Vandaag naamdag Sint Ambrosius, patroonheilige van de imkers. Ter ere van deze beschermheilige ben ik begonnen met de bescherming van mijn volken tegen varroa. De eerste kast is vandaag behandeld met oxaalzuur. De tweede hoefde niet meer: de kast was leeg op een honderdtal dode bijen na terwijl ze nog loodzwaar was van het voer! Typische varroadood volgens mij. De behandeling in augustus is waarschijnlijk niet afdoende geweest en daarom wordt er volgend jaar afgestapt van tymol en ga ik mijn heil zoeken in een mierenzuurbehandeling. Hierover later wellicht meer. De vier oudervolken op mijn bijenstand moet ik morgen nog eens gaan bedruppelen. Ik was een beetje angstig om de kast te openen bij een temperatuur van -1,9 °C, maar dat bleken slechts beginnerszenuwen. Het druppelen bleek vlot te gaan. Ik ben beroepshalve natuurlijk wel niet zenuwachtig met een spuit in mijn handen.

Net vandaag heeft ook de europese gemeenschap bekend gemaakt dat ze een versnelling hoger gaan schakelen. Hopelijk levert al dat onderzoek snel iets op. En dan bedoel ik niet voor de onderzoekers zelf.

Momenteel ben ik ook begonnen met het opmaken van mijn werkschema van 2011. Het is echter meer een bedrijfsmethode dan een tijdsschema, want omstandigheden zoals het weer zijn niet op voorhand in te plannen.

Vorige week heb ik me alvast ingeschreven voor de imkerscursus te Tessenderlo 2011. Vanaf volgende zomer beschouw ik me dan als een geschoold imker.

Pas gekocht: 3 nieuwe varroabodems en 2 daken voor de kasten. Er moeten deze winter ook nog 4 nieuwe broedkamers worden bijgemaakt. Met 12 kasten moet ik toch de 4 of 5 produktievolken en evenveel afleggers in 2011 kunnen bewerken. Principieel stap ik als beginneling liever in de ring met nieuw materiaal in plaats van met afdankertjes. De afrekening van 2010 zal ik binnenkort wel maken en dan zal blijken of de imkerij een dure hobby is of niet. De eerste jaren zal dat sowieso het geval wel zijn.

Vermits er vanmorgen weer een pak sneeuw is gevallen, ben ik even gaan controleren aan de bijenstand. Op de vliegplank lagen enkele dode bijen en ik heb dan maar een schuin plankje voor het vlieggat geplaatst. Naar het schijnt zou de lichtweerkaatsing op de sneeuw de bijen in de kast een fout idee kunnen geven, waardoor ze naar buiten worden gelokt. Wat er dan gebeurt was duidelijk zichtbaar toen ik de plankjes op de vliegplank zette. Uit de derde kast kwam een bij gekropen om eens te kijken wat ik allemaal aan het bekokstoven was. Halverwege de vliegplank, na ongeveer 3 cm verstijfde ze op de plank en stierf ter plekke. Deze verslaggever kan zelfs zijn waarnemingen niet meer doorgeven aan zijn volk en dit blijft nu natuurlijk in het ongewisse.

Binnen enkele dagen of weken, de temperatuur zou rond de 5 graden moeten draaien, zal ik de kasten allemaal even openen. Ook dan zullen er wel enkele bijen sneuvelen. Maar in dit geval heiligt het doel eigenlijk de middelen. De volken die zonder broed zitten, kunnen nu zeer effectief worden behandeld tegen de varroamijt. Hierbij wordt een verdunde oxaalzuuroplossing over de bijen gedruppeld. Oxaalzuur is zeer effectief tegen de varroamijt maar kan alleen worden gebruikt op de bijen en niet op het broed. Vermits het volgende week een drietal weken is geleden dat de eerste vrieskou waarneembaar was, zal er dan geen verzegeld broed meer zijn. De koningin is toen normaal gesproken gestopt met de leg. En na de kortste dag begint ze vaak al terug te leggen. De beste periode dat de bijen zonder broed zitten, is dus in de eerste helft van december. Alleen het weer moet iets meezitten.

De verdunde oxaalzuuroplossing heb ik alvast klaargemaakt. Eerst heb ik een suikeroplossing 1:1 gemaakt. Ik heb hiervoor 300g suiker opgelost in 300g water. Dit levert een have liter suikerwater op. Het oxaalzuur dient te worden gedruppeld in een concentratie van 3,5% of 35g per liter. Ik heb dus 17,5g oxaalzuurkristallen opgelost in mijn halve liter. Normaal is er 5 ml nodig per straat bijen. Een straat is de ruimte tussen 2 broedramen die bezet is met bijen. Voor een groot volk heb je dus maximaal 50ml nodig en voor mijn 6 volken heb ik dus voldoende aangemaakt. De rest wordt weggegooid, want de oplossing kan slechts een paar weken worden bewaard.

De modale imker dient deze oplossing te laten klaarmaken door een apotheker op basis van een diergeneeskundig voorschrift. In België heeft men oxaalzuur namelijk als diergeneesmiddel benoemd dat daarenboven voorschriftplichtig is. Als oudere dierenarts, die nog een lessenpakket apotheek heeft gekregen in zijn opleiding, doe ik dit voor mijn eigen bijen toch lekker zelf.