Verhaaltjes over de vrijetijdsbesteding van een gepensioneerde imker-dierenarts met veel liefde voor bijna alles wat groen is. KBO0637510922
Het werkt! De mezen waren binnen enkele minuten al vertrouwd met de gaasconstructie.
Vandaag werd er regelmatig geschoten in de aanpalende bossen. Vermoedelijk waren ze aan het schieten op de houtduiven. Enkele dagen geleden heb ik deze foto gemaakt van de duiven. In elke boom zitten er momenteel zo veel. Het was te verwachten dat de jagers op dit moment hebben gewacht. Ik vermoed dat er zeer moeilijk is naast te schieten.
Om de mezenbollen te beschermen, heb ik vanmorgen een testje gedaan met een stuk gaas. De onderkant had ik opengelaten vermits ik dacht dat dit niet nodig zou zijn. Nog voor ik naar huis vertrok, had een andere grote vriend deze opening al gevonden.
Ik zal dus toch een ander ontwerp moeten maken. Ongelooflijk toch dat hij binnen een kwartiertje al tevoorschijn kwam. Ik vond het daglicht vandaag ook bijzonder en daarom nog een foto.
De vijver aan het industrieterrein was vandaag dichtgevroren. Ik ben er toch even gestopt.
Ik vond het al verdacht dat de mezenbollen elke dag terug leeg waren. Er zijn zeer veel mezen en vinken op de locatie maar nu waren ze toch te snel leeg. Gisteren heb ik de daders dan ontmaskerd. En het verklaard ook waarom zoveel zakjes echt kapot gescheurd waren. Een bende vrijbuiters heeft zich deze voederplaatsen toegeëigend. Drie Vlaamse Gaaien. Vermits ze zich hier in Vlaanderen bevinden, zal wel niemand er bezwaar tegen hebben dat ik nog steeds de streeknaam gebruik voor deze mooie vogels.
Een foto maken tijdens de ‘mis’daad is me niet gelukt. Deze vogels zijn zo attent dat ze al opvliegen als ik in de verte nog maar nader. en ze doen dat met zoveel misbaar dat ook andere dieren weten dat ik er aan kom. Zelfs de sperwer die juist een houtduif had geslagen in het naastgelegen weiland, vloog er van door.
Gisteren ben ik begonnen met het maken van de waswafels voor 2019. De waterkoeling gebeurt met een tuinslang die door de tuin ligt tot aan het tuinhuis. Ik heb daarom gewacht tot de vriestemperaturen voorbij waren. Om vriesschade aan de buitenleidingen te vermijden. Het was nog wel zo koud dat de bain-maries toch bijna twee uur nodig hadden om de was op temperatuur te krijgen. Maar eens zo ver, kan ik ook uren doorgaan met deze opstelling. Nog een avondje zoals gisteren en de 25 kg is gewafeld.
Vandaag heb ik de laatste wilgen geknot die ik dit jaar nog moest doen. De takken zal ik op een andere keer nog wel verwerken.
Zoals elk jaar heb ik zojuist de 15-decembertelling doorgegeven van mijn Ouessantschaapjes. Elk jaar wordt op deze manier het aantal gehouden schapen gemeld bij de overheid. Ik heb van de gelegenheid gebruikt gemaakt om de twee kuddes van plaats te wisselen. Ik heb de bokken naar het Waterbroek gebracht bij de dekbok en de ooien daar weggehaald. De zeven ooien lopen nu in Gerhagen en blijven daar bij mijn vader beter onder toezicht tot ze allen zijn afgelammerd. De bok was bij de ooien sinds 1 november. Vanaf 25 maart kunnen ze dus lammeren. Het is dan vaak al wat zachter weer. Vermits ze nu weg zijn bij de bok, is de aflammertijd dus voorbij rond 22 mei. Daarna is het al bijna tijd om ze te scheren. De bok is aan het waterbroek natuurlijk niet alleen tijdens de winter. Hij heeft nu in plaats van zijn ooien een kudde van vijf gecastreerde bokken als gezelschap. 
Ondertussen zijn de varroabodems nagekeken. Na drie dagen vielen er tussen de 10 en 60 mijten. Dat ziet er goed uit. En volgens de lijn der verwachtingen. Alle 20 volken zaten diep in de kast stevig op tros. Ze hebben dus veel voer boven zich op voorraad. Hoe lang ze doen met hun voorraad hangt natuurlijk ook af van de weersomstandigheden. Voor de kerstdagen voorspelt men zelfs temperaturen tot 14 graden. De bijen zitten dan los en vliegen zelfs uit. Het voederverbruik ligt dan natuurlijk veel hoger. Maar de koninginnen zullen vermoedelijk voorzichtig terug aan de leg gaan. Tegen het einde van januari ga ik de kasten zeker nog eens wegen en misschien bij sommigen al een pak deeg opleggen.
Tijdens de voorbije dagen heb ik ook al mijn imkerplan voor 2019 wat bijgesteld. Geen grote veranderingen, maar elk jaar overloop ik mijn methode even en pas aan wat niet zo vlot verliep of iets dat beter kan. Ik noteer de acties per maand en geef er geen exacte datum aan. Die hangt natuurlijk af van het weer. De grootste verandering voor 2019 is dat ik volgend jaar van elk productievolk een ‘totale kunstzwerm’ maak na de laatste honingoogst. Half juli een nieuwe broedbak vol nieuw wasraat. Dit jaar en vorig jaar heb ik dat geprobeerd bij enkele volken en dat is goed bevallen. De zomerbehandeling met oxaalzuur gebeurt dan bij elk volk tegelijk en de oude raat met alle ingesloten vuiligheid gaat er ook uit. Ik ben er echt van overtuigd dat de hedendaagse problemen met de bijen niet zijn te wijten aan de varroamijt ‘an sich’, maar aan de viruslading die ze bij zich hebben. En daarom is ook de jaarlijkse vernieuwing van hun huisvesting van belang. De bijen zelf doen dit trouwens al eeuwen op deze manier.
Tessenderlo, groen en industrie op dezelfde locatie:
Imkerij Het Waterbroek 