Sinds vorig jaar help ik mijn schoonvader met zijn bijen. Het werk aan de bijenkasten werd hem te zwaar en hij wou er mee stoppen. Meer geïntrigeerd dan geïnteresseerd beloofde ik hem te zullen helpen. Helaas… de passie is heel snel gekomen. Vermits ik in de bebouwde kom woon, ben ik niet in de mogelijkheid om zelf een bijenkast te plaatsen. Ik heb wel een alternatief gevonden voor een kleine tuin: de metselbij.

Enkele boomschijven waarin ik gaatjes had geboord van verschillende dieptes en diameter worden nu bewoond door solitaire bijen.

Maar deze diertjes produceren geen honing en dat vind ik nu juist zo lekker.

De oplossing heb ik vorige week gevonden. Een lapje grond van ca. 30 aren dat mijn moeder nog ergens verloren heeft liggen: compleet verwilderd vochtig weiland.

Hierop ga ik enkele kasten zetten met bijen. Natuurlijk pas volgend voorjaar. Momenteel ben ik druk bezig met het klaar maken van de locatie.

De bijenkast is nog leeg en er ligt nu ook al een dak op de constructie.

Vandaag weer een uurtje vrijgemaakt om de netels en distels te verwijderen. Zodra  dit werkje klaar is, begin ik plantgaten te graven. Want vanaf oktober begin ik met het planten van een heuse boomgaard. Appels, peren, pruimen enz. Het kriebelt nu al.

Op de volgende foto zie je in de verte de kleine bijenhal staan. Ze moet vanaf volgend jaar plaats bieden voor 2 to 4 volken.