwe van Maarten Toonder. Met nieuwe bedoelen we dan ook weer de ‘ nieuwe oude’. Facsimiles en heruitgaven zorgen er tegenwoordig voor dat we de oude verhalen uit onze jeugd, en zelfs van ver daarvoor, terug in een mooie kreukvrije toestand kunnen ter hand nemen en telkens weer herlezen. Het is natuurlijk geen ‘leesvoer’ voor kinderhanden. Mijn verzameling is hier absoluut niet voor geschikt. Gelukkig zijn kinderen tegenwoordig niet meer geïnteresseerd in onze oude prentjes, vaak in zwartwit, en soms nog zonder tekstballonnen. Ook mijn kinderen waren niet geïnteresseerd in mijn verzameling. Ze hebben bij mijn weten nooit mijn oude kleurloze strips van Suske en Wiske, Nero en Jommeke gelezen. Ze kregen wel vaak hun eigen versie als ingekleurde heruitgave. Maar ze bewaarden deze strips niet. Het boeide hen niet echt. Ze proberen nu als twintigers al wel hun computerspelletjes te bewaren. Mijn generatie beschouwt oude strips en oud speelgoed als kostbaar terwijl de oudere generatie eerder oud lanbouwalaam en koperen voorwerpen tracht te koesteren. Nostalgie en verzamelen zijn toch rare tics van de mensheid. Vermoedelijk is alleen de mens levenslang bezig met het hunkeren naar zijn kindertijd.

20ste Vlaams Imkerscongres

Het congres zit er weer op. Dit jaar ging het over apitherapie: de heilzame werking van bijenprodukten. In de voormiddag was er een voordracht over de wondhelende werking van honing bij onze huisdieren, een voordracht over de wondhelende werking bij mensen en een voordracht over de werking van propolis. Zeer interessante zaken opgestoken. Tijdens de middag genoten de meer dan 700 deelnemers van een lekkere barbecue. Hierna was er de mogelijkheid om een workshop te volgen over het gebruik van honing en een workshop over het gebruik van propolis. In de fraai gerestaureerde tiendenschuur van de Herkenrodesite, waren in de namiddag verschillende standen te bezichtigen die trouwens morgen tijdens het honingfeest ook nog zijn te bekijken. Er was een honingkeuring, een verkiezing van de beste uitvinding en een verkiezing van het beste honingetiket. De experimentele bijenstand van Herkenrode was natuurlijk ook open en iedereen kreeg een vrijkaartje voor een bezoek aan de plantentuin. De ganse dag waren de weergoden ons gunstig gezind. Hopelijk is dat ook morgen het geval als het grote publiek op bezoek komt. Er is voor elke bezoeker zelfs een potje honing voorzien dat gratis wordt uitgedeeld.

’s Morgens was de zon er nog niet bij en was het nog frisjes. De abdijsite ziet er elke keer dat ik er kom wel mooier uit. De renovatie lijkt bijna voltooid. Echt een leuk ideetje voor een uitstap.

Tijdens de middag werden er meer dan 700 hongerige magen gespijsd. Al bij al toch een prachtprestatie.

De experimentele bijenstand is zeker een bezoekje waard. Deze is trouwens in het seizoen elke zondag te bezoeken en wordt door de Limburgse imkerverenigingen dan opengehouden volgens een beurtrol.

Een zeer verdienstelijke uitvinding volgens mij. Een zwermvanger. De prijs voor de beste uitvinding ging naar een wasrasp. Hierdoor gaat het smelten van een wasblok beduidend sneller met dus een veel lager energieverbruik.

De resultaten van de honingkeuring. Vooral de verscheidenheid aan etiketten vond ik de moeite.

Het resultaat van mijn ingediende crèmehoning.

Honingetiketten

etiketten, melk Vanmorgen de pasgevulde honingpotten voorzien van een etiket. Mijn eerste etiketten had ik aangekocht en deze waren zelfklevend. Alleen gingen de etiketten zeer moeilijk van de glazen. Momenteel maak ik mijn etiketten zelf op mijn inktjetprinter. Ik print ze op een simpel Aviertje en kan probleemloos alle gegevens aanpassen. Een andere foto, een ander lotnummer, het kan allemaal zeer eenvoudig. En om de etiketten te kleven op de glazen, gebruik ik een schoteltje melk. Simpele halfvolle melk. Ik wrijf de achterkant van de etiketten even door de melk en ze kleven perfect aan het glas. Na gebruik is dit etiket echter gewoon afwasbaar, terwijl er nog nooit eentje is gelost tijdens de bewaring. Een prima oplossing, snel en goedkoop. Ook de etiketten voor confituur of mede maak en bevestig ik op dezelfde manier.

De postbode bracht me vandaag nog een leuk nieuwtje. Mijn vrijetijdsbesteding voor zondag 14 oktober is namelijk al uitbesteed: bijzitter in het stembureau. Voor de allereerste keer, maar hierna ben ik ook weer deze ervaring rijker. We zullen er maar het beste van maken.