Deze week heb ik alle onderstaande honingbakken verwijderd. De honingbakken zijn zuiver gekrabd en de ramen liggen klaar om te smelten.





Verhaaltjes over de vrijetijdsbesteding van een gepensioneerde imker-dierenarts met veel liefde voor bijna alles wat groen is. KBO0637510922
Deze week heb ik alle onderstaande honingbakken verwijderd. De honingbakken zijn zuiver gekrabd en de ramen liggen klaar om te smelten.








De eerste wilgenkatjes zijn geopend om hun gele stuifmeel aan te bieden. Uitgerekend op de dag dat de Belgen weer kunnen uitgaan en hun ‘knaldrang’ botvieren, geldt dat ook voor de bijen.



Vandaag ben ik begonnen met het verwerken van het wilgenhout. Alle takken eerst op maat gezaagd en daarna begonnen met ze te klieven. Door het klieven drogen de stammetjes beter en stapelen ze ook steviger. Dit is echter een werkje dat iets langer duurt en ik ben er nog wel enkele dagen mee bezig.

Vandaag droog zonnig weer met een aangename temperatuur van 11graden. Het ideale moment om even naar de bijenstand te gaan.

Bij deze temperatuur kan ik gerust zijn om de kast even te bekijken en wat voer bij te geven. De meeste volken zitten nu boven, vlak onder het dekplastic. Sommigen zelfs al iets naar de achterkant. Hoog tijd dus om bij te voeren.



Vandaag heb ik de laatste fruitbomen gesnoeid. Bij sommige was het ondertussen al enkele jaren geleden.

De fruitbomen en de bessenstruiken zijn zo klaar voor het nieuwe jaar. Een jaar dat hopelijk wat droger is dan 2021. Maar dat geldt misschien alleen voor mijn boomgaard die is gelegen aan het waterbroek. En daar staat het grondwaterpeil altijd al hoog.
De moestuin is daar vorig jaar zelfs volledig onder water verdwenen waardoor er geen opbrengst geweest is. Om dit iets te voorkomen ben ik momenteel bezig met het graven van een afwateringsgracht rond de tuin. Deze verbind ik dan met de perceelsgracht. De uitgegraven grond gebruik ik om de moestuin zelf ook nog iets te verhogen. Ik hoop begin maart klaar te zijn met deze ‘grondwerken’.
Bijna! Nog even geduld.


De was is terug van Lieteberg. 20 kg eigen was tot Kempische waswafels herleidt. We kunnen er weer tegen.

De voorbije dagen werd er in de schapenstal geen enkele rat meer gevangen. Voorheen zat er bijna dagelijks een rat in de oude kattenval. Ik lokte ze er in met blokjes rattengif waar ze blijkbaar verzot op zijn. De val was al meer dan een week niet meer voorzien van aas, maar stond nog wel op scherp. En vandaag was ze weer dichtgeklapt. Een groot bunzingmannetje had zich in de val vastgelopen. De ganse schapenstal stonk naar bunzing. Ik heb hem voorzichtig terug vrijgelaten waarna hij onder de stapel hooibalen verdween. Deze knaap zorgde er voor dat er geen ratten meer in de stal zijn. Ze vinden die namelijk zeer lekker. De achtergebleven deodorant in de stal gaat nog wel enkele weken de ratten verjagen. Een tweetal jaar geleden is dit nog eens gebeurd en ook toen heb ik nog vele weken geen rat meer gevonden. Ook hun graafgangen bleven dicht. Ik zou liever hebben dat de bunzing definitief zijn intrek nam in de schapenstal, maar zonder ratten zal hij vermoedelijk verderop gaan jagen. Om dan terug te keren als er weer voldoende prooien zijn.