5 september 2019

Vandaag heb ik de volken gewogen. Elk volk zou voor de winter 36 kg moeten wegen om mooi uit de winter te komen. Momenteel zitten de meeste kasten aan 26 kg en ik ga ze daarom vanaf zondag elk 10 kg suiker bij geven. Ze krijgen dan dagelijks een vol voerbakje van 2 liter en zijn dan een week later voldoende op gewicht.

Ik had naast de 18 mooie volken ook nog 3 volken die darrenbroedig waren vorige maand. Ze hadden eveneens een nieuwe koningin gekregen, maar deze hadden ze blijkbaar niet aanvaard. Ik heb deze volken mee behandeld tegen de varroamijt en ze aan de leg gehouden door ze eveneens twee keer per week wat voer bij te geven. Net zoals de andere volken. In september vind ik de nachten koud genoeg om deze volken af te slaan. De weinige bijen die nog in goede doen zijn, bedelen zich dan wel in bij de andere volken. En de oudere, versleten werksters, alsook de leggende werksters, sterven dan een snelle dood tijdens de koude nachten. Door even te wachten met het verwijderen van deze zwakke darrenbroedige volken, riskeer je wel ziekten op de stand. Daarom heb ik ze mee behandeld vorige maand en gevoerd. Ik had ze toen ook kunnen afslaan, maar nu hebben deze volken me wel enkele mooie ramen opgeslagen voer opgeleverd. Deze zitten nu in de vriezer als reserve. Want dat doet zelfs een darrenbroedig volk: voeder opslaan tot ze volledig zijn ingestort.

Een mooie verrassing is nu dat één van deze volken toch werksterbroed heeft over vier ramen. En bovendien al op inwinteringsgewicht is. Ik heb er dus maar twee moeten opruimen en heb dus 19 volken om de winter in te gaan. Ook op die manier heeft het wachten geloond.

18 juli 2019

Vandaag heb ik de laatste honingramen gesmolten. Onder elk volk heb ik een honingbak met 12 ramen gezet. Deze ramen worden volgend voorjaar pas gesmolten. Ik heb de 60 mooiste in de diepvriezer gezet om de wasmot te doden. Deze plaats ik dan na enkele dagen in afgesloten bakken om ze in het voorjaar aan de bijen te kunnen geven.  Enkele uitgewerkte en de rest waswafels.

De slechtste honingramen  heb ik vandaag dus gesmolten. Morgen ga ik nog een keer de wassmelter in gang zetten om alle ontzegelwas van dit jaar tegelijk te smelten. De was van de honingramen gebruik ik om de toekomstige broedwafels mee te gieten. De ontzegelwas dient voor de honingramen en de was van broedramen kan dienen voor kaarsen en boenwas. Op deze manier is voor mij de wascyclus proper georganiseerd.

Deze slideshow vereist JavaScript.

17 juli 201

dsc_2521-1

De honing van zondag is in zakken gedaan en dit brengt de totale honingopbrengst voor dit jaar op 39,5 kg per volk. Dit is 9 kg minder dan vorig jaar, maar 16 kg meer dan in 2017. Het is al bij al dus toch een goed jaar geweest. Ik kan nu morgen beginnen aan de grote schoonmaak. De honing is weg uit het slingerlokaal en nu kan ik daar royaal met water poetsen. Ik moet nog wel  wat darrenraat en alle ontzegelwas smelten en dan gebruik ik het lokaal pas terug tijdens de wintermaanden bij het gieten van de waswafels.

Alle bijenvolken kregen een honingzolder met natte honingramen onder zich en tevens de vliegspleetlat tegen roverij. De schuifjes van deze lat staan nog wel volledig open. De varroaschuif zit er nu even onder voor een telling van de natuurlijke mijtenval. Als ik niet dadelijk hoef te behandelen, krijgen ze eerst nog wat wintervoer. De kasten echt op gewicht zetten, doe ik pas in september.

De vliegplanken zijn dit jaar niet gebruikt en ze zijn ook echt niet nuttig voor de bijen. Ik heb ze allemaal omgebouwd tot muilkorven tegen de hoornaars. Doch dit jaar heb ik er nog geen gezien aan de bijenstand.

Honingoogst

Vanavond heb ik even wat ruimte gegeven aan de bijenvolken. Ik heb de verzegelde ramen uitgehaald. Het viel me wat tegen. Alhoewel de bakken zwaar waren, was er weinig verzegeld. De stootproef was wel negatief. Bij schudden met het raam drupte er geen honing uit. Het vochtgehalte van de honing zou dan voldoende laag zijn. Maar toch heb ik alleen de verzegelde ramen meegenomen. Slechts vier of vijf per volk waren verzegeld. Thuis heb ik met de refractometer de geslingerde honing gemeten en die gaf slechts 16% watergehalte aan. De honing is dus zeker voldoende rijp maar om rijpe honing te kunnen verzegelen, moet er tevens voldoende dracht zijn en dat is wat aan de minieme kant gebleven de voorbije weken. Bijen kunnen slechts voldoende was zweten als ze voldoende energie kunnen opnemen om zo hard te werken. Wellicht ga ik binnen een tiental dagen nog eens kijken. Want als de lindes volop bloeien en er is goede dracht, kunnen ze de rijpe honing wel eens heel snel verzegelen en zodoende toch plaatsgebrek krijgen.

De afname van de honingramen gaat met de beesweeper bliksemsnel. Die aankoop is zeker de moeite geweest. Op anderhalf uur heb ik zo vijftien honingzolders op vier verschillende standen gecontroleerd. Een pufje rook via de open varroabodem of langs het vlieggat en dan kan ik het dak afnemen. De dekplank ligt ook nog op het plastic om bovenbouw op de ramen te voorkomen. Als deze weg zijn, hef ik de verzegelde ramen uit en haal ze door de beesweeper. Als alle verzegelde ramen zijn uitgehaald, kieper ik de afgeveegde bijen in de ontstane open ruimte van de honingbak.

Morgen krijgen ze hun uitgeslingerde ramen terug. Ze zijn dan klaar voor de lindebloesem. De regen van gisteren en vanavond zal worden geapprecieerd door de planten. Maar door de felle onweders met windstoten, lagen er massa’s takken op de weg. Takken vol jonge bloesems. De natuur geeft en neemt. En wij stonden er bij en keken er naar.

De koningin valt flauw

Om de koningin beter te kunnen vinden tussen een groot volk met tienduizenden bijen, wordt ze voorzien van een merkteken. Op haar borststuk, krijgt ze een gekleurde stip van een bepaalde kleur. Dit jaar is de kleur groen. De koninginnen van 2018 kregen een rode stip. Vandaag kwam ik nog een koningin tegen van vorig jaar zonder merk. Ik heb ze dan maar even van een kleurstip voorzien. Soms gebeurt het echter dat ze daarbij volledig verstijfd. De oorzaak hiervan is nog niet geweten. Na enkele minuten begint ze terug te bewegen alsof er nooit iets is gebeurd. Vandaag gebeurde het weer. Volledig verstijfd, alsof ze is bevroren. Regelmatig beweegt het achterlijf echter nog alsof ze diep ademt. Om de foto te nemen, heb ik ze even op een toplat gelegd. Ze werd dadelijk omringd door haar hofstaat en een paar tellen later kroop ze weer diep tussen de ramen.

25 mei 2019

Vandaag weer de bijenvolken gecontroleerd. Het volk waar ik de moer accidenteel had geplet, zou vandaag uitlopende doppen hebben. De eerst uitlopende koningin begint te tuten. Andere koninginnen die nog in hun dop zitten, beantwoorden dit maar het geluid dat ze produceren klinkt doffer vanuit de dop en lijkt eerder op kwaken. Het volk zou dan kunnen beslissen om een zwerm af te geven met deze eerste nog onbevruchte koningin. Om dit te voorkomen, opent de imker dan alle aanwezige doppen. Tijdens de volgende uren vechten de koninginnen tot er maar eentje overblijft. De koningin probeert de andere koninginnen ook al vaak dood te steken als ze nog in de dop zitten. De bijen kunnen dan weer proberen om deze doppen te beschermen of ze langs de zijkant te openen om de tutende koningin een betere toegang te verschaffen. In het volk vandaag hadden de bijen vermoedelijk beslist dat ze niet meer wilden zwermen. De andere doppen waren langs opzij allemaal open geknaagd. Op eentje na dat ik dan maar zelf heb geopend. Dit koninginnetje is ook tussen de ramen verdwenen en morgen blijft er maar een over om op bruidsvlucht te gaan binnen enkele dagen.