Vandaag zeer mooi vliegweer. En het was feest op de krokussen!

Ondanks het feit dat de pol sneeuwklokjes pal tussen de krokussen staat, zat er geen enkele bij op. Dat is dus wat wordt bedoeld met bloemvastheid. Terwijl ik me vlak bij de grond ophield om de sneeuwklokjes eens wat nauwkeuriger te bekijken, bevond ik me blijkbaar even te dicht bij het zoemende volkje. Het haantje-de-voorste liet het leven, mét zijn angel, vlak boven mijn oor. De gevaarferomonen die hierop werden vrijgesteld, deden me besluiten om even afstand te nemen. De bij die voor een persoonlijke fotoshoot op mijn netbook kwam zitten, is hier wellicht ook door aangetrokken. Gelukkig bleef ze even zitten en gaf ze me de tijd om wat instellingen op mijn camera te veranderen. De netbook had ik juist geopend om de trailcamfoto’s te downloaden van de SDkaart. Later bleken er slechts 2 nachtfoto’s op te staan. Spijtig genoeg waren deze foto’s zeer onduidelijk. Op de eerste lijkt er een vos voorbij te lopen. Hierdoor was er echter een zeer grote bewegingsonscherpte en zou het ook een grote kat kunnen zijn. Op de tweede foto staat een zeer onduidelijke neus zo dicht bij de camera dat er weer teveel onscherpte is. Het lijkt op de neus van een ree. Ik had de camera ingesteld op de standaardinstellingen met een opname van 1 foto en een opnamestop van enkele minuten hierna. Ofwel verander ik de instellingen in het nemen van enkele foto’s vlak na elkaar ofwel laat ik hem na detectie enkele tellen een filmpje opnemen. Ik denk dat ik dit eens ga proberen.

De bijensteken die ik me vorig jaar had toegediend op mijn elleboog tegen de ontsteking, hadden toen niet echt geholpen. Nu blijkt echter dat ze toch een duidelijk effect hadden. De 2 steken die ik deze week heb gekregen, waren binnen een paar minuten terug pijnloos en zijn niet gezwollen. Het blijkt dus een desensibilisatie te hebben veroorzaakt. Mijn schoonvader had vroeger ook wel eens wat last van de eerste steken in het voorjaar, maar was daarna ook altijd een gans seizoen reactievrij.

Wat gaan we nu in maart doen aan en voor de bijen?

Maart:

Huiswerk: Broedramen wafelen (om kasten van jonge volken aan te vullen en een volle broedbak om op oude volken op te zetten) 

Opm.: De jonge volkjes hebben nu al een volle kast omdat ik ze kon aanvullen met de voerramen uit de lege kast.

Standwerk: °Begin maart: Verhuizen oude volken naar opfokstand en jonge volken naar produktiestand, propere bodem geven en eventueel nieuwe folie opleggen, oude voerramen vervangen (dit waren de ramen van de oorspronkelijke broedaflegger) en verder volhangen met waswafels.

Het verhuizen wordt dit jaar niet gedaan wegens de geplande houtkap. De jonge volken blijven waar ze staan en gaan daar produceren. De oude volken blijven ook staan en worden gebruikt om wat mee te spelen. Ze moeten dienen om enkele technieken te oefenen. De standplaats zal ook worden gebruikt vanaf mei om de nieuwe jongvolken dit jaar op te kweken. Ze staan dan volgend jaar al op de juiste plaats.

                  °Einde maart: nieuwe segenberger of broedbak met verse waswafels opzetten op oude volken. 

