21 februari 2019

Zojuist heb ik bij de bijenvolken de eerste handeling van het jaar verricht. Ik heb de kasten gewogen en heb daarna de lichtste geopend. De ramen aan de zijkanten waren nog goed voorzien van verzegeld voer. De overige kasten hoef ik bijgevolg niet te openen. Hierna heb ik alle kasten eens bekeken door de plasticfolie en met een laser de temperatuur gemeten. Bij alle kasten was deze in de centrale gang duidelijk hoger. Meer dan 23 graden. Aan de kanten van de kast bleef de temperatuur rond de 19 graden. Dit duidt voor mij op een beginnend btoednest in de centrale raten. De volken die een honingbak hadden onder de broedbak heb ik uiteen gehaald. De broedbak terug op de bodem geplaatst en de honingbak boven op de plasticfolie. Hiervan sla ik achteraan een centimeter om. De bijen gaan in deze honingbak niets opslaan maar de resten voer nog naar onder halen. Binnen een paar dagen kan ik die honingbak dan droog afnemen.

Moestuinieren

Wat kunnen we in februari al doen in de moestuin? Profiteren van het mooie weer. De grond klaarmaken is wel zo prettig als de zon schijnt. Als deze zachte temperaturen aanhouden, kan ik weldra de tuinbonen en de vroege sjalotjes planten. Ook de peultjes kunnen zeer vroeg worden ingelegd. Maar door de locatie op zeer natte grond, probeer ik toch alles wat uit te stellen. Want enkele dagen met veel regen zet mijn moestuin meestal wel onder water. Als het dan ook nog wat nachtvorst geeft, is dat toch wat teveel gevraagd van de jonge plantjes. Een maand later beginnen in de moestuin geeft zeker niet minder opbrengst.dsc_2294dsc_2295

Aziatische hoornaar

Het voorbije jaar heeft de Aziatische hoornaar zich vermoedelijk definitief gevestigd in België. Tijd dus om onze voorzorgen te nemen. In Frankrijk heeft men al enige jaren ervaring en daarom heb ik de Franse websites eens duchtig doorgenomen. De mooiste oplossing vond ik de muilkorf, une museliere, voor de vliegplank. Op de vliegplank wordt een gaasconstructie bevestigd die belet dat de hoornaar kan aanvallen. Deze hangt namelijk voor de kast als een biddende roofvogel en pikt regelmatig een bij van de vliegplank. Het gaas heeft een openingen van slechts 6 mm. Hierdoor kunnen de bijen zich veilig bewegen over de vliegplank. Het volk went snel aan de nieuwe situatie en volgens Franse onderzoekers ondervindt het volk op deze manier veel minder stress van jagende hoornaars. Ook onze inlandse hoornaar gaat op deze manier te werk en daarom heb ik de muilkorf vorig jaar op een volk eens uitgetest. De bijen zitten inderdaad veel rustiger op de vliegplank terwijl ze bij de buurvolken veel meer binnen blijven. Vorig jaar waren er enorm veel hoornaars en dagelijks zag ik er meerdere voor de kasten zweven. Het systeem werkt echt. De muilkorf zorgt er echter ook voor dat de hoornaars niet binnen kunnen in het volk. Want dat doet de Aziatische namelijk wel in tegenstelling tot onze inlandse hoornaar. Uiteindelijk lanceren deze met meerdere tegelijk een aanval om in de kast te dringen en het ganse volk uit te roeien. De muilkorf belet dit op simpele wijze. De bijen kunnen wel nog steeds door de mazen. Het gaas blijft eveneens 6 – 7 mm van de voorkant van de kast. Hierdoor kruipen de meeste bijen over het front van de kast om eenmaal buiten het gaas dadelijk op te vliegen en zo kan de hoornaar hen moeilijker grijpen. Gaas van 6 mm laat wel geen darren en ook geen koningin door. Maar vanaf augustus als de hoornaren echt een probleem worden, zijn de moeren toch al bevrucht en de darren afgeslacht. Het is de bedoeling om deze muilkorf alleen bij een volk te monteren als er echt hoornaren gezien zijn. Maar na de darrenslacht zie ik hierin zelfs een mogelijkheid om muizen buiten de kast te houden. Ik ga in elk geval dit jaar bij alle kasten een muilkorf proberen te voorzien.

Nu vond ik het eerste prototype geen simpel model om deze winter voor 20 volken te maken. Maar de oplossing vond ik vorige week. En zoals dikwijls vond ik die bij Pia Aumeier. Ergens vertelde ze dat een bijenvolk helemaal geen vliegplank nodig heeft. Het maakt de constructie van een bodem zelfs nodeloos complex. En een natuurlijke nestholte heeft zelfs nooit een vliegplank. Ook haar eigen kasten hebben geen vliegplanken. De bijen landen even goed op de voorkant van de kast. Toen zag ik het licht, want dat doen ze namelijk ook bij het gebruik van de muilkorf. Ik verwijder deze winter simpelweg alle vliegplanken. En van al die vliegplanken maak ik een persoonlijke muilkorf voor elke bodem. Alle twintig.

