Verhaaltjes over de vrijetijdsbesteding van een gepensioneerde imker-dierenarts met veel liefde voor bijna alles wat groen is. KBO0637510922
Deze maand, hoe kan het ook anders, het maarts viooltje in een wegberm. Wedden dat de meeste wandelaars deze schoonheid niet hebben gezien.
De sleedoorn of sleepruim staat nu volop in bloei.
Ook de eerste kersenbloesems staan open. Het feest voor de bijen kan weldra beginnen.
Bij het openen van de eerste kast vandaag, merkte ik een klein kevertje tussen de plasticfolie en de dekplank. Het bevond zich niet op de ramen, maar ik schrok toch even. Het beestje sprong of viel naast de kast en ik vond hem niet meer. Ik had hem ook maar in een flits gezien. Terwijl er allerlei horrorbeelden door mijn hoofd schoten, zag ik plots een tweede. Deze kon ik dadelijk grijpen en ik stak hem maar in een plastic doosje dat ik wel altijd in de buurt heb. Een bijverschijnsel als je een kleinzoon hebt die voortdurend ‘kriebelbeestjes’ vangt. Dit glanzend blauw kevertje had geen dekschilden die te kort waren. Dus geen kleine kastkever. Bij het openen van de vierde kast kon ik er weer een vangen onder de dekplank. In de kast vond ik niks dat op een infestatie wees en ik was dus vrij gerust. Thuis even de determinatie gedaan en het blijkt om het elzenhaantje, Angelastica alni, te gaan. Een klein kevertje dat op warme plekjes, zoals onder een bladerdek, overwintert om dan in april zijn sexueel leven verder te zetten op elzen en wilgen. Net deze bomen zijn aan de bijenstand zeer talrijk. Ik ben nu weer helemaal gerustgesteld, maar werd toch even wakker geschud. Het zal je maar gebeuren dat je de kleine bijenkastkever aan je eigenste bijenvolken ontmoet. Mijn kevertje is glanzend blauw, heeft lange antennes en volledig dekkkende dekschildjes.
Vandaag, begin van de lente. De volgende dagen blijven droog met temperaturen tussen 10 en 15 graden. Morgen zelfs in de buurt van 20 graden. Ik ben alvast begonnen met het klaarmaken van de volken voor de voorjaarsdrachten. Ik heb twee voerramen vervangen door waswafels en het darrenraam uitgesneden. Hier zit normaal ook wintervoer in op dit moment. Echter in 1 volk was dit raam al goed belegd en verzegeld. 
Ik zal dat volk snel in zwermstemming krijgen, denk ik. De vijf volken die nu klaar zijn, hebben nog twee ramen met voer, een leeg darrenraam en twee waswafels. Boven het koninginnenrooster staat een honingzolder met uitgewerkte, nog honingnatte ramen. Deze hebben tijdens de winter in een werkende diepvriezer gezeten. Nu nog vijf volken te gaan. Hierna maak ik de overige tien klaar voor verkoop. 
Ik heb er geen idee van hoe oud hij was. Maar de voorbije tien jaren dat ik daar imker was hij elk jaar weer het signaal dat het bijenseizoen weer van start ging. Gelukkig heb ik in die tien jaar al vele jonge vervangers aangeplant.
Wilgenbloei aan het Waterbroek Een nieuw filmpje op mijn YouTubekanaal. Door de enorme hoeveelheid wilgen doen de volken het hier elk jaar prima. In Gerhagen is het toch wat minder en daar heb ik alle volken vandaag een blok voederdeeg opgelegd. Maar als het zo verder gaat deze maand, zal ik toch een achttal volken te koop aanbieden. Ik behoud slechts 10 productievolken voor de honingproductie. Daar heb ik al voldoende tijd voor nodig. En mijn standplaatsen kunnen echt niet meer volken aan.
De weersvooruitzichten voor de volgende 14 dagen geven maximale temperaturen van 9 à 10 graden met veel buien. Prima voor deze laatste wintermaand. Alleen moet ik daar als imker wel op inspelen. Vermits februari een zachte maand was, is er al zeer veel broed in de volken. Het voedselverbruik is bijgevolg ook groter dan bijvoorbeeld vorig jaar. Toen zijn de bijen pas compleet losgegaan op de wilgenbloei. Dit jaar dreigt dit echter mis te lopen. Gisteren stonden de platte wilgen volledig in bloei en ook al meerdere boswilgen. Er waren echter slechts enkele bijen te vinden op de katjes. Het zou natuurlijk kunnen dat er weinig nectar is te vinden door de voorbije droogte. Maar bij aanhoudende regen kunnen de volken ook niet ten volle profiteren van een dracht. Er is bijgevolg geen sprake van dat ik dit jaar een honingzolder ga plaatsen voor de wilgendracht. De bijen krijgen dit weekend wel allemaal een kilo deeg opgelegd onder de plasticfolie. Ze spreken dit toch alleen aan als ze het nodig hebben. Laten ze deze voeding ongemoeid, haal ik ze binnen enkele weken weg om later te gebruiken bij de jonge volken. Toch elk jaar weer spannend om te ervaren hoe de natuur ontwaakt. De wilg is slechts een week tot 10 dagen vroeger dan vorig jaar. Het maarts viooltje, toch ook een vroegbloeier, laat momenteel zelfs nog geen bloemknopjes zien. Ook het speenkruid laat zich nog niet kennen. Terwijl de crocussen al zijn gepasseerd, komen nu al de narcissen in bloei. Het lijkt er voor mij toch op dat de streekeigen planten zich niet zo snel van de wijs laten brengen dan onze aanplantingen. Ze houden zich toch schijnbaar beter aan hun jaarschema.
De platte wilg begint aan zijn bloei. Dit is exact een week eerder dan vorig jaar.
Gisteren mijn nieuw speeltje ontvangen. De Bee Sweeper. 
Een toestel om bijen van de ramen te vegen bij het oogsten van de honing of om afleggers te maken. De honingbakken die ik deze week had onderuitgehaald, stonden nog op de broedbak en ik heb dit toestel dus even geprobeerd. Veel bijen zaten er natuurlijk niet op de ramen, maar de werking is perfect. De afgeveegde bijen komen onder in een opvangbak terecht die simpel is leeg te gieten. Terug in het volk in dit geval. Morgen zou ik nog twee honingbakken moeten weghalen. Deze staan nog onderaan en zullen wel wat meer bijen bevatten. Dan ga ik proberen om een filmpje te maken op mijn youtubekanaal.
Vanavond heb ik de laatste waswafels gegoten voor de honingbakken. Voor dit seizoen zit het was wafelen er op. Terwijl ik hiermee bezig was, heb ik 40 oude honingraten uitgesmolten in mijn stoomtoren. Deze bestaat uit een aantal oude broedbakken. In de onderste staat een oude emmer. Daarboven bevind zich een metalen plaat met een centraal gat boven de emmer. Dan een lage honingbak waar ik de stoomdarm van een behangafstomer doorvoer. Hierboven een koninginnenrooster als zeef en dan weer twee broedbakken. De bovenste kan dan 12 uit te smelten ramen bevatten en de onderste creëert ruimte voor het afval dat niet door de zeef valt. Als laatste plaats ik een dak, gevuld met isolatieschuim. In het eerste prototype liep de gesmolten was naar buiten in opvangbakjes. Deze was stolde echter te snel. Daarom staat er nu een grote emmer in de toren en stolt de was niet meer zo snel. Hoe trager de stolling van de was gebeurt, hoe meer de onzuiverheden kunnen uitzakken. Het bekomen wasblok is op deze manier al veel zuiverder. Vermits alles nu in de stoomtoren blijft, worden er tijdens de werking ook geen bijen aangetrokken. Zelfs tijdens warme zomerdagen blijft het rustig rond deze stoomtoren.
Imkerij Het Waterbroek 