Opm.: De oude volken gaan op 2 broedbakken. Wellicht ga ik een mal maken om er een segenberger te kunnen op plaatsen. De segenbergerbak kan dan simpel worden afgesplitst om een collega-imker bij te staan na het verlies van zijn volken. Ik ben voorlopig niet van plan om er een honingkamer op te zetten. De voorziene vier volken leveren me normaal voldoende honing. Maar dit kan ik natuurlijk nog herzien, afhankelijk van de kwaliteit van dit bijenjaar. Anders zullen ze dienen om voldoende afleggers te produceren voor volgend jaar. Hoe meer jonge volkjes ik kan overwinteren, hoe meer produktievolken ik het jaar erna kan inzetten. Een eventueel overschot kan ik dan wellicht kwijt aan collega’s die hun volkjes verloren hebben. Ik heb me voorgenomen om volgende winter 16 volken in te winteren. Dubbel zoveel volken geeft misschien wel dubbel zoveel werk, maar ook dubbel zoveel plezier. Een volk dat geen honing moet produceren, kan wellicht eens stuifmeel leveren, wat uitgebouwde wasraten, enkele volle voederramen voor de jonge volken en propolis.

Vandaag heb ik de kasten alle 8 gecontroleerd. Het voorvliegen was een lust voor het oog. Ik kan het wel geen echte reinigingsvlucht noemen. Maar misschien is dit omdat ze tot januari nog regelmatig buiten kwamen. In elk geval stroomt het waternu  uit de kasten en voelt de dekplastiek zeer warm aan. Op de bodemplaat liggen 5-6 rijen mul en ik kan alleen maar concluderen dat het broed goed op gang is gekomen. Ik heb de bodems verwijderd om voldoende verluchting te voorzien. Twee kasten waren zwaarder dan eind december en deze heb ik dus niet bijgevoerd. De andere kasten zaten nog op hetzelfde gewicht of een halve kilo lichter. Deze heb ik voer bijgegeven. In de twee oude volken heb ik een pak apifonda onder het plastiek gelegd. Bij de vier jonge volken heb ik 1 of 2 voerramen gehangen in de plaats van de slecht uitgewerkte ramen van vorig jaar. Alle kasten moeten nu verder kunnen tot einde maart, maar toch zal ik ze nu elke week wegen tot aan de fruitbloei. 

De trailcam heeft de voorbije week enkele nieuwsgierigen betrapt voor de bijenstal. Ik wist al wel dat er een kat langskwam, maar dat was een rosse. Deze twee zijn dus nog andere. Dat de haas er zat, had ik al gezien aan de sporen in de sneeuw. 

Vanmorgen hadden we de voorjaarsvergadering van de imkersvereniging met aansluitend een uiteenzetting door Frans Daems over het uitwinteren van de bijenvolken. De vereniging zit financieel blijkbaar op rozen. Althans het kasverslag zag er gezond uit. Er worden dit jaar weer enkele zaken georganiseerd waar we het al over hebben gehad. Er wordt dan ook voortdurend gezocht naar helpende handen op die evenementen. In maart hebben we de plaatselijke plantenruildag. In april is er de bijenmarkt in Helchteren. In mei hebben we Supervlieg in Tessenderlo en in september het imkerscongres in Herckenrode.

De uiteenzetting over de uitwintering was weer zeer interessant. Alhoewel Frans met andere kasten en andere methodes werkt, heb ik toch weer veel opgestoken. Het belangrijkste dat ik al zeer snel zelf in praktijk ga brengen, is het kleiner zetten van kleinere volkjes. Zodra het weer naar het einde van de week beter wordt, ga ik immers op pad met de pakken apifonda. Elke kast die teveel in gewicht daalt, krijgt een pak apifonda opgelegd. De jonge volken van vorig jaar ga ik echter ook eens controleren op het aantal slecht uitgewerkte ramen. Er zitten er nog wel een paar in die nog niet waren opgewerkt. Ik zal ze er dan maar uithalen en het volk nauwer zetten met een sluitblok. Door de broedbak aan te passen aan de grootte van het volk, zitten ze waarschijnlijk wel warmer. Als ik langs de kanten alleen de plasticfolie even dien weg te plooien, blijft het beginnende broednest wel op temperatuur. Dit is iets om dit jaar op te letten. Ik kan wellicht veel beter eind september al de niet uitgewerkte waswafels terug uit de jongvolken halen en de kasten naast het vulblok dichtstoppen met isolatiemateriaal.