Vorig jaar heb ik deze plant gekocht in een potje. Ik wist weliswaar dat de Griekse Alant een hoge plant werd, maar nu in het tweede jaar wordt hij echt imposant. Ruim 2 meter hoog en met meerdere bloemknoppen. De eerste bloemen staan nu open.
Het Brandenburger bijenmengsel bgint nu ook volop te bloeien. De bodem is wel niet volledig geschikt aan de opkomst te oordelen, maar met de volgende jaren zal dit vast wel verbeteren.
In de serre wordt ondertussen de eerste tomaat rijp.
Momenteel vliegen er een tiental pauwstaartduiven in de tuin. Zijn er liefhebbers die er enkele willen overnemen?














Tijdens onze fietstochtjes haddden mijn vrouw en ik al een paar keer gelonkt naar een prachtige locatie waar het ganse onderbos begroeid was met bosbessen. Vorig jaar was het ons ontgaan, doch dit jaar zijn we er op uit getrokken. Zodra we het bos diep genoeg waren ingetrokken, verder dan menig wandelaar, vonden we de geschikte plek. Grote bessen in overvloed. Op nauwelijks een paar vierkante meter plukten we in een oogwenk twee kilo bessen. En het was hierna zelfs niet te merken dat er waren geplukt. Er is wel een gigantisch nadeel aan verbonden: elke mug in het bos wist ook van deze bessen. En ze wisten ook dat er vroeg of laat grote zoogdieren op af zouden komen. Onze muggenbeten zijn nu even groot en talrijk als onze bosbessen. Maar we hebben confituur gemaakt, bosbessenmuffins, een bosbessentaart en bosbessenbroodjes. Dit maakt natuurlijk veel goed. En zo moeten de honingjagers uit de oertijd zich ook gevoeld hebben: dolgelukkig met het smakelijk eten, doch helemaal kapot geprikt!





Naast de aardappelen heb ik ook voor het eerst een veld aardperen gezet. Vroeger zette ik deze altijd als haag, maar dit jaar wil ik er echt van oogsten en heb ze daarom op een bed geplaatst. De hoge stengels vallen dan vermoedelijk niet zo snel om en op een bedje kan ik de ondergrond beter onderhouden om de knollen vlotter te oogsten.
























