Gisteren heb ik aan de bijenkasten enkele filmpjes gemaakt. Het eerste toont de jonge voorspelende bijen. Ze vliegen voor de kast om de omgeving te leren kennen. Ze hangen in de lucht met de kop naar de kast gericht. Soms zijn ze in de vroege namiddag met zoveel dat het wel op een zwerm lijkt. Terwijl de jonge bijen op deze manier voorvliegen, zitten er enkele bijen op de vliegplank met hun achterlijf omhooggericht naar de vliegende bijen toe. Door hun achterlijf op te richten, wordt er tussen de aparte segmenten een klier zichtbaar. De klier van Nassonoff. Door zeer snel met de vleugels te bewegen, geven ze hun specifieke nestgeur zo vrij in de omgeving en helpen ze de bijen met hun oriëntatie op de kast. In het tweede fimpje is dat duidelijker te zien. Ook als de koningin op bruidsvlucht is, zitten er een aantal bijen op dezelfde manier te waaieren. Dit gedrag wordt ook stertselen genoemd. Op het einde van het tweede filmpje moet je eens letten op de bij die even uit de kast komt gekropen. Ze draagt duidelijk een varroamijt op haar flank.

Vandaag heb ik mijn mede overgeheveld in zuivere containers om de dikke laag dode gistcellen op de bodem te verwijderen. Sinds vorige week was er geen beweging meer in het waterslot behalve door de heersende luchtdruk. De gisting was dus opgehouden. Natuurlijk heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om even te proeven en het alcoholgehalte te meten. 18° alcoho!. Ik heb dan een beetje mede voor de helft verdund met water en weer gemeten. Boven 15° is de test namelijk niet zo nauwkeurig. Resultaat 9°. Het is dus wel degelijk een mede van 18°. Ik had gebruik gemaakt van de honing die uit mijn zonnewassmelter kwam. Bij het smelten van de oude raten, komt de vloeibare was en honing, gemengd met wellicht nog wat propolis in een opvangbak terecht. De was stijft iets op en drijft dan op de nog warme honing. Deze heeft een donkerbruine caramelgeur en kleur. Het ganse seizoen heb ik deze warme honing in potten gedaan en dadelijk dichtgeschroefd. Deze ‘honing’ werd nu gebruikt als voeding voor mijn medegist. De mede die ik zo tot nu heb bekomen is ook vrij donker, maar zeer lekker. Het experiment beschouw ik voorlopig reeds als geslaagd en voor herhaling vatbaar. Ik noem deze mede maar toepasselijk ‘zonnemede’.

Ook heb ik vandaag de propolistinctuur gefilterd en in flesjes gedaan. Ik heb hiervoor evenveel ruwe propolis gebruikt als alcohol van 96° op gewichtsbasis. Dus 100g propolis in 100g alcohol en dit gedurende meerdere dagen vaak schudden. Wellicht ga ik een volgende keer de ruwe propolis eens verhitten om de wasdeeltjes er uit te kunnen verwijderen en een zuiverder prpolis te bekomen. Alleen ben ik nog niet overtuigd dat een zuiverder propolis een betere werking zou hebben dan het ‘natuurlijk’ produkt, recht uit de kast. Wellicht heeft dit alleen maar nut om een percentage op uw propolistinctuur te kunnen plakken. Ik heb er nu toch wel geen idee van hoeveel propolis er in de alcohol is opgelost. Een hogere concentratie bereiken dan ik nu heb, zal toch niet makkelijk zijn