De tweede bijenhal heeft vandaag weer een uitbreiding gekregen. Er kunnen nu al 9 kasten in. De bedoeling is te gaan tot 16 kasten. Maar volgende week geeft men een winterprik met vriestemperaturen en dan werk ik niet verder. Als de bijen vast op de tros zitten, kunnen we natuurlijk beter niet te veel rond hun kast rommelen. Vandaag kwam er af en toe een bijtje buiten en ze vlogen dan eigenlijk vrij snel weer binnen. Waarschijnlijk gingen ze zich maar even ontlasten.

Ik had aan de bijenstand een jonge notenboom, waarvan de topscheut was afgebroken. Vorige maand had ik dan een lagere tak omhooggericht als nieuwe top, maar vandaag heb ik hem geënt met een waterloot van een notenboom met zeer grote smakelijke noten. We zullen afwachten of dit gaat lukken. Als ik de twee genetisch verschillende harttakken allebei kan behouden, heb ik natuurlijk een boom met twee verschillende noten.

 

Vandaag staan de winterakonieten en de Sarcococca volledig in bloei. Vorig jaar heb ik deze zien bloeien op 7 februari. We zijn dus momenteel een ganse maand voor op het vorige jaar. De bijen vliegen rustig in en uit, afhankelijk van het opvallend licht. Zodra er wat licht schijnt op de vliegplank verschijnen de eerste bijen. Als de kast ernaast in de schaduw zit, is daar geen leven te bekennen. Enkele minuutjes later, verandert de activiteit naar een andere kast die dan weer wat meer licht krijgt. Ik heb bij de produktiekasten in Hulst de bodemschuiven ingeschoven op de laagste stand. Hierdoor is er nog een centimeter open aan de achterkant, waardoor er toch frisse lucht aan de bodem komt. Er kan echter geen koude lucht van de natte bodem opstijgen in de kast. Een bijkomend voordeel is dat ik zo kan zien waar de tros zich bevindt in de kast aan de hand van de wasmul. Ook de grootte van de tros is zo in te schatten aan het aantal straatjes mul die op de bodem liggen. Ik heb ook al gemerkt dat er in kasten met broed ook meer suikerkorrels op de bodem liggen. Zodra er meer bijen vliegen in het voorjaar en er meer water kan worden gehaald en vers stuifmeel binnenkomt, verdwijnt dit verschijnsel. Bijen kunnen moeilijk droge suikerkristallen opnemen en vermoedelijk laten ze deze kristallen, afkomstig van opgeslagen honing en wintervoer, op dit moment van het jaar eerder vallen. Ik denk dat de dekseltjes van de cellen waar de wintervoorraad is in opgeslagen en de eerste laag voer hier juist onder nogal veel uitgekristalliseerde suikers bevatten.

Zoals elke hobby kost ook de imkerij geld. Sommige zaken die worden aangekocht, gaan vele jaren mee en andere zaken dien je jaarlijks aan te schaffen. De honing die wordt geslingerd, kan worden verkocht, maar wordt natuurlijk hoofdzakelijk zelf verbruikt. De resterende honing wordt jaarlijks omgezet in mede die volledig voor eigen gebruik dient. In mijn boekhouding reken ik echter elke geslingerde pot honing aan 4 euro. Ook de honing die zelf wordt verbruikt en vergist tot mede wordt zo geteld. Hierdoor zijn de inkomsten natuurlijk niet realistisch, maar het geeft een idee.

Afschrijvingen over 5 jaar sinds 2010:     37.72 euro

Afschrijvingen over 5 jaar sinds 2011:      9.68 euro

Afschrijvingen over 10 jaar sinds 2010:  274.77 euro

Afschrijvingen over 10 jaar sinds 2011:  173.91 euro

Onkosten 2011:                                    270.40 euro

totaal onkosten 2011:                           766.47 euro

honingpotten 174 aan 4 euro:                696.00 euro

In 2011 heeft de hobby me dus 70,47 euro gekost.

Ik heb dit jaar nog een tweede bijenhal gezet, maar die is volledig van herbruikt materiaal gezet. Hier zijn dus geen kosten aan verbonden. De aankoop van het stuk grond word natuurlijk niet in rekening gebracht. 

De aanplantingen die zijn gedaan rond de bijenstand wil ik wel even meegeven.

In 2009 voor 373.54 euro. In 2010 voor 200.70 euro en dit jaar 502.92 euro. Dus 1077.16 euro in totaal.

Dit wordt echter gecompenseerd door de verkoop van de canadapopulieren op het nieuwe perceel. Volgend jaar moet daar dan nog wel een heraanplanting gebeuren met het resterende bedrag. Dit zullen natuurlijk ook allemaal bijenvriendelijke bomen zijn. Jonge aanplant wordt dan aangeschaft bij de jaarlijkse verkoop van Natuurpunt Limburg. Ik denk hierbij aan hazelaar, hulst, tamme kastanje, zoete kers, meidoorn, sleedoorn, spork, inheemse vogelkers en boswilg. Keuze genoeg dus.

Ik heb zojuist de kasten gewogen toen ik de varroaschuiven ging plaatsen. Met de unster hef ik de kasten op aan de achterkant en meet zo ongeveer de helft van het totale gewicht. Het gaat me niet om het exacte gewicht, maar om de vergelijking en de evolutie doorheen het jaar. De (halve) gewichten van de 9 volken varieert nu tussen 13 en 16,5kg. De 4 volken die ik had 1 januari 2011 wogen toen tussen de 13 en de 17,5kg. De kast die toen trouwens 17,5kg woog, is in het voorjaar leeggeroofd teruggevonden. Vermoedelijk zijn deze bijen moerloos uit de winter gekomen. Op 1 februari was deze kast nog 1kg zwaarder geworden. Kast nr 3 was toen zelfs 1,5 kg zwaarder en kast 4 bvb.  0,5 kg lichter.  Op 26 februari waren ze echter allen lichter geworden. Kast 1 met 2,5kg en kast 3 zelfs 4kg. De vroege starters zijn toen blijkbaar het sterkst ineengestort . Kast 1 deed het toen niet het slechtste, doch op 12 maart was deze kast wel leeg. Dit is dus allemaal gebeurd op amper 14 dagen tijd.

In het Genker Plantencentrum heb ik vanmorgen nog een winterjasmijn gehaald, 2 stuks Viburnum X bodnantense ‘Dawn’, 2 stuks Stachyurus praecox en 5 stuks Viburnum tinus. Deze planten staan bekend als winter- en vroege lentebloeiers. Hopelijk kan ik binnen enkele jaren, op deze manier, het jaar rond stuifmeel en nectar aanbieden aan de 4 produktievolken op de stand.