De honingzolders zijn geplaatst. Maar dit weekend zou ik graag de broedbakken controleren. De darrenramen worden ingehangen of uitgesneden en overtollige voerramen worden vervangen door waswafels. Ik ben daarom deze week begonnen met het klaarmaken van de nieuwe broedramen. Eerst steek ik koperen oogjes in de raampjes en daarna heb ik een RVS draad ingebracht. Morgen kan ik dan de waswafels insmelten.

Vandaag is ook het eerste Ouessantlammetje geboren. Een bokje. Bij controle van de andere ooien, lijken ze allen drachtig met een beginnende uier.

Gisteren heb ik de grasparkieten en de zebravinken van nestgelegenheid voorzien. Ze waren dadelijk enthousiast.

En ook de kieviten zijn deze week terug aangekomen in ‘hun’ weiland.

Een recent berichtje van diefstal van bijenkasten in Tessenderlo heeft me weer aan het denken gezet. Een microchip in de kasten is wellicht een stap in de goede richting. Even een testje gedaan. Een gaatje geboord in een stukje hout en daar een chip in geplaatst. Perfect af te lezen. De chip op een vaste plek (ik zeg natuurlijk niet waar)in de broedbak en het gaatje terug afgedicht met kneedbaar hout. De kast is weliswaar nog steeds te verplaatsen, maar ze is te herkennen als je eigendom. Ik heb de mijne vandaag in elk geval voorzien van een microchip. Ook de naamplaatjes heb ik bevestigd met een stevige constructielijm.

Natuurlijk zijn mijn bastaardbijen niet echt gegeerd bij het grote publiek en het gebruik van kasten in Kempische raammaat zal ook wel wat helpen.

Sinds vrijdag is de laatste honing ook verkocht.

Vandaag alle kasten gewogen en bij een aantal heb ik een nieuw pak deeg opgelegd. De veertien kasten vlogen allen prima en ze brachten ook al flink wat stuifmeel binnen in de vroege namiddag.

Alle bijenvolken zijn de voorbije week gecontroleerd op gewicht en dat is nog bij allemaal in orde. Bij deze temperaturen zou het echter snel kunnen gaan. De bijen zitten niet stil op tros en verbruiken dus meer. Volgende week gaan we simpel nog eens wegen en dan zien we wel verder. Ik heb ik elk geval al voldoende pakken deeg ingedaan om zeker niet plots in de problemen te komen.

De bodem van het perceel is momenteel zo doorweekt dat ik de takken van de geknotte wilgen niet eens kan opruimen. Het is dus even wachten op betere (drogere) tijden. De wilgenkatjes zijn momenteel al mooi wit uitgelopen, net als alle andere jaren. De bloei is dus weer te verwachten rond hetzelfde tijdstip: 20 maart. Dan begint het hier in de streek allemaal. De eerste krokussen die momenteel bloeien, zijn klaar voor de verdrinkingsdood. Maar de hazelaars wachten toch nog op betere dagen.

We houden ons dus nu met andere zaken bezig. Het gieten van voldoende kunstraat en het restaureren van lege kasten. Vooral de vliegplanken verslijten snel. De bakken maak ik zelf. De bodems en de daken koop ik bij het Bijenhof. Ze gaan vele jaren mee, en ik hoef me dan niet bezig te houden met zelf varroagaas in de bodems en metaalplaten op het dak te voorzien. Maar de vliegplanken zijn slechts gemaakt van multiplex. En de lagen lossen in weer en wind. Deze winter maak ik me dus zelf nieuwe vliegplanken.

De cameraval aan het Waterbroek registreert af en toe toch nog iets leuk. Een nieuwsgierige marter in dit geval.

Gisteren ben ik begonnen met het scheren van de schaapjes. Spijtig genoeg heeft de stroomgenerator het na 8 stuks begeven. Noodgedwongen dus maar gestopt en vandaag een nieuwe generator gekocht. Ik gebruik de generator aan het waterbroek om de schapen te scheren, de moestuin met een kleine frees te bewerken en om water voor de plantjes uit de beek te pompen. Dit jaar is het zo droog dat ik onvoldoende regenwater heb kunnen opvangen. Dat gaat natuurlijk meestal wel samen met droog weer. Maar ook de waterput is droog gevallen. Ik heb me dus maar een watertank van 1000 liter aangeschaft en die wordt gevuld met water uit de beek. Met de beerputpomp is dit in enkele minuten geklaard. Ik heb dus af en toe wat elektriciteit nodig en daarom de generator. Wellicht ga ik enkele dagen wachten voor de rest van de kudde tot deze hittegolf is gepasseerd. Bij temperaturen van 33 graden wil ik niet in de blakende zon rondlopen.

Ik heb gisteren en vandaag ook weer enkele bijenvolken gecontroleerd. Er zijn momenteel geen honingramen meer die zijn verzegeld. Door de drachtstop en het droge weer hebben ze hun voorraden zelf aangesproken. Nog een geluk dat ik niet had geslingerd. Hongerzwermen waren de voorbije dagen zeer reëel. Maar toen ik gisteren en daarjuist de volken opende, viel het me op dat de honingzolders weer merkelijk zwaarder waren dan vorige week. Omdat ik ze tijdens de late namiddag opende, zaten alle lege cellen van de broedkamer ook nog vol nectar. De koningin kreeg wel telkens nog een handvol ruimte om te beleggen, maar voor de rest was elke uitgelopen cel gevuld met nectar. De bijen zullen’s nachts wel weten wat doen. Al die nectar wordt dan naar boven in de honingzolders getransporteerd. En met deze temperaturen zitten er tientallen bijen op de vliegplank te waaieren om de nectar in te drogen. De honinggeur is tot zeker 10 meter van de kasten te ruiken. Als we nu volgende week een beetje deftig regen krijgen, gaat het nog goed komen met de zomerhoning. Er was al geen voorjaarshoning en ik vrees door de droogte ook voor de lindedracht. Er is eigenlijk zeer veel voorjaarsdracht geweest, maar de groeiende bijenvolken hebben die zelf opgesoupeerd tijdens de droge periode. Ondanks het fantastisch mooie weer voor ons en onze kinderen, zit ik toch te wachten op regen. En veel regen. Maar als ik dan denk aan de maand juni van vorig jaar hoeft dat ook weer niet. We zullen met het weer moeten omgaan zoals het komt. De mens en zijn constructies hebben problemen met het klimaat, maar ik geloof echt dat de natuur wel zal overwinnen. Op de een of andere manier.

Vanavond kreeg ik een telefoontje van een klant. Nogal angstig informeerde ze naar mijn imkerschap. Want ze had een bijennest in haar tuin gevonden. De bijen hadden hun intrek genomen in een nestkastje aan het tuinhuisje. Toen ik haar vertelde dat dit geen bijen kunnen zijn, maar vermoedelijk steenhommels, dacht ze dan maar de brandweer te bellen. Dit vond ik echter ook niet gepast en ik heb haar beloofd om dezelfde avond haar probleem nog op te lossen. Zojuist heb ik het nestkastje meegenomen naar het waterbroek en ze daar een plekje gegeven. Alles beter dan de totale vernietiging. Het was inderdaad een mooi volkje steenhommels.