Vorige week met mijn zoon twee 10-litervaatjes met mede opgestart. Een halfdroge en een zoete. Na 3 dagen nog steeds geen gisting te zien. Er was dus blijkbaar iets misgelopen. De gist niet voldoende opgestart en/of een te koude standplaats. Eergisteren heb ik dan de vaatjes op een warmtemat geplaatst en gisteren een nieuwe giststarter toegevoegd. Vanmorgen was eindelijk het ploppend geluid van het waterslot hoorbaar. Het gaat dan toch nog goedkomen.

---

 

---

 

Dit weekend hebben we ook de allereerste mede gebotteld. In totaal 25 flessen. We vinden hem wel lekker, maar denken dat enkele maanden rust de smaak nog verder zal verdiepen. Ik ben benieuwd.

 

Gisteren even mijn vertrouwen in de mensheid verloren. Ik rijd naar mijn bijenstand en ik weet in eerste instantie niet wat ik mis… waar zijn de catalpa’s? ALLE catalpa’s verdwenen… alleen nog hun plantgat als stille getuigen. Ook de moerbei en de mispel zijn verdwenen. Alleen de plantpalen zijn blijven staan. Blijkbaar had de dief die zelf ook nog genoeg. Natuurlijk de politie verwitigd en die hebben hun vaststellingen gedaan en verslag opgemaakt. Ik kan alleen maar hopen dat verder vandalisme me gaat bespaard worden. Als het volgend jaar volop zoemt op de bijenstand, zal ik me veel zekerder voelen met die duizenden bewakers.

Vandaag heb ik me toch maar uit mijn dip gewerkt door een nieuwe laan aan te planten. Een accacialaan dit maal. Veel interessanter voor bijen en minder geliefd in een tuintje.

Vandaag nog een rij catalpa’s geplant, een vijgenstruik, enkele vlinderstruiken en een linde. Het heeft eindelijk eens goed geregend. De beplanting kan er nu tegen. Nu zullen we moeten afwachten of ze de winter doorkomen. Niet te geloven dat dit voor enkele weken nog overgroeid was met distels en netels.

De 4 kasten bij mijn schoonvader zijn ingewinterd. Het voederen is voorbij. Het imkerseizoen ligt nu stil tot het voorjaar. De bijen vliegen echter momenteel nog zeer hard. Naast de bijenstand staat een engelenboom of duivelswandelstok (Aralia elata) momenteel in volle bloei. Op de bruidssluier, die op het dak ligt, zitten eigenlijk zelden bijen.

De honingzolders zijn nu al opnieuw geschilderd langs de buitenkanten. Ze staan opgestapeld als een toren en zijn nu in behandeling met ijsazijn. Onder en boven is de toren afgedicht met plastic en boven in de hoogste bak staat een schoteltje met ijsazijn te verdampen. Hierdoor worden de leeggeslingerde raampjes prima ontsmet. Volgende maand verwijder ik de plastic afdichting en gaat er onder en boven een horrengaas tegen waardoor de wasmot niet binnenkan. Een koninginnerooster onder en boven moet beletten dat er muizen kunnen binnendringen.

 

Sinds vorig jaar help ik mijn schoonvader met zijn bijen. Het werk aan de bijenkasten werd hem te zwaar en hij wou er mee stoppen. Meer geïntrigeerd dan geïnteresseerd beloofde ik hem te zullen helpen. Helaas… de passie is heel snel gekomen. Vermits ik in de bebouwde kom woon, ben ik niet in de mogelijkheid om zelf een bijenkast te plaatsen. Ik heb wel een alternatief gevonden voor een kleine tuin: de metselbij.

Enkele boomschijven waarin ik gaatjes had geboord van verschillende dieptes en diameter worden nu bewoond door solitaire bijen.

Maar deze diertjes produceren geen honing en dat vind ik nu juist zo lekker.

De oplossing heb ik vorige week gevonden. Een lapje grond van ca. 30 aren dat mijn moeder nog ergens verloren heeft liggen: compleet verwilderd vochtig weiland.

Hierop ga ik enkele kasten zetten met bijen. Natuurlijk pas volgend voorjaar. Momenteel ben ik druk bezig met het klaar maken van de locatie.

De bijenkast is nog leeg en er ligt nu ook al een dak op de constructie.

Vandaag weer een uurtje vrijgemaakt om de netels en distels te verwijderen. Zodra  dit werkje klaar is, begin ik plantgaten te graven. Want vanaf oktober begin ik met het planten van een heuse boomgaard. Appels, peren, pruimen enz. Het kriebelt nu al.

Op de volgende foto zie je in de verte de kleine bijenhal staan. Ze moet vanaf volgend jaar plaats bieden voor 2 to 4 volken.