Ik heb nu de oude jaargangen van ABJ allemaal doorgenomen. Er waren toch nog enkele zaken die ik zeker moet onthouden. 

1. In plaats van een elektronische weegschaal te gebruiken om afleggers te wegen, is een oude babyweegschaal veel interessanter. De elektronische moet elke keer weer worden opgezet en terug op nul worden gezet. Een babyweegschaal met schuifgewichten kan echter op het gewenste gewicht worden gezet en blijft dan zo staan.

2. Celdeksels van het ontzegelen kunnen in een lege honingbak op een koninginnenrooster worden geplaatst. De bijen kunnen die dan makkelijk drooglikken zonder roverij uit te lokken.

3.Een beroker kan worden afgesloten met een kurk tijdens het vervoer in de wagen. Hij wordt dan ook best in een metalen emmer geplaatst. In de tuit kan men een stuk staalwol stoppen om gensters bij het beroken te voorkomen.

4. Tijdens de honingafname eerst alle volken openen en pas dan de honingbakken afnemen. Als alle volken open zijn, zou er veel minder roverij worden uitgelokt.

Gisteren alle was gezuiverd om te kunnen wafelen.

Drie van deze bakken staan nu langzaam af te koelen in de bain-marie. Tegen het einde van de week hoop ik hiervan waswafels te gieten.

Ondertussen heb ik mijn laatste project afgewerkt. De koninginnenzeef.

Het is de bedoeling om een raam af te vegen in de bovenste bak en het raam hierna in de onderste bak te hangen. De bleddens kunnen steeds verder worden geschoven onder de bovenste bak en de bijen kunnen dan door het koninginnenrooster terug op hun raam. Als alle 12 ramen onderin hangen, kan ik even rook geven en de bovenbak dichtleggen met een doek. Even later is de koningin met de darren uit de bovenste bak te vissen. En wellicht vind men zo de koningin al na enkele ramen. Het schuifsysteem dat ik heb gemaakt voor toepassing met de bleddens in mijn Kempische kast, is natuurlijk niet nodig met het bestaande schuifsysteem in Segenbergerkasten. Door simpelweg 2 Segenbergerbroedkamers deels boven elkaar te plaatsen met een rooster tussen, bereik je hetzelfde resultaat.

 

De resultaten van de winterbehandeling vallen me goed mee. Na drie dagen heb ik de gevallen mijten op de schuif geteld. Enkele kasten hadden minder dan 20 mijten. Enkele kasten tussen de 80 en de 100. Het grootste deel had tussen de 40 en de 60 mijten per drie dagen. Op een curve lag het gemiddelde rond de 50 mijten op 3 dagen. De 4 kasten die ik had behandeld met OZ-verdamping hadden ook een mijtenval tussen de 40 en 60 mijten en verdamping lijkt dus even effectief als bedruppeling.

Hoe maak ik een liter suikerwater 1:1?

Weeg 600g suiker af en voeg her 600ml water bij. Ik maak een halve liter door 300g suiker op te lossen in 300ml water en bijgevolg een vierde liter door 150g suiker op te lossen in 150ml water. Dit zijn hoeveelheden en gewichten die elke huishoudmaatbeker en elke keukenweegschaal makkelijk aankan.

Maar stel u nu eens voor dat je 35g wil afwegen of godbetert 18g of zelfs 9g? Niet iedereen heeft een brievenweegschaal en al zeker geen apothekersweegschaal.

De oplossing bestaat nochtans:  http://nl.aldi.be/aldi_digitale_doseerlepel_48_5_1193_13870.html . Wellicht hebben nog andere warenhuizen een soortgelijke oplossing. Voor een klein prijsje is het probleem van de kleine gewichtjes opgelost.

Vandaag de volken bij Luc behandeld. Ik had nog een restant OZ over en ondertussen is de kennis natuurlijk ook weer doorgegeven. De 4 segenbergers die ik nog in gebruik heb, zijn vandaag ook behandeld. Ze zijn volgens mij niet volledig broedloos, maar wellicht worden ze dat ook niet echt in die isolatiekasten. Om er iets uit te leren, heb ik deze behandeld met een verdampingstoestel. Oxaalzuur verdampen met een 12V batterij werkt volgens de literatuur namelijk ook. Hiervoor dienen tabletten te worden geperst en is een degelijke bescherming nodig. Handschoenen, een bril en het juiste stofmasker. Maar de behandeling zelf was nog veel ‘leuker’. Het produkt verdampen vraagt namelijk geen stofmasker maar een gasmasker van het juiste type. De 12V voeding is weer een extra stuk materiaal en het duurt 6 minuten alvorens een volk is behandeld. Op die tijdspanne heb ik 10 volken gedruppeld. En veel veiliger. Enfin, we zullen nu nog afwachten of de mijtenval even efficiënt is. Controle na 3 dagen.

Het toestel is vrij omslachtig én duur.

Vermits de wagen met 12V batterij niet bij de kasten kan, nam ik dit laadstation mee.

Om de tabletten te persen en het toestel te vullen, zijn deze zuurbestendige handschoenen en bril een must.

Om het toestel te verwijderen van een volk of om simpelweg in de buurt te blijven tijdens de werking, is dit gasmasker natuurlijk ook onvermijdelijk.

Zelfs als de mijtenval te vergelijken is met bedruppelen, is de gebruiksvriendelijkheid en zeker de veiligheid voor de imker niet te vergelijken. Verdampen lijkt zelfs onverantwoord. Ter vergelijking deze foto:

Een LEDlicht, een revolverspuit van 50ml en rubber huishoudhandschoenen. Meer heb ik niet nodig voor het bedruppelen. Het kost maar een fractie van het materiaal dat nodig is voor verdamping van OZ, zelfs als je de kosten voor het voorschrift van de dierenarts en de aflevering door de apotheker er bij telt. De revolverspuit die ik gebruik om exact 5 ml te bedruppelen per straat bijen, kost net geen 60 euro. Het kan natuurlijk ook met een wegwerpspuit van 50ml. Het LEDlicht en de handschoenen zijn later nog elders te gebruiken en hoef ik dus niet te tellen. lDe tijdswinst via bedruppeling ga ik ook niet berekenen, maar die is énorm.

Voor de liefhebbers nogmaals het filmpje dat ik vorig jaar heb gemaakt van de druppeling met OZ.

 

 

 

 

 

Gisteren heb ik alles klaargemaakt voor de winterbehandeling van de bijenvolken. En deze morgen bij -3°C ben ik er aan begonnen. Alle Kempische kasten zijn nu behandeld en wat ik zag, stemt me hoopvol. Tussen de 5 en de 8 straten vol bijen in een dichte wintertros. En de tros zat telkens vooraan en vrij diep. Ze hebben dus nog een goed pak voer boven zich. Dit jaar viel ook weer op dat de jonge volkjes het veel beter doen dan de productievolken. De jonge volken zaten steevast op een tros van 8 straten, terwijl de produktievolken slechts 5 à 6 straten bezetten. Slechts één volk van de 15 stuks voldoet niet. De tros was slechts 2 straatjes, dus ongeveer een tros van 10-12cm. Volgens de kastkaart was het een koninginnenaflegger waar de koningin van 2012 nog opzit. Ik heb ze het ganse jaar achter de hand gehouden als reserve maar nu zal ze ons vermoedelijk verlaten. Ze hebben een ganse kast vol voer en ik heb ze behandeld, maar toch verwacht ik ze niet terug te zien in maart. 

Bij het sluiten van de kasten, heb ik een isolatieplaat in de deksels gestopt en de bodemschuif heb ik er ook weer onder geplaatst. Nu kan ik binnen een drietal dagen de mijtenval eens controleren en ga ik ook de gewichten van de kasten noteren. De bodemschuif blijft nu zitten en samen met een regelmatige weging van de kasten, kan ik de voorjaarsgroei mooi opvolgen. Ook mijn stetoscoop neem ik vanaf nu tot aan de voorjaarscontrole weer in gebruik. 

De schuif zit omgekeerd in de sleuven en laat zodoende een ventilatie naar achter toe.

Het metalen plaatje aan de unster blijft hangen aan de maximale uitslag en op die manier is het gewicht mooi af te lezen.

Dit is zo een voorbeeld van een bodemschuif van vorig voorjaar. Het volk zit boven de bruine mul en is aan het eten van de witte mul. 

Een zacht gezoem in de kast tijdens de koude dagen, stelt de imker gerust.

De vliegspleet blijft in de winter ook open om af en toe wat dode bijen uit de opening te halen. Pas bij de eerste voorjaarsvluchten wordt ze terug nauw gezet tegen roverij.

Ik heb dus vier mogelijkheden om een volk tijdens de winter in de gaten te houden zonder de kast te openen. Langs voor heb ik de de vliegplank, langs opzij kan ik luisteren, langs achter kan ik de kasten wegen en langs onder de bodemschuif bekijken.

Op ongeveer de helft van de kasten had ik een plasticvel liggen en op de andere helft een voederplank waarvan het voedergat was afgedicht met een stuk opneemvod. Door de stof zou de kast zijn overmatig vocht beter kwijt kunnen. Alle kasten waren echter even droog en ik heb geen verschil kunnen merken. Wellicht kan dit nog veranderen nu de bodemschuif er onder blijft en de volken volgende maand beginnen met hun broedaanzet. Ik kom hier in maart nog wel op terug.

Dit weekend moeten nu nog de Segenbergers worden behandeld en de kasten van Luc, mijn leerling-imker.

Gisterenavond hebben we met de imkervereniging De Verenigde Taxanders het jaarlijks ledenfeest gevierd. Het eten was weer top. Ook de losse babbels met collega-imkers zijn altijd weer leuk. De maaltijd werd afgesloten met een tombola waarbij iedereen weer een prijsje kreeg. En Alex had weer een leuke kwis georganiseerd. De avond was meer dan geslaagd. Hopelijk zijn we er volgend jaar weer allemaal bij.

Mijn nieuwe zwermvanger is klaar. Een Kempische zesramer. Om hem lichter te maken zijn de zijkanten gemaakt van een kader met gaas. Na scheppen van de zwerm worden dit gaas afgedekt met isomoplaatjes en het deksel er op gelegd. Er kunnen dan enkele ramen worden ingehangen en na enkele dagen kan de zwerm zo simpel worden overgezet in een eigen kast. Ik moet wel nog de vlieggatschijf monteren voor het vlieggat. De bak kan natuurlijk ook dienen als raamdrager tijdens een volkcontrole. Ik zet namelijk niet graag een raam met bijen op de grond.

Waar zijn we momenteel mee bezig? De bijenvolken zijn in rust. Deze week vlogen op drogere momenten wel enkele bijen buiten, doch ze keerden snel terug binnen. Het is ondertussen al 14 dagen geleden dat ik in de namiddag nog jonge bijen zag voorvliegen. Binnen een tiental dagen is het dus zeker mogelijk om ze de winterbehandeling te geven. Het kleine apideakastje heb ik dit weekend uit de sauna gezet, vermits ik deze zelf nodig had. En die temperaturen wil je een koningin op een waswafeltje echt niet geven. Daarom heb ik het volkje in een buitenkast geplaatst. Het is er donker en de kast staat op het terras uit de tocht. Vandaag heb ik ze nog wat siroop bijgegeven en de bodem even uitgeschoven om wat dode bijen te verwijderen. Het volkje ziet er nog goed uit.

De mede die ik vorige maand had opgestart is pas goed begonnen met met de gisting nadat ik de emmer op een warmtemat heb geplaatst. Vorig jaar had ik de mede opgestart in de zomermaanden en toen had ik dit probleem natuurlijk niet. Misschien even aan denken volgende keer. De mat is oorspronkelijk bedoeld om een aquarium op temperatuur te houden.

Bij het lezen van de oude tijdschriften kom ik vaak interessante ideetjes tegen. Zo ben ik nu bezig met de bouwtekeningen van een zwermkist en een kist om koninginnen te vangen. Allen natuurlijk op mijn eigen Kempische maatvoering. Zodra ik enkele uurtjes kan vrijmaken, begin ik er aan. 

Op een gegeven moment las ik zo een artikel over een wedstrijdje tussen imkers om een beroker te laten branden. Dit lijkt me wel leuk om eens voor te stellen tijdens een bijeenkomst. Een aantal artikels gaan natuurlijk ook over de ideale manier om een beroker aan te maken en te laten branden. Met enkele van deze tips ben ik vanmorgen gestart en blijkbaar is het al gelukt. Om 9 u vanmorgen heb ik de beroker gestart met een aanmaakblokje voor de barbecue (zogenaamd vrij van giftige producten). Hierop heb ik een vijftal houtskoolblokjes geplaatst (uit de houtkachel gehaald). Binnen de vijf minuten heb ik hierboven een handvol houtpellets gestort. De houtpellets zijn van een zak kattenbakvulling, maar de pellets voor de pelletkachel zijn toch identiek. Ondertussen, 14u namiddag, heb ik al tweemaal een handvol pellets toegevoegd en mits elk uur een vijftal keer te pompen, blijft de beroker aan en geeft mooie dikke rook.