Bijenstand aanplant

HibiscusIk had dit helemaal niet meer verwacht, maar planten verbazen me wel meer. Vorig najaar heb ik 50 hibiscusplantjes geplant en na de voorbije strenge winter, het koude voorjaar en slechte zomer was er volgens mij geen enkel meer overgebleven. Nergens een teken van leven. Ook de 100 ligusterstruiken waren op 3 na allemaal dood. Nu zijn er reeds meer dan 40 hibiscusplantjes boven het gras uitgekomen en dat sinds een drietal weken. Ook de ligusters zijn op sommige plaatsen terug te vinden. Niet te geloven hoe een beetje leven in een stukje wortel kan regeneren tot een volwaardige plant. Het is nu maar te hopen dat de volgende winter niet al te streng is want dit kunnen ze misschien geen tweede maal in hun jeugdig bestaan.

reuzenhakselaarMet een gigantische machine worden momenteel de grote stapels resthout van de populieren vermalen tot biomassa. De grote tractor met een volwaardige container gaat er volledig achter schuil. In de gietende regen heb ik maar enkele seconden durven filmen met mijn smartphone en het kleine snapshot doet geen recht aan deze mammoethakselaar.

 

 

 

 

Deze week nog enkele nieuwe strips aangeschaft. De oude werken van Willy Vandersteen in mooie verzamelalbums en de nieuwe van Maarten Toonder. Met nieuwe bedoelen we dan ook weer de ‘ nieuwe oude’. Facsimiles en heruitgaven zorgen er tegenwoordig voor dat we de oude verhalen uit onze jeugd, en zelfs van ver daarvoor, terug in een mooie kreukvrije toestand kunnen ter hand nemen en telkens weer herlezen. Het is natuurlijk geen ‘leesvoer’ voor kinderhanden. Mijn verzameling is hier absoluut niet voor geschikt. Gelukkig zijn kinderen tegenwoordig niet meer geïnteresseerd in onze oude prentjes, vaak in zwartwit, en soms nog zonder tekstballonnen. Ook mijn kinderen waren niet geïnteresseerd in mijn verzameling. Ze hebben bij mijn weten nooit mijn oude kleurloze strips van Suske en Wiske, Nero en Jommeke gelezen. Ze kregen wel vaak hun eigen versie als ingekleurde heruitgave. Maar ze bewaarden deze strips niet. Het boeide hen niet echt. Ze proberen nu als twintigers al wel hun computerspelletjes te bewaren. Mijn generatie beschouwt oude strips en oud speelgoed als kostbaar terwijl de oudere generatie eerder oud lanbouwalaam en koperen voorwerpen tracht te koesteren. Nostalgie en verzamelen zijn toch rare tics van de mensheid. Vermoedelijk is alleen de mens levenslang bezig met het hunkeren naar zijn kindertijd.

Willy VandersteenMaarten Toonder