Verhaaltjes over de vrijetijdsbesteding van een gepensioneerde imker-dierenarts met veel liefde voor bijna alles wat groen is. KBO0637510922
Dankzij mijn verlof hebben we wat tuinkarwijtjes kunnen opknappen.
De vorige kruidentuin is nu leeg. Er wordt stilaan plaats voorzien voor een nieuw tuinhuisje.
De nieuwe kruidentuin is nu aangeplant op het terras.
In de serre zijn nog wat slaplantjes, kool, selder en peterselie geplant. Ook een nieuwe laurier op stam heeft er een plaatsje gekregen. De buitenkant is beplant met een deel van de Hostaverzameling.
Zaterdag bij een vluchtige controle (vliegplank en unster) opgemerkt dat de kasten een beetje aan gewicht waren verloren. Vermits het ook zondag nog niet geheel droog bleef, toch maar de voerbakjes weer gevuld met suikersiroop. Vandaag was de temperatuur veel beter en de week zet goed in. Daarom vanavond de tweede ronde mierenzuur begonnen. 100ml in de Liebigdispenser en deze keer niet op een blokje van 10cm. Er zou eigenlijk al een voederkrans rond het broed moeten zitten en ik heb de verdamper ook in een hoek van de kast gezet op de ramen. Een honingzolder was nu hoog genoeg om rond de verdamper te passen. Op een week zouden de verdampers nu moeten leeg zijn. De jonge volkjes heb ik nog wat bijgevoerd (was geleden van vorige week woensdag) maar ze doen het prima. Hier ga ik volgend weekend nog eens controleren en dan beslissen of ik al met de thymovarstrips begin of nog enkele weken wacht. Een jong volk dat nog in aangroei is, zou ik nog niet mogen storen met thymoldampen.
In de voorbije dagen hebben we ook de serre wat beplant en de kruidentuin verplaatst. Alle kruiden zijn gedeeld en verplant naar de plantruimtes op het terras. Waar zich eerst de kruidentuin bevond, is nu plaats voor een tuinhuis en de kruiden staan nu vlak naast de keukendeur. Het opdelen en verjongen van de kruiden is sowieso een werkje dat om de paar jaar zou moeten gebeuren.
De twee chinchilla’s zijn vandaag afgehaald. Ze wegen meer dan 200g en zijn voldoende zelfstandig. Hun paradijs was al even klaar en ze hadden ook geen enkele moeite om het drinkwater te vinden en de voederplaatsen. Ze hebben een bakje met hooi, een bal met hooi, een bakje droogvoer en enkele stokjes om op te knabbelen. Ze kregen ook een tak van de kweepeerboom uit de tuin. Het drinkwater krijgen ze via een nippelflesje. Op de bodem ligt vlasstro en af en toe zullen ze de benen mogen strekken in mijn wachtkamer. Volgens mijn dochter is het de enige’ dierproof’ kamer in huis.
De serre is geplaatst en we heben binnen een stuk met bankiraitegels belegd om een zitplaatsje te creëeren. In het weekend kan ik dan de rest afgraven en de grond vervangen door een goede tuingrond. Gisterenavond was de temperatuur binnen nog 24 graden terwijl het buiten begon te verduisteren en te regenen. Na de avondwandeling kan een korte overpeinzing van de dag hier best gezellig zijn.
Na het voeren van 24 liter suikerwater, 12 voederbeurten van 2 liter, was ik gestopt en vandaag na de regendagen heb ik de kasten nogmaals gewogen. Ze zijn op enkele dagen weer 1 tot 2 kg zwaarder geworden. Er is dus zeker geen reden om bij te voeren. Binnen enkele dagen start ik de augustusbehandeling met mierenzuur. Hierna zullen we de kasten nog eens opendoen om de ramen zelf te bekijken.
De nieuwe TKC80 banden geven de grip die ik had verwacht op de drassige weg naar de bijenstand. Met de originele Battle Wings was het niet altijd gemakkelijk om hem uit een moddergeul te leiden. Door de noppen en de betere grip op de randen, voel je de band echt aangrijpen. Wellicht is deze band geen echte modderband door zijn noppen die te stug en te groot zijn, maar meer grip is er uiteraard. Op het asfalt geeft de voorband een zweverig gevoel met meer trillingen op het stuur. Doch uit ervaring met noppenbanden op mijn vroegere 4X4’s weet ik dat het wat gewenning vraagt.