Vandaag heb ik de eerste gemaakt. Op de foto’s is alles hoop ik duidelijk te zien.

22 januari 2019

Het werkt! De mezen waren binnen enkele minuten al vertrouwd met de gaasconstructie.

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag werd er regelmatig geschoten in de aanpalende bossen. Vermoedelijk waren ze aan het schieten op de houtduiven. Enkele dagen geleden heb ik deze foto gemaakt van de duiven. In elke boom zitten er momenteel zo veel. Het was te verwachten dat de jagers op dit moment hebben gewacht. Ik vermoed dat er zeer moeilijk is naast te schieten.DSC01839

20 januari 2019

Om de mezenbollen te beschermen, heb ik vanmorgen een testje gedaan met een stuk gaas. De onderkant had ik opengelaten vermits ik dacht dat dit niet nodig zou zijn. Nog voor ik naar huis vertrok, had een andere grote vriend deze opening al gevonden.4cfdc6fc-a407-4fee-87cd-cae7e8a63a7d Ik zal dus toch een ander ontwerp moeten maken. Ongelooflijk toch dat hij binnen een kwartiertje al tevoorschijn kwam. Ik vond het daglicht vandaag ook bijzonder en daarom nog een foto.DSC01969-1

De vijver aan het industrieterrein was vandaag dichtgevroren. Ik ben er toch even gestopt.DSC01974DSC01973

 

 

19 januari 2019

DSC_2229DSC_2231

Ik vond het al verdacht dat de mezenbollen elke dag terug leeg waren. Er zijn zeer veel mezen en vinken op de locatie maar nu waren ze toch te snel leeg. Gisteren heb ik de daders dan ontmaskerd. En het verklaard ook waarom zoveel zakjes echt kapot gescheurd waren. Een bende vrijbuiters heeft zich deze voederplaatsen toegeëigend. Drie Vlaamse Gaaien. Vermits ze zich hier in Vlaanderen bevinden, zal wel niemand er bezwaar tegen hebben dat ik nog steeds de streeknaam gebruik voor deze mooie vogels.

Een foto maken tijdens de ‘mis’daad is me niet gelukt. Deze vogels zijn zo attent dat ze al opvliegen als ik in de verte nog maar nader. en ze doen dat met zoveel misbaar dat ook andere dieren weten dat ik er aan kom. Zelfs de sperwer die juist een houtduif had geslagen in het naastgelegen weiland, vloog er van door.

 

Waswafels gieten

DSC_2195DSC_2193

Gisteren ben ik begonnen met het maken van de waswafels voor 2019. De waterkoeling gebeurt met een tuinslang die door de tuin ligt tot aan het tuinhuis. Ik heb daarom gewacht tot de vriestemperaturen voorbij waren. Om vriesschade aan de buitenleidingen te vermijden. Het was nog wel zo koud dat de bain-maries toch bijna twee uur nodig hadden om de was op temperatuur te krijgen. Maar eens zo ver, kan ik ook uren doorgaan met deze opstelling. Nog een avondje zoals gisteren en de 25 kg is gewafeld.

Vandaag heb ik de laatste wilgen geknot die ik dit jaar nog moest doen. De takken zal ik op een andere keer nog wel verwerken.DSC_2197

15-decembertelling

Zoals elk jaar heb ik zojuist de 15-decembertelling doorgegeven van mijn Ouessantschaapjes. Elk jaar wordt op deze manier het aantal gehouden schapen gemeld bij de overheid. Ik heb van de gelegenheid gebruikt gemaakt om de twee kuddes van plaats te wisselen. Ik heb de bokken naar het Waterbroek gebracht bij de dekbok en de ooien daar weggehaald. De zeven ooien lopen nu in Gerhagen en blijven daar bij mijn vader beter onder toezicht tot ze allen zijn afgelammerd. De bok was  bij de ooien sinds 1 november. Vanaf 25 maart kunnen ze dus lammeren. Het is dan vaak al wat zachter weer. Vermits ze nu weg zijn bij de bok, is de aflammertijd dus voorbij rond 22 mei. Daarna is het al bijna tijd om ze te scheren. De bok is aan het waterbroek natuurlijk niet alleen tijdens de winter. Hij heeft nu in plaats van zijn ooien een kudde van vijf gecastreerde bokken als gezelschap. DSC01845DSC01861