Met Allerheiligen gedenken we onze overledenen. We staan dan even stil bij ons verleden als het ware. Ik heb er geen idee of dit alleen voor de mensen telt, maar de natuur staat in elk geval niet stil. Die lijkt in elk geval steeds bezig met haar eigen toekomst. Terwijl de bladeren nog niet allemaal zijn gevallen, zitten de nieuwe al klaar in hun knoppen. De hazelaar showt zelfs al met zijn toekomstige katjes. Spijtig voor de hooikoortspatienten maar het lijkt alsof het er weer veel gaan zijn.

Ook de dierenwereld maakt zich al klaar voor volgend jaar. Vandaag heb ik de ouessantjes hun bok teruggegeven. Ik wacht hiermee elk jaar tot de eerste november. De eerste lammetjes worden dan pas geboren na 25 maart. De winter is dan voorbij en het weer is reeds beduidend zachter.







Vandaag ook weer een voortdurend aan- en afvliegen van honderden insecten. Wespen, hoornaars, solitaire bijen, vliegen, bijen en vlinders. De voorbije weken vroegen de mensen vaak of er een zwerm bijen in hun klimop zat. Het gebrom is voor niet-imkers echt beangstigend. Maar voor de foeragerende insecten zijn wij slechts bewegende objecten op hun vliegroute. Tijd om de mensen lastig te vallen, hebben ze heus niet.