Vanavond is mijn schat even meegeweest als duo en ook zij heeft geen problemen ervaren. Eenmaal het gevoel van de band kennende, ook geen problemen in het bochtenwerk. Het was wel droog en men plaatst wat vraagtekens bij het gebruik op nat wegdek met de TKC80. Dit ga ik echter de eerste keer niet uittesten met duo. De band stond nu ook nog maar op 2,7 bar en wellicht mag dat met duo wel wat hoger. En ook de achtervering mag dan misschien wat stugger worden gezet. Ik had ze wel een stand stugger staan, maar 2 standen is misschien nog beter. De motor heeft gewoon veel te veel instelmogelijkheden. In elk geval voelt de band goed aan en zullen we waarschijnlijk wel vriendjes worden. Zoals ik al had gedacht, kan de band meer aan dan ik zelf aandurf en dat zal wel de bedoeling zijn van een hedendaagse motorband.
Vandaag organiseerden de Verenigde Taxanders de jaarlijkse picknick aan de bijenstand te Herkenrode. Het weer was perfect en de broodjes zeer lekker. Deze namiddag is leuk om eens met collega-imkers bij te praten.
Maar ik was ook gekomen om de tuinen van de abdij te bekijken. Alle planten stonden zeer mooi, sommigen nog volop in bloei, anderen getooid met hun zaaddozen. En hier was het mij natuurlijk ook om te doen. Ik kan het toch niet laten om enkele zaden mee te nemen die anders toch maar op de composthopen terecht komen.
De tuin is verdeeld in verschillende compartimenten. Een groententuin, een tuin met landbouwgewassen, een tuin met verfplanten, verschillende afdelingen zaadplanten, per familie gegroepeerd, en een afdeling sporenplanten. Ook de verschillende materialen die zijn gebruikt in de tuin zijn vaak inspirerend om op kleinere schaal thuis toe te passen.
In de tuin waren zeer insecten te bewonderen, doch ik had vooral aandacht voor de bijen. Ik ken de naam niet meer van deze uitbundig bloeiende plant, maar ik heb natuurlijk wel zaad ervan meegebracht.
Deze middag bij betrokken weer heb ik de jonge volken eens opengedaan. Ze worden nu op woensdag en zaterdag gevoerd met 2 liter siroop 3:2 en ze zijn sinds vorige week elk 2 tot 2,5 kg zwaarder geworden. Vier kasten zitten op alle 10 ramen uitgebouwd en 2 hebben nog maar 7 ramen uitgebouwd. Maar ze vlogen allemaal enorm en er kwam een massa stuifmeel binnen. Om mijn nieuwe Dathe pijp te proberen en om mijn volkjes te testen ben ik ze volledig zonder bescherming tegemoet getreden. De bijen zaten volgens mijn prille ervaring goed raamvast, waren niet steeklustig en bijgevolg had ik meer last van de wespen dan van de bijen. Op een bepaald moment heb ik mijn hemd even moeten uittrekken om een onderzoekende bij weer een uitgang te geven en één individu bevond zich op de verkeerde plaats toen ik de dekplank nam om ze terug te plaatsen. Terwijl ze het dappere leven liet, diende ik de angel te verwijderen uit mijn pink. De pijp is al bij al een prima instrument dat me goed is bevallen. Ondanks de magere stamboom van mijn afleggers, gedroegen ze zich totaal niet als F16-exemplaren. Toen ik wou vertrekken, zag ik nog een wesp op een vliegplank en ik bleef even staan om te observeren. Ze probeerde binnen te glippen langs het vlieggat. Althans ze ondernam een poging. Ze werd nog in de deur gegrepen door een bij die nog in de kast zat en deze sleurde de wesp letterlijk de kast in. Ik heb even gewacht, doch ik heb ze niet meer zien buitenkomen. RIP!
Vandaag nieuwe banden voor de Tenere laten opleggen. Sinds enkele weken moest ik regelmatig de achterband bijpompen alvorens te vertrekken. Het profiel kon wel een 3000km meer hebben, doch dit rendeerde niet meer. Nog lang getwijfeld over de Michelin Anakee, die ik durf beschouwen als een echte regenband, maar ben toch gegaan voor de Continental TKC80. Een ruige band met serieuze noppen. Zou een 70-30band zijn. Die dus 30% terrein en 70% asfalt prettig vindt. Ik heb er echter voor gekozen om het simpelweg uit eigen ervaring te kunnen ervaren en ook omdat de band de vermelding M&S draagt. En voor de mud aan de bijenhal tijdens de volgende maanden doen we het. Moest de band tegenvallen op de verharde wegen, wordt hij onverbiddelijk vervangen door de Anakee. Wordt vervolgd…
Vandaag is dan ook het MRA vario touring scherm gemonteerd. Of dit effect heeft, zal ik binnen enige tijd kunnen beoordelen. De regelbare spoiler van het scherm, samen met de regelbare houder van Touratech geeft zoveel mogelijkheden, dat ik nog wel even zoet ben.
Op deze foto is duidelijk de baardvorming te zien aan de vliegplank. De tros is al zeker de helft kleiner dan eergisteren. Vanmiddag omstreeks 14hr was de baard volledig verdwenen. Het zijn dus toch geen bijen die maar lui hangen hun tijd te verdoen. Tijdens de vlieguren zijn ze ook inderdaad onderweg. Alleen ’s avonds kunnen ze niet allemaal binnen. Gelukkig is het nog wel een beetje ‘terrasjesweer’. En zeker als je met een paar honderd kunt samentroepen om elkaar warm te houden.
Na 10 dagen even gestopt met voeren. De kasten wegen tussen de 14 en de 17kg (achterkant). Half volgende week ga ik de mierenzuurverdampers nog eens opzetten en kan daarna de kasten verder voeren als het echt mocht nodig zijn. Het tweede Phaceliaveld gaat de volgende weken ook in bloei komen en daarna moet ook de klimop nog beginnen in de omliggende bossen. Ik ga ze natuurlijk regelmatig blijven wegen om tijdig te kunnen ingrijpen.
Gisteren hing bij volk 4 een ‘baard bijen’ aan de vliegplank ter grootte van een voetbal. De kempische kasten met hun 12 ramen worden normaal op 1 bak ingewinterd en ook vroeger bij mijn schoonvader heb ik dit verschiijnsel dikwijls waargenomen bij het inwinteren. De bijen zijn na de honingoogst immers hun 2 honingbakken kwijt en ze moeten noodgedwongen op de resterende 12 broedramen gaan samenhokken. Het was ook vrij warm gisteren en ook de vliegplank zelf zat vol met waaierende bijen. Deze waren druk doende de ventilatie in de kast te regelen om het voer in te dampen en/of het broednest iets af te koelen.
Ik was natuurlijk toch geïntrigeerd door dit spektakel maar had het al vroeger gezien en dit stelde me enigermate gerust. Vanavond echter hadden ze bijna niet gegeten en zaten er ook weinig bijen in de voerbak. Volk 2 en 3 hadden hun bakje wel mooi leeggegeten, volk 5 had nog een bodem ingelaten. Ik heb alle voerbakken gevuld en toen bak 4 opengedaan. De ganse bak barstte van de bijen en aan de ramen die ik heb opgelicht, hing nog een tros bijen die me deed vermoeden dat de ganse bodem ook barstensvol zat. Wat de ramen zelf betrof: de 2 buitenste ramen langs beide zijden waren volledig verzegeld met voer en de 8 middenste ramen zaten vol broed in alle stadia, langs boven omgeven door een dikke rand voer van 4-5 cm. Ik zag zeer veel stuifmeel in alle kleuren en op de randen van het broed ook nog een brede rand lege cellen. De koningin was dus nog aan de leg want er waren eitjes. Ze had nog plaats om verder te leggen en er was blijkbaar al voldoende voer. Ik heb de kast maar snel terug dichtgedaan. Ik heb ze niet gewogen omdat een bij het leuk vond om in de pijp van mijn short te kruipen en me te trakteren met haar kamikazedaad, maar deze kast woog over een paar dagen al 13 kg en ze hadden nu zichtbaar genoeg.
Thuis in mijn documentatie gesnuffeld en bleek dat de zwaarste kast op 1 januari ook maar 17 kg woog (aan de achterkant) en op 1 februari 18kg. Ergens vond ik dat het aantal ramen in de kast maal 1,5 kg voer per raam zou moeten volstaan. Ze zouden dus 12 x 1,5= 18kg voer moeten krijgen. Vorige maand woog de lichtste kast 8kg (vermoedelijk bijna leeg) en in februari woog de zwaarste kast 18 kg. Dit wil dus zeggen een kast zonder voer van 16 kg en een kast vol voer van 36 kg. Volgens die berekening zouden ze dus 20 kg voer kunnen hebben. Sommigen spreken ook van 14 kg suiker om ze in te winteren. Dit zijn allemaal getallen om als beginneling van te duizelen en hoe moet het nu juist? Ik heb momenteel echter al 9 dagen gevoerd en ze hebben dus al 18 liter suikerwater 3:2 gekregen of 13,5 kg suiker. Ik had gerekend op 20 liter op 10 dagen en blijkbaar is kast 4 al voldaan. Wellicht geven de andere kasten binnen enkele dagen ook het signaal dat het genoeg is geweest. Ik ga ze in elk geval niet zwaarder voeren dan 18kg met de unster. Ik hoop echter wel om binnen enkele jaren betere voorspellingen te kunnen maken aan de hand van het kastgewicht. Want: … Meten is weten!
Imkerij Het Waterbroek 