Bij een van de twee ecokasten die ik het voorbije weekend heb bevolkt, is de koningin gesneuveld. Althans dat leid ik af uit het bijengehuil en de algehele onrust die in de kast heerst. Ze willen ook niet allemaal binnen blijven en hangen voortdurend vooraan tegen de kast. Daarom heb ik deze morgen het volk verenigd met een apidea. Ook deze kleine kastjes  hadden veel bijen buitenhangen. Hier is de reden echter de hitte van de namiddagzon. Het perzikboompje aan dit kastje dat ze wat schaduw moest geven, was zelfs volledig afgestorven.

De twee bakjes met elk vijf raampjes heb ik omgekeerd op een krantje gezet. De voederring heb ik verhoogd met een lege broedkamer om het geheel te kunnen afsluiten. Het vliegengaas dat de bovenste broedbak afsluit, was al voor een deel opengesneden om ze toegang te geven tot het voederbakje. Nu heb ik er een krant opgelegd en daar bovenop het apideakastje in de plaats van het voerbakje. Als de volkjes overmorgen goed zijn vermengd, kan ik een voederpotje plaatsen in de onderste broedbak. Een simpele honingpot met wat kurken als drijvers moet het dan doen. De toren opheffen om iets op de bodem te plaatsen, brengt geen enkele verstoring te weeg bij de ecokast. Maar ik wacht even tot ze wat zijn bekomen en ze ook actiever de ingang kunnen bewaken tegen roverij. Dat zou nodig kunnen zijn als het voer achter de voordeur staat in plaats van op zolder.

Vandaag de honingzolders van twee kasten weggehaald. Ik heb alle opzittende bijen afgeveegd in een tijdelijke bak. Het zijn dus vooral jonge bijen en ik heb ze besproeid met oxaal om ze varroaarm te maken. Na enkele uren heb ik er een invoerkooitje bijgehangen met een jonge leggende koningin uit een apideakastje. Na een half uur keerde de rust terug in de bak. Ze wisten dat ze een nieuwe koningin hadden. Nu heb ik vanavond deze bijen in een ecokast gekieperd en het kooitje met de koningin er weer bij gehangen. De twee geoogste Kempische kasten heb ik weggenomen en de ecokast in de plaats gezet. Ze staat op de plaats van deze twee kasten en krijgt dus ook nog wat late vliegbijen erbij. De ecokast heb ik afgesloten met een stukje moerrooster en een liter suikeroplossing 1:1 bijgegeven. Na een week haal ik het invoerkooitje weg. Tegen die tijd is al lang duidelijk of de koningin is aangenomen. Er landen dan namelijk voortdurend bijen met stuifmeel op de vliegplank.

Twee andere Kempische kasten ga ik volgende week volledig overzetten op ecokasten. De eerste ecokast is gevuld door het opzetten van een Kempische broedbak, waarna het volk zich naar onder groeide. Deze Kempische bak is dan in mei geoogst en momenteel is de eerste ecobak bijna klaar om te oogsten. De twee volgende ecokasten zijn gevuld met zwermen en deze zijn ondertussen begonnen aan de uitbouw van hun tweede bak. Nu heb ik dus een kunstzwerm gemaakt met een nieuwe leggende koningin en dan nog twee complete naakte volken volgende week. We zullen dan volgend jaar snel zien welke techniek het meest simpel of succesvol is. De eerste ecokast zit nu op drie bakken en krijgt morgen een vierde bak ondergeschoven . Ze hingen vanavond door de warmte buitenboord en dus krijgen ze een extra bak om in door te hangen. De bovenste bak die volledig is gevuld met verzegelde honing ga ik pas weghalen als ook de tweede bak al deels is gevuld met verzegelde honing. Nu zie ik nog vooral verzegeld broed door de ruit. Het is namelijk niet de bedoeling dat ik deze volken ga voederen met suiker. Ze moeten voldoende eigen honing behouden om de winter door te komen. Dat is voor mij een van de essenties van het ecologisch imkeren.

Vanmorgen de kastcontroles gedaan vermits er voor de volgende dagen onweer en stortbuien worden voorspeld. De controle was slechts zeer summier en zodra ik eitjes zag, deed ik de kast weer dicht. Binnen 14 dagen verwijder ik alle honingzolders en begin ik met de zomerbehandeling tegen varroa. Een telling vorige week leverde gemiddeld 10 mijten op na 3 dagen. Dit is veel beter dan vorig jaar, maar dit jaar zijn alle volken in mei en/of juni ook even broedloos geweest tijdens de wisseling van de koninginnen. Alle kasten hebben ondertussen een nieuwe koningin van 2014. Slechts één kast had geen eitjes. Deze was moerloos geworden. Om zeker te zijn had ik een raam met eitjes uit een andere kast ingehangen. Ze hadden hier mooie doppen op aangezet en bewezen hiermee dat ze zelf geen koningin meer hadden. Bij controle van de apideakastjes was er echter een bakje klaar om te zwermen. Natuurlijk kan de koningin niet mee door het roostertje, maar de tros hing deze namiddag buiten aan het kastje. Ze hebben ondertussen ook  al 10 apidearaampjes vol broed en het gebruik van deze koningin kon echt niet meer wachten. Ik heb dan maar de doppen uit de moerloze kast gebroken en het apideakastje met een stuk krant verenigd. Eerst heb ik een stuk uit het plasticfolie gesneden, iets kleiner dan het apideakastje. Dit kastje met zijn opzetstuk heb ik dan simpelweg ondersteboven op een stuk krant gezet. De raampjes komen echt niet los bij deze handeling. In de krant zijn enkele sneden gemaakt met een zakmes om de toegang iets te vergemakkelijken voor de bijen. Het geheel heb ik dan bedekt door er een broedbak omheen te zetten.  Volgende week zal ik eens controleren of ze in de onderste bak al aan de leg is. Het apideakastje blijft nog drie weken staan om alle broed de kans te geven uit te lopen en zich bij het onderste volk te voegen.

Vandaag de wintervoeding voor de bijen gaan halen. ApiGold siroop zoals de voorbije jaren. De firma Amelunxen uit Soest, Duitsland, leverde de siroop vandaag in Bilzen. In een gezamenlijke groepsaankoop werd er meer dan 10.000 kg siroop aangeleverd en bijgevolg was de prijs slechts 0.74 euro per kg. 

Zelf heb ik mijn voorraad laten vullen in tonnen van ca. 30 kg. Ze zijn in voedselveilige kunststof en hermetisch afsluitbaar. Eens thuisgekomen heb ik de deksels er los op gelegd en pas morgen worden ze terug gesloten. De siroop is nu nog zo warm dat de tonnen anders bij afkoelen zo krimpen dat ze niet meer zijn open te krijgen. Een tonnetje van 30kg is nog goed te heffen en aan de stand vervang ik het deksel door een exemplaar met een afsnijkraan. Ik leg het tonnetje dan plat op een houten bok en kan zo makkelijk met een maatbeker van 2 liter elk voerbakje snel vullen. Als een vol recipiënt gesloten blijft, is de bewaartijd vijf jaar. Dit is nu het derde jaar dat ik deze suiker gebruik en ben zeer tevreden van het resultaat. Vorig jaar heb ik er ook de jonge volken mee doen opgroeien met prima gevolg. Maar dit jaar is de levering te laat gekomen voor hen. Vermoedelijk heb ik nu dus wel wat overschot, maar dat kan dan de volgende jaren nog dienen.

De ecokast in de tuin doet het goed. Hier zijn de bijen bezig om de opgehaalde lindennectar te verwerken. Iedereen op een rij om via het waaien met de vleugels de lucht in de kast te drogen. ’s Avonds ruikt de ganse tuin naar de lindebloesem. De eerste bomen zijn bijna uitgebloeid maar er staan er nog die nog niet eens zijn begonnen aan de bloei. Het kan dus nog wel even doorgaan. De kastanje volgt dit jaar echter niet op de linde. Hij bloeit namelijk tegelijkertijd. Afwachten hoe dit jaar verder verloopt.

De bijen krijgen in een ecokast slechts toplatten om hun volledig zelfgemaakte raten aan op te hangen. Aan de onderkant wordt een streepje was gesmolten om een begin aan te geven. Deze was wordt echter pas opgesmolten vlak voor de ingebruikname. De bovenkant van de latten wordt ingewreven met lijnolie om te beletten dat de raten van de bovenliggende bak worden vastgebouwd op deze latten.

Boven op de bovenste bak komt een vliegengaas dat de bijen zelf afsluiten en openen naargelang hun behoefte met propolis. En hierop wordt een isolatiekussen aangebracht dat natuurlijk dampdoorlatend is. De drie kasten die al zijn bevolkt, hebben een vulling gekregen van krantenpapier dat in repen is gescheurd. Maar onlangs heb ik enkele schapen kunnen scheren en heb de wol bewaard. Deze moeten dan dienen als isolatielaag.

Het dak heb ik verder nog afgedekt met stukken roofing.

Hoewel de ecokast wordt gemaakt op een heel simpele manier met restjes hout, heb ik mijn eerste exemplaren gekocht.

Om het hout iets te beschermen geef ik ze wel een buitenlaag met houtbeits. Maar indien een bak verslijt, is het vrij eenvoudig om zelf een nieuwe te maken. Zelfs de ramen aan de achterkant zijn vlot door twee linkerhanden te fabriceren. Het enige dat volgens mij al na enkele jaren moet worden vervangen, zijn de bodems. Maar dit bouwplan is zelfs nog eenvoudiger. Alleen zou ik de bodem een halve centimeter kleiner maken dan de bakken. In dat geval zal er door de oversteek toch minder vocht in het hout kunnen sijpelen.