De voorbije dagen vond ik regelmatig een aangevreten aardbei in de tuin. Enkele meters van het aardbeienbed verwijderd. Gisteren zag ik drie zwarte kraaien opvliegen als ik aankwam. Zouden dit de dieven zijn? Om slakken te weren, gebruik ik al stro en vlaslemen als mulch. En het werkt prima. Maar vogels zijn natuurlijk een ander paar mouwen. Daarom heb ik vandaag maar een stroman gemaakt van mijn oude kledij. Met enkele draaiende en blinkende cd’s in de handen hoop ik dat hij voldoende effect heeft.
Voor de tomaten had ik een simpel serretje gekocht. Helaas is goedkoop vaak duurkoop. De voorbije regenbui zorgde voor een zwaar gewicht aan water op het dak waardoor het buizenframe zich samen plooide. Een kleine aanpassing moet dit in de toekomst voorkomen. Met enkele balken heb ik een steviger binnenframe gemaakt.
Blijkbaar zat iedereen te wachten op een potje verse honing. De eerste oogst is bijna uitverkocht. 27 Kempische honingramen en dus een kleine 30 kg is weg. Gelukkig heb ik vandaag en gisteren weer wat ramen kunnen meebrengen. 54 verzegelde ramen dit keer. Tegen het einde van de week kan ik dus weer enkele klanten gelukkig maken. En binnen 14 dagen probeer ik er nog eens te oogsten. Eigenlijk is het honingseizoen slechts een klein deeltje van het bijenseizoen. Begin mei tot half juli en dat is het zo wat. Gelukkig kunnen we ook nog andere bezigheden beoefenen aan de bijen.
De jonge volkjes krijgen elke week een beetje suikersiroop en een nieuwe waswafel om uit te bouwen. En volgende week is hun nieuwe koningin aan de leg en kan ik ze behandelen tegen de varroamijt. 24 dagen na de aanmaak van een broedaflegger is er namelijk geen verzegeld broed meer en zitten alle aanwezige varroamijten op de bijen. Het ideale moment om de bijen te besproeien met een oxaalzuuroplossing. De nieuwe koningin is dan nog maar pas aan de leg en heeft zelf nog geen verzegeld broed. Ook is ze zeer gemakkelijk te vinden op de drie of vier ramen in de kast om haar te merken en te knippen.
Vorige week had ik bijvoorbeeld een volk met meerdere belegde zwermcellen. Ik had toen de mogelijkheid voor het maken van een tussenaflegger. Maar vermits ik de koningin tegenkwam opteerde ik voor een koninginnenaflegger. Hiervoor hing ik het raam waar de koningin opzat in een andere broedbak en gaf ze ook nog een voerraam en een ander raam met verzegeld broed mee. Als vierde raam gaf ik een waswafel om uit te werken. Het volk kreeg weer drie waswafels in de plaats. Ik heb de koninginnenaflegger dan op een separator gezet boven de honingzolders. Dit is een bodem met nauw vlieggat en een gaas waar de bijen niet door kunnen. De kleine ‘kunstzwerm’ profiteert zo van de warmte van het grote volk. Vandaag heb ik de aangemaakte doppen van het moerloze volk dan gebroken op twee na. Deze zitten vlak naast elkaar op een raam dat ik heb gemerkt met een punaise. Volgende week controleer ik dit volk nog eens en kan dan alsnog de oude koningin als backup gebruiken of ze op een andere stand laten verder groeien. In dat geval doet het productievolk verder met de nieuwe koningin.
In de moestuin zijn vandaag en gisteren de pompoenen, komkommers en courgettes geplant. Ook de eerste boerenkolen heb ik uitgeplant. Het gras werd nog eens gemaaid en gebruikt als mulchlaag op de groentenbedden. Deze mulching houdt de grond vochtig en warm.
Thuis in de siertuin is het weer snoeitijd voor de ligusterheg. De eerste keer tussen Pasen en Pinksteren en later nog een tweede keer in augustus.
De veertiendaagse voorspellingen geven geen vriestemperaturen meer en dat is al tot aan de ijsheiligen zo. Misschien ontsnappen we er dit jaar aan. Aardappelen en dahlia’s die eens niet bevriezen. Maar ondertussen wordt de bodem wel erg droog. Er wordt ook geen regen voorspeld. Gelukkig is er momenteel nog voldoende grondwater. Met een stroomgenerator, een tuinpomp en een rol tuinslang kan de tuin dagelijks zijn water krijgen. Het ene jaar te droog, het andere te nat. Gelukkig is de moestuin slechts een hobby. De radijsjes zijn dit jaar in elk geval al heel lekker.
De katjes van de knotwilgen komen volledig in bloei.Ik snoei jaarlijks ongeveer een vierde van de knotwilgen. De bijen hebben er dan elk jaar nog ongeveer 150 ter beschikking.Na 10 april kunnen de aardappelen in de grond. Dit jaar koos ik voor Allegria, Melody en Valéry.In de moestuin heb ik vandaag water gegeven en slaplanten uitgeplant.
Deze week heb ik alle onderstaande honingbakken verwijderd. De honingbakken zijn zuiver gekrabd en de ramen liggen klaar om te smelten.
Ik laat ze een paar minuten op het deksel staan. De laatste bijen kunnen dan de bak verlaten.Klaar om te smelten.Ook de boswilg is nu begonnen met de bloei.Wilgenstuifmeel komt nu in overvloed binnen.Ook de moestuin is klaar. Uien, sjalotten, tuinbonen en peultjes liggen al in de grond.
Vandaag heb ik de laatste fruitbomen gesnoeid. Bij sommige was het ondertussen al enkele jaren geleden.
De fruitbomen en de bessenstruiken zijn zo klaar voor het nieuwe jaar. Een jaar dat hopelijk wat droger is dan 2021. Maar dat geldt misschien alleen voor mijn boomgaard die is gelegen aan het waterbroek. En daar staat het grondwaterpeil altijd al hoog.
De moestuin is daar vorig jaar zelfs volledig onder water verdwenen waardoor er geen opbrengst geweest is. Om dit iets te voorkomen ben ik momenteel bezig met het graven van een afwateringsgracht rond de tuin. Deze verbind ik dan met de perceelsgracht. De uitgegraven grond gebruik ik om de moestuin zelf ook nog iets te verhogen. Ik hoop begin maart klaar te zijn met deze ‘grondwerken’.
Nog steeds vliegen de bijen volop. In de vroege namiddag als ik naar de bijenstand fiets, is er steeds veel activiteit aan de vliegopening van de kasten. En er komen nog steeds bijen thuis met dikke gele proppen stuifmeel.
Mijn eigen veldje phacelia dat ik nog in augustus had ingezaaid, zal vermoedelijk geen bloei meer geven. Ik zie nog geen bloemknoppen terwijl de planten wel volledig zijn uitgegroeid. Het veld zal dus alleen een goede groenbemesting hebben gekregen.
Vorige week heb ik de laatste knotwilgtakken op maat gezaagd. Deze takken zijn in de schapenweide blijven liggen waar de schapen de meeste bast hebben afgeknaagd.
Nog een paar maand en we kunnen weer gaan knotten. Ik probeer wel elk jaar slechts een vierde van de wilgen te knotten. Er blijft dan nog genoeg bloei voor de bijen en de geknotte takken zijn dan ook dik genoeg voor de houtkachel.
Eind augustus en de ganse moestuin is opgeruimd. Wegens wateroverlast en bijgevolg geen opbrengst. Maar niet getreurd. Er komen ooit nog wel betere tijden. Ga even terug in de tijd en deze blog en toen diende ik tijdens de zomermaanden dagelijks 100 liter water op te pompen om de droogte te overwinnen. Groenten zijn er nog steeds genoeg in de winkelrekken. En zelfs na de voorspelde prijsstijgingen blijven de groenten uit het rek goedkoper dan eigen gewin. Eigen gewin van steeds duurder geworden zaaigoed. Maar dat eigen gewin heeft meer smaak en geeft meer plezier. Daarom spijtig dat ik dit jaar die smaak moet ontberen. Het tuinplezier heb ik evenwel gehad. Grond voorbereiden. Zaaien en planten. Wieden. Nu weer de grond voorbereiden. Voor een late bloemenpracht. Phacelia inzaaien kan nog in augustus. Ik gebruik in een moestuin liever geen mosterd of koolzaad wegens gevaar op knolvoet als ik later koolsoorten wil zaaien. Laat ons hopen op een mooi zacht najaar.
Het aardbeibed en de twee courgetteplanten lijken de wateroverlast te hebben overleefd.
Ook de bijen hebben dit jaar een zeer speciaal jaar te verwerken. Nooit eerder oogstte ik zo weinig honing. Maar nooit eerder waren mijn volken in zo een goede doen. Alle volken zijn mooi in ontwikkeling. Er kwam en komt dan ook steeds zeer veel stuifmeel binnen. En honing is eigenlijk slechts een bijproduct. We nemen de overmaat weg en geven wat suikersiroop in de plaats. Momenteel gaat het nog zeer goed met de balsemienen en dan moet het najaar nog beginnen met de klimopbloesem.
Mijn oude klompen hebben het weer begeven. Deze hebben het ongeveer een jaar uitgehouden, En dan trap je plots door de zool. Gelukkig heb ik steeds al een nieuw paar klaar staan. Ik vind ze zoveel handiger dan rubber tuinsloffers. Ook veel veiliger door de stevige zool en neus.
Het is vooral de zool die wegslijt door gebruik.Maar ze gaven me toch zo vaak warme voeten.
Imkerij Het Waterbroek 