Honingoogst

Vanavond heb ik even wat ruimte gegeven aan de bijenvolken. Ik heb de verzegelde ramen uitgehaald. Het viel me wat tegen. Alhoewel de bakken zwaar waren, was er weinig verzegeld. De stootproef was wel negatief. Bij schudden met het raam drupte er geen honing uit. Het vochtgehalte van de honing zou dan voldoende laag zijn. Maar toch heb ik alleen de verzegelde ramen meegenomen. Slechts vier of vijf per volk waren verzegeld. Thuis heb ik met de refractometer de geslingerde honing gemeten en die gaf slechts 16% watergehalte aan. De honing is dus zeker voldoende rijp maar om rijpe honing te kunnen verzegelen, moet er tevens voldoende dracht zijn en dat is wat aan de minieme kant gebleven de voorbije weken. Bijen kunnen slechts voldoende was zweten als ze voldoende energie kunnen opnemen om zo hard te werken. Wellicht ga ik binnen een tiental dagen nog eens kijken. Want als de lindes volop bloeien en er is goede dracht, kunnen ze de rijpe honing wel eens heel snel verzegelen en zodoende toch plaatsgebrek krijgen.

De afname van de honingramen gaat met de beesweeper bliksemsnel. Die aankoop is zeker de moeite geweest. Op anderhalf uur heb ik zo vijftien honingzolders op vier verschillende standen gecontroleerd. Een pufje rook via de open varroabodem of langs het vlieggat en dan kan ik het dak afnemen. De dekplank ligt ook nog op het plastic om bovenbouw op de ramen te voorkomen. Als deze weg zijn, hef ik de verzegelde ramen uit en haal ze door de beesweeper. Als alle verzegelde ramen zijn uitgehaald, kieper ik de afgeveegde bijen in de ontstane open ruimte van de honingbak.

Morgen krijgen ze hun uitgeslingerde ramen terug. Ze zijn dan klaar voor de lindebloesem. De regen van gisteren en vanavond zal worden geapprecieerd door de planten. Maar door de felle onweders met windstoten, lagen er massa’s takken op de weg. Takken vol jonge bloesems. De natuur geeft en neemt. En wij stonden er bij en keken er naar.

Schapen scheren

De schaapjes zijn geschoren. Gisteren heb ik de zeven ooien geschoren, de klauwtjes bijgeknipt en ontwormd. De lammetjes heb ik ontwormd en de bokjes gecastreerd. Vandaag heb ik dan de drie volwassen gecastreerde bokken en de dekbok geschoren. Morgenvroeg verwissel ik de twee groepen van weide. En pas op 1 november gaat de bok dan weer naar de ooien. De jonge ooitjes kunnen dan de winter doorbrengen bij de gecastreerde bokken om een jaartje verder uit te groeien. Als ik ze dan later behoud om te kweken, moet ik wel de dekbok vervangen door een onverwante.

De koningin valt flauw

Om de koningin beter te kunnen vinden tussen een groot volk met tienduizenden bijen, wordt ze voorