Dit weekend was het weer zalig zomerweer. In de schaduw gaf de thermometer vandaag 29°C aan. En het duurt nog wel een paar dagen. Het was dus het moment om de broedafleggers te maken en de verzegelde honingramen af te halen.

Een tijdje geleden heb ik twee volken verkocht die ik diende over te zetten op een segenbergerkast. Toen de kunststofkasten werden afgehaald bleef ik achter met 24 Kempische ramen die nog veel voer, veel stuifmeel en nog vrij veel, hoofdzakelijk verzegeld, broed bevatten. Ik heb toen de beste ramen samen gehangen in 1 bak met een raam broed uit mijn beste volk. Vermits er nog alleen verzegeld broed was in de overige ramen, hebben ze doppen aangezet op mijn geselecteerd raam. Nu vrijdag heb ik daar zes doppen uitgesneden voor de broedkast en drie doppen laten staan. Deze staan vlak naast elkaar en de eerste koningin die uitloopt zal de overige wel elimineren. Voor de zes doppen heb ik dit weekend nu ook zes apidea’s klaargemaakt.

De wekelijke volkscontrole heb ik nu dus gekoppeld aan het maken van jonge volkjes, de kweek van enkele extra koninginnen en de eerste honingoogst.

Uit elk volk nam ik twee ramen met veel verzegeld broed, en veel stuifmeel. De ramen waren de oudere uit de kast. Wel goed controleren of er ook eitjes aanwezig zijn op die ramen. In de plaats kwamen dan weer twee verse waswafels. De ramen werden afgeveegd als ik de koningin nog niet opzij had gelegd. Dat doe ik namelijk altijd als ik haar tegenkom. Ik laat ze dan pas terug in het volk lopen als ik de controle heb beëindigd. Deze twee broedramen worden dan in een kast gehangen tussen een voerraam en een waswafel. Hiernaast komt nog een sluitblok. Ik leg de moerrooster terug en plaats de broedaflegger hier bovenop. Deze bak loopt nu snel vol met broedverzorgende bijen van de juiste ouderdom.

De twee honingzolders staan nu nog opzij en die worden nu bekeken. Centraal in de bovenste honingzolder bevinden zich de verzegelde honingramen. De bijen op deze ramen heb ik afgeveegd in een emmer. De honingramen die nog niet volledig zijn verzegeld worden dan verschoven naar het midden en aan de buitenkant komen weer nieuwe honingramen. De bijen in de emmer worden dan besproeid met een 3% oxaalzuuroplossing, waarna er in elk apideakastje een koffiebekertje bijen wordt gegoten.

Het is dan tijd om de broedaflegger een eigen bodem te geven en de honingzolders weer op hun plaats te zetten. Het volk is nagekeken: er waren eitjes, vaak werd de koningin gevonden, doppen werden weggehaald en verzegelde darrenramen werden uitgesneden.

Ik heb de bijen uit de emmer die ik overhad, verder nog verdeeld over de broedafleggers en heb ze verder opzij gezet.

De apideakastjes en de verzegelde honingramen heb ik meegenomen naar huis.

Bij thuiskomst moest ik nog het ene volk uit de tuin controleren. Het was 13 u en toen ik in de tuin kwam werd de lucht plots donker.

Gelukkig liep de geknipte koningin vlak voor de kast en was ze nog niet in de kippenren terecht gekomen. Ik heb ze in een knijper even vastgehouden om zo de zwerm een krachtdadig halt toe te roepen. Zeer snel keerden de zoekende zwermers terug en binnen een kwartiertje had ik ze in een nieuwe kast.

De 30 honingramen heb ik dan geslingerd en vanavond heb ik de zwerm naar een andere stand gebracht. De verdere afloop van dit drukke weekend laat ik wel weten in een volgend berichtje.

Ik heb mijn stoomwassmelter nog eens verbouwd. Het eerste prototype had een uitloop naar buiten waar ik dan de wasrecipiënten kon onder plaatsen. Deze was koelde echter te snel af en daar de was uit de stoomtoren kwam, werden tijdens de warmere dagen bijen aangetrokken. Daarom gebruikte ik deze smelter alleen ’s avonds of tijdens de winter. Nu heb ik eigenlijk van enkele oude honingzolders en een broedbak een nieuwe toren gebouwd. In de toren is plaats voor een honingemmer met afsnijkraan.

Na het smelten van de was kan ik de emmer uithalen, het onderstaande vocht aflaten via de kraan en dan de waskoek uit de emmer halen.

Eerst twee honingbakken op een gesloten bodem waar de emmer in past.

Hierboven komt een metalen plaat met centraal afvoergat, mooi boven de emmer.

Hierop weer een honingbak en daarop een koninginnenrooster. Dit rooster dient om het grootste vuil tegen te houden. Hierop staat dan eventueel nog een honingbak om ruimte te creëren  voor dit vuil boven het rooster en onder de ramen. En dan de broedbak waar ik zowel 12 broedramen als honingramen kan inhangen. Brokken uitgesneden darrenraat kunnen gewoon op het rooster worden gelegd.

De stoom wordt geproduceerd door een behangafstomer.

De weersvoorspellingen voor de volgende dagen hou ik als imker nauwlettend in de gaten. Ik vind het minstens zo belangrijk als een agenda. Ik was van plan om tijdens het komende weekend van alle volken een broedaflegger te maken.Het voorspelde weer geeft echter veel buien en een koude week na het weekend. Vermits een broedaflegger elke warmte goed kan gebruiken, wordt dit een week of langer uitgesteld. Ook ga ik met de komende afkoeling geen honing afhalen. Bij de controle bleek wel dat de laatste twee volken dringend een tweede honingzolder nodig hebben en die ga ik ze morgen geven. Ook zag ik al twee volken die zonder honingoogst een derde honingzolder kunnen gebruiken, maar dat zal ik in de loop van volgende week toch nog eens moeten bekijken.

Er waren wel twee volken met belegde moerdoppen, maar niet dezelfde als vorige week. Ik heb hopelijk alle doppen vernietigd en dan zien we volgende week weer verder. De nieuwe waswafels en de darrenramen die ik gaf begin deze maand zijn momenteel goed verzegeld. Als er in elk volk zo binnen enkele dagen 2 ramen bijen uitlopen, kan de zwermdrift snel toeslaan. De darrenramen snij ik uit zodra ze verzegeld zijn.

De laatste ouesssant ooi begon vanmorgen te persen. Een uurtje later was de vruchtwaterblaas te zien, maar er verschenen geen pootjes. Die waren uiteindelijk wel te strekken in het nauwe geboortekanaal, maar het hoofdje kon ik niet bereiken, laat staan stevig vastgrijpen om te assisteren bij het persen. Na enkele minuten heb ik het ooitje maar in de wagen gelegd en ben ik naar de praktijk gereden. Ondertussen is het al wel veertien jaar geleden dat ik keizersnedes bij schapen en runderen uitvoerde, maar het is zoals fietsen. Je verleert niet wat je echt in de vingers hebt. Ik heb thuis wel het voordeel van een praktijkruimte en en inhalatieanesthesie en heb daar dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Vermits een verdoofde ooi na een keizersnede haar lam vaak moeilijk aanvaard, heb ik een portie biest afgemolken en alvast via een sonde aan het lam gegeven. Door deze biest via een maagsonde te geven, verliest het lam niet zijn natuurlijke zuigreflex. Dit gebeurt namelijk nogal eens als ze in het begin met een speen worden gevoerd. Ze verliezen dan nogal eens de zoekdrive om aan de uier te gaan zuigen. Het ooitje heeft momenteel al wat gegeten en ze staat vlot recht. Het ramlammetje heeft ze ook goed droog gelikt. De recoverykooi voor honden is gelukkig groot genoeg om in recht te staan en morgen mogen ze wellicht al terug naar de bevallingskudde. Deze bestaat nu uit de vijf bevallen ooien en hun lammeren, vier rammetjes en een ooitje.

Deze week is het onder andere de beurt aan de appelbomen om de bijen van stuifmeel te voorzien. Ook de wilde kersen bloeien volop terwijl de knotwilgen nog steeds bloemen.

Maar natuurlijk doe ik meer. Twee percelen die onlangs zijn omgeploegd, waren klaar om in te zaaien. Met de motorfrees ging nog niet wegens de te natte bodem. Ik heb met de oude sleepeg van mijn grootvader het stuk geëgaliseerd en dan ingezaaid. Met een kleine handfrees heb ik hierna het zaad ingewerkt. Een kleine twee uurtjes werk in de blakende zon. Gebruind en voldaan.

Een mengsel van veldbloemen  en nectarbloemen op een perceel. Het andere heb ik nogmaals in twee verdeeld en witte klaver en luzerne ingezaaid.

Gisteren was het zo warm dat de bijen er voor kozen om een baard te vormen aan de vliegplank. Zeldzaam in april, maar het was dan ook  30 °C in de Kempische zon. Ik kan de bijen geen ongelijk geven want ik heb gisteren hetzelfde beleefd. Anderhalf uur aangeschoven bij de autokeuring op een betonplein terwijl de thermometer in de wagen 35°C aangaf. Ik hing zelf ook meer uit de wagen dan er in. Het valt me bij warmte-baardvorming  wel telkens op dat het steeds de donkergroen geverfde kasten zijn die hier het meest last van hebben. Maar elke nadeel heeft ook hier weer een voordeel: in het vroege voorjaar is een donkere kast ook sneller opgewarmd. Dit weekend gaan de vliegspleten in elk geval over de ganse lengte open. De latjes met rooster worden dan onder het dak bewaard tot september bij het inwinteren.

Omstreeks einde april maak ik elk jaar een broedaflegger van elk volk. Uit elk volk neem ik een raam broed of een tweede als het volk te groot wordt. Ook een raam met voer en stuifmeel wordt weggenomen. Deze twee of drie ramen worden vervangen door verse waswafels. De uitgehaalde ramen worden afgeveegd om zeker de moer niet mee te nemen. Ik plaats ze dan  in een nieuwe broedbak boven de honingbak om voldoende broedverzorgende bijen naar boven te lokken. Deze broedbak bevat het voerraam, daarnaast één of twee ramen broed en daarnaast een waswafel en het geheel afgesloten met een sluitblok. Een uurtje later kan ik de bak op een eigen bodem en met een eigen dak verplaatsen naar een andere stand waar ze ook nog een 1:1 suikeroplossing krijgen.

Om hiermee te beginnen heb ik dus voldoende verse waswafels nodig. Twee of drie voor de productievolken en één voor de broedaflegger. Hiermee ben ik nu dus bezig. Elk raam wordt voorzien van koperen oogjes en een nieuwe RVS draad.

De waswafels smelt ik pas volgende week in. Dit doe ik echt pas de laatste dagen voor ik ze ga gebruiken.