De ruildag is weer een succes geweest. Voor de allereerste keer ging deze dag door aan het verenigingslokaal bij de windmolen in Tessenderlo. De meeste bezeoekers vonden de lokatie ook veel leuker. En we hadden geluk met het weer. De ganse namiddag is het droog gebleven. Ik heb weer enkele nieuwe aanwinsten op de kop getikt die we zo snel mogelijk gaan planten. Er waren ook zaden te koop zoals het Brandenbeurger en Thubingermengsel en losse zaden van bladrammenas, phacela, koolzaad en mosterd. Ook hiervan heb ik wat aangeschaft.

Vanavond heb ik de waswafels voor mijn 2 segenbergerbakken ingesmolten. In het weekeinde kunnen de segenbergers dan een honingbak krijgen. De kempische ramen dien ik nog in te smelten, maar het Paasweekeinde zal wellicht tijd genoeg zijn om ze hun honingzolder te geven.

Vandaag ook weer enkele bloempjes van het kleine hoefblad gevonden. Ze stonden pal in de afwateringsgracht. Als ze zijn uitgebloeid toch een stukje verplanten naar een plekje waar ze minder worden verstoord.

Deze week zijn de crocussen massaal open gegaan. Ook de azalea is b egonnen aan de bloei. 50% kans dat de bloesem afvriest elk jaar. Ik vrees dit jaar 100% als ik de weersvoorspellingen voor volgende week hoor. Aan de bijenstand heb ik ook de eerste bloem van het kleine hoefblad gevonden. De hazelaar is deze week ook begonnen met het vrijgeven van zijn stuifmeel.

De bodemplaat van een kast en duidelijk is te zien dat ze over 11 straatjes actief zijn. Het broednest bevind zich normaal boven de bruine mul en de witte mul zijn suikerbrokjes uit de voederramen. Het geeft een idee van de grootte van een volk en samen met het gewicht van de kasten én de verandering van dat gewicht heb ik voorlopig voldoende informatie om de kasten nog gesloten te houden. Ik zie de bijen vliegen. Ze komen met water en stuifmeel terug. Ik zie de condensatie onder de plasticfolie en voel de warmte van het broednest . Ik hoor ze met een stetoscoop zachtjes zoemen. Ik volg het verloop van het kastgewicht wekelijks  en geef een pak apifonda als de tros tegen het plastic zit. Ze hebben dan immers geen voer meer boven zich. Met al deze gegevens heb ik momenteel genoeg informatie en voel nog niet de behoefte om het volk volledig door elkaar te halen. Binnen enkele weken vliegen we wel weer uit de startblokken.

Februari is begonnen. Met ongeduld wachten we op het voorjaar. De reinigingsvluchten, het eerste stuifmeel… De start van het seizoen. Vanaf nu worden de kasten wekelijks gecontroleerd. En dan bedoel ik hoegenaamd niet dat ze worden opengedaan. Elke week ga ik nu wel luisteren met de stetoscoop. Ik verwacht dan dat elke kast een rustig gezoem produceert. De kast wordt ook wekelijks gewogen en het gewicht met krijt op de achterkant genoteerd. Dit blijf  ik doen tot begin april. De bodemschuif wordt ook even uitgehaald om de mul te controleren. Een gezond volk moet nu minimum vier straten bezetten. Als een volk te zwak is, kan het op een ander zwak volk worden gezet. Ik ga er wel van uit dat het dan niet handelt om zieke volken. De bovenste bak wordt dan  simpelweg op een andere met koningenrooster gezet en de bijen gebruiken hetzelfde vlieggat. Ze hebben dan wel nog elk hun eigen koningin. Na enkele weken kan dan de bovenste op een eigen bodem naar de andere stand worden gebracht.

Elke kast die opvallend meer aan gewicht verliest dan een andere kast krijgt een pak apifonda opgelegd.

In de wintermaanden slaat bij de imker vaak de verveling toe en dit geeft stof tot nadenken… en lezen… en weer nadenken. Ook in februari zijn we hier nog mee bezig. Ik ben even een berekening gestart over de broedruimte in een Kempische kast. Als een koningin op een dag 25OO eieren kan leggen en elk eitje gedurende 21 dagen een cel bezet, hebben we dus 52.500 cellen nodig. Dit broed heeft pollen nodig en dit volk zou dan ook behoefte hebben aan 5000 cellen voor de pollenopslag. Naast pollen heeft dit volk ook nog suikers nodig en hiervoor hebben ze 20.000 cellen nodig in de broedruimte. In totaal zijn er dus 77.500 cellen nodig in de broedruimte. Op een vierkante centimeter zitten 8 cellen en dit heb ik dan omgezet naar mijn Kempische kast. De broedramen zijn 340 x 290mm. De waswafel is 325 x 275mm en de 7.150 cellen per raam geven in een Kempische broedbak dus 85.800 cellen. Dit is dus ruim voldoende voor de ontwikkeling van het volk. Een enkele Kempische broedbak moet dus echt volstaan.

Ook de planten wachten vol spanning op de eerste mooie dagen. De crocussen bekennen begin februari kleur en de Hamamelis bloeit. Bij sneeuwval plooien ze zich wel even terug om daarna rustig verder te bloeien. De witte kopjes van de sneeuwklokjes zijn ook al zichtbaar. Begin van de maand bij vorstvrij weer begin ik aan de snoei van de appelaars en perelaars. Ook de bessenstruiken moeten nu dringend worden gesnoeid. Tegen het einde van de maand kan dan de noppenfolie van de serre worden verwijderd en een begin gemaakt met zaaien.