Verhaaltjes over de vrijetijdsbesteding van een gepensioneerde imker-dierenarts met veel liefde voor bijna alles wat groen is. KBO0637510922
De serre is aangepakt om het nieuwe seizoen aan te vatten. De isolatiefolie is verwijderd en de bedden zijn verhoogd.
De schaapjes zijn ondertussen ook gearriveerd. Drie ouessantooien om me te helpen in het groenonderhoud. Momenteel is het perceel nog extra verdeeld in een kleiner deel. Pas als ze zich echt thuis voelen, krijgen ze het ganse stuk van 60 aren. Ze zouden anders misschien moeilijk hun stalletje terugvinden.
De laatste Kempische kasten heb ik gisteren afgesloten voor de winter. De vlieggaten staan klein en de voederbakken zijn verwijderd. Onder de voederplank heb ik een nieuw vel plastic gelegd. Hierdoor gaat het openen begin december, om te druppelen met oxaalzuur, veel vlotter.
De kastanjes en de noten beginnen ook te vallen en ik heb al een flinke portie opgeraapt. Lekker voor de TV ’s avonds.
De noten van vorig jaar die nog overgebleven waren, heb ik vorige week ook tot lekkere olie geperst.
Ik had toch nog een halve liter. Na het persen wordt de olie niet gezeefd, maar laat ik hem klaren door bezinken.
Het bezinksel gebruik ik bij het bakken van het brood. Op een halve kg bloem doe ik zo een koffielepel van dit bezinksel dat nog zeer veel olie bevat. Maar her bevat vooral veel smaak.
Op zondag bak ik meestal broodjes in plaats van een brood. Ik gebruik voor het brood en de broodjes hetzelfde recept, maar varieer wel in de soorten bloem die ik gebruik. Soms wit, soms bruin, vaak meergranen, soms spelt en soms bestrooid met zaadjes.
Deze namiddag nog een fietstocht gedaan rond de Paalse Plas. Het weer was prima. Toch maakt de natuur zich op voor de herfst. Ook de watervogels beginnen samen te troepen.
We zagen vandaag canadagansen, futen, kuifeenden, wilde eenden en meerkoeten.
Af en toe heeft een ree wat schors nodig van de vuilboom of sporkenhout. Als het dan gaat om een nog jonge plant, kan ze nog wel eens worden beschadigd. Maar gelukkig is er al nieuwe wortelopslag en ik heb gisteren ook de reebok gezond en wel zien rondhuppelen.
De nieuwe ecokasten zijn bijna geverfd met een dekkende beits. Op het dak ligt roofing en de bakken heb ik aan elkaar en aan de bodem vastgezet met nicotklemmen. De bakken worden af en toe weggehaald en nieuwe ondergezet. Ook de bodems worden jaarlijks vervangen. Alleen het dak blijft in gebruik en daarom heb ik de daken maar genummerd.
Bij de vervanging van mijn weegschaal in de praktijk, bleek het inox weegblad net voldoende om 2 daken van een bescherming te voorzien.
De eerste aardappelen zijn zojuist gerooid. Ik schat dat ik in totaal ongeveer 75 kg kan oogsten. In de plaats heb ik nu prinsesbonen geplant. Deze kunnen nog wat stikstof aan de grond toevoegen. Als de bonen dan zijn geoogst, zaai ik nog wat mosterd op het perceeltje. Volgend voorjaar zaai ik er dan phacelia. En waar de phacelia nu staat, komen volgend jaar de aardappelen.
De eerste honingoogst is ook binnen. Het voorbije weekend heb ik alle totaal verzegelde honingramen uitgehaald en vervangen door uitgewerkte honingramen. Ik heb nu de nieuwe ontzegelstand kunnen uitproberen en de gemotoriseerde slinger.
De ontzegelstand heb ik zelf gemaakt van twee transportbakken. De onderste is voorzien van een afsnijkraan en de bovenste kreeg een steunlat voor de ramen en een geperforeerde bodem. Met een electrisch ontzegelmes werden de ramen in een recordtijd ontzegeld en daarna in de gemotoriseerde slinger gehangen. Op een kleine twee uur had ik zo 45 kg honing geslingerd. Uit de onderste ontzegelbak heb ik nog 5 potten honing kunnen halen en de droge wasresten zijn in de zonnewassmelter gekieperd. De geslingerde honing is eerst door een dubbele zeef gegaan en de volgende dag afgeschuimd. Hierna is de honing via een puntzeef in de uiteindelijke rijper gegoten. Na twee dagen worden dan de potten gevuld. Ik ben niet van plan om van deze voorjaarshoning een crèmehoning te maken en bijgevolg wordt hij niet geroerd. De eco-honing die ik volgend jaar hoop te oogsten, wordt zelfs niet geslingerd om zoveel mogelijk contact met zuurstof te verhinderen. Ook bij het smeuiig roeren wordt er zuurstof in de honing gebracht. En ook het water uit de omgevende lucht wordt aangetrokken door de honing. Dit zijn eigenlijk degeneraties van honing en ik wens in de toekomst mijn honing zo puur mogelijk te houden. Maar toch ga ik dit jaar nog een proefje doen. Van de honing die ik nu dadelijk oppot, ga ik een pot invriezen. Een tweede pot plaats ik buiten op de veranda om alle temperatuurswisselingen te ondergaan, een derde pot plaats ik gewoon in de woonkamer en de rest van de voorraad gaat in de kelder bij een temperatuur van 12 à 15 °C. Rond nieuwjaar zou ik op deze manier zelfs vier verschillende smaaksensaties kunnen bekomen. De ingevroren pot moet na ontdooiing het meest de verse honing benaderen. Ik ben eens benieuwd.
En volgend weekend begin ik aan de medeproduktie van dit jaar. Alle ingrediënten staan klaar, zelfs de bananen zijn al bijna zwart gerijpt. Ik moet alleen nog de mostvaten hygiënisch zuiver maken. Van het ganse proces zal ik een fotoreportage proberen te plaatsen.
De tweede ecokast bevat momenteel al een gevangen zwerm. Het was een zwerm met een ongepaarde koningin. De voorbije weken was het zo druk dat ik een tuter en kwakers had gemist. De zwerm heb ik in een ecokast geplaatst aan het waterbroek. Op de houten daken ga ik nog wel wat dakshingles bevestigen.
Gedurende 2 dagen heb ik de vliegopening afgesloten met een stuk koninginnenrooster om te beletten dat ze verdertrokken. Daarna heb ik dit weer verwijderd om de koningin toe te laten alsnog op bruidsvlucht te gaan.
Vandaag heb ik thuis de zwerm gepakt uit de eerste ecokast. Ze werd deze avond in een ecokast geplaatst, eveneens aan het waterbroek.
Ik zou er volgend jaar graag drie volken plaatsen en nog 2 lege kasten voorzien voor de zwermen. De ecokast in mijn tuin heeft 2 bakken mooi uitgebouwd en ze waren daarna gestopt. Sinds vorige week hing de aanstaande zwerm wel goed zichtbaar in de derde bak. Zonder de ecokast te openen, is het toch mogelijk om veel meer te zien dan in een moderne ramenkast. Door het glasraam aan de achterkant is de toestand van het volk namelijk zeer goed op te volgen. Waarom de bijen in deze derde bak niet meer hebben verder gebouwd, heb ik wellicht aan mezelf te danken. Ik had namelijk twee onderbakken tegelijk geplaatst en nog vooraleer ze in de tweede bak zijn beginnen bouwen. Hierdoor is de wasstrip in de toplatten al te oud om te bijen snel te doen bouwen. Ik weet ondertussen dat ik pas een nieuwe bak mag onderplaatsen als ze effectief in de laagste aan het bouwen zijn. Een ander detail dat ik ben vergeten is het oliën van de bovenkant van de toplatten. Ik had ze wel glad geschuurd, doch ik heb ze niet geolied. Nu zou het zo kunnen zijn dat ze de raten van de bak erboven vastkitten aan de onderliggende latten met alle moeilijkheden ten gevolge als ik de honing moet oogsten.
Nu de kast gezwermd heeft, ga ik vannacht in elk geval een bak onderuit halen die vermoedelijk toch gaat leeg blijven dit seizoen. Hierdoor gaan ze het klimaat in hun kast wel iets beter kunnen regelen. Door de kast op te heffen als het volk op tros zit, worden ze het minst verstoord. Er gaat in de ecokast op die manier ook geen warmte verloren.
Gisteren kwam de eerste honingzoete lucht van de lindendreef aangewaaid in de tuin. De naburige straat met tientallen linden staat al volop in bloei sinds begin deze week.
De merel in mijn bijenhotel heeft ook niet stilgezeten.
De waterpomp met vijvertje is klaar. Alleen nog een fijn gaas over de put om te beletten dat kikkers kunnen verdrinken.
De japanse wijnbes en de Loganbes die ik naast de bijenhal heb geplant, dragen dit jaar voor het eerst enorm veel bessen.
Het bijenhotel is ook bewoond. Langs de achterkant heeft een merel haar nest gebouwd en al een eerste eitje gelegd.
Een tussenaflegger gemaakt en de volgende dag bleken de vliegbijen nog niet naar onder te zijn vertrokken. Blijkbaar voelen ze de nabijheid van de koningin nog in de bovenste bak. Maar vandaag zijn we weer een dag verder en ze zitten nu dan toch in de onderste bak. Na een achttal dagen kan de bovenste bak weer naar onder en zou de zwermneiging even moeten weg zijn. De twee ramen met open broed die in de onderste bak hangen, worden dan gebruikt als een broedaflegger. Ze hebben dan al doppen opgetrokken, terwijl de doppen in de bovenste bak dan zijn verwijderd door de bijen.
Op Amazon enkele boeken besteld over de Warrékast. We zullen ze eens bestuderen.
Gisteren had ik flink wat plantjes bij van de ruildag. Elke bezoeker kreeg ook een plantje Nepeta. Dit is een uitstekende bijenplant, maar het heeft de naam kattenkruid ook niet gestolen. Amper enkele minuten na neerzetten van de plantpotjes, begon onze kat zich al te goed te doen aan de plant. Ze begon met het opeten van enkele blaadjes en daarna ging ze helemaal door de bol. De andere potten interesseerden haar niet in het minst. Ik heb de plant al meerdere malen in de tuin gehad, maar telkens wordt ze gemolesteerd door de poezen. Ze vinden er niks beter op dan zich voortdurend te rollen in de plant.
De regen van de voorbije dagen heeft de bodem verzadigd. De kippen hadden vermoedelijk ook liever zwemvliezen gehad. Ik heb hun ren dan maar even omgespit. Het overtollige water kan nu weer beter in de bodem dringen. En voor hen was het een echt festijn: een massa regenwormen om van te smullen.
Aan de bijenstand stond het water ook op de grond en heb ik even verder gewerkt aan de afwateringsgrachten.
Ik heb even een nieuwe geul over het pad gegraven om het water naar de gracht te leiden. De zware ijzeren platen moeten nog wel worden getest als ik met de wagen terug op het perceel kan. Momenteel is het gewoon te drassig.
De beek zelf staat vandaag al 40 cm lager dan gisteren en het waterpeil in de perceelsgracht zal nu ook wel snel dalen. Maar de winter moet nog beginnen en normaal kan ik pas in april terug met de wagen over de drassige bodem.
De camera ziet echt alles, dag en nacht. De ‘nachtwaker’ op het laatste beeld is wel dezelfde als de man met de zeis. 
De bijenvolken die waren uitbesteed bij enkele van mijn klanten, tijdens het seizoen, zijn nu terug thuis. Voor de invoedering is dit veel eenvoudiger. De mensen waren tevreden en ik beschouw het experiment ook als geslaagd. Ze krijgen volgend jaar weer een volk bijen in hun tuin. De vernieuwde bijenhal is nu bijna volzet. Nog drie kunstzwermen kunnen eind augustus terugkomen. Ze blijven hier wel maar tot in het voorjaar tegen de wilgenbloei. In Gerhagen lijkt maar plaats te zijn voor twee à drie produktievolken tijdens het seizoen. De rest gaat dus elders na de overwintering.
Ook het wespenseizoen lijkt te beginnen.
Voorlopig zijn ze wel nog niet zo erg geïnteresseerd in de terrastafels. Weldra gaat dit echter veranderen. Zolang de wespen zich bezig houden met de voeding van hun larven, is er geen probleem. Ze leven dan van een zoet secreet dat de larven uitscheiden. Als de koningin zich opmaakt om te overwinteren en er dus geen larven meer zijn om de wespen te voeren, gaan ze elders op zoek naar zoetigheden en dat zullen we geweten hebben! Toch raar dat een volwassen wesp zich eigenlijk laat voeden door haar jongere generatie.
Vorig jaar heb ik deze plant gekocht in een potje. Ik wist weliswaar dat de Griekse Alant een hoge plant werd, maar nu in het tweede jaar wordt hij echt imposant. Ruim 2 meter hoog en met meerdere bloemknoppen. De eerste bloemen staan nu open.
Het Brandenburger bijenmengsel bgint nu ook volop te bloeien. De bodem is wel niet volledig geschikt aan de opkomst te oordelen, maar met de volgende jaren zal dit vast wel verbeteren.
In de serre wordt ondertussen de eerste tomaat rijp.
Momenteel vliegen er een tiental pauwstaartduiven in de tuin. Zijn er liefhebbers die er enkele willen overnemen?
Imkerij Het Waterbroek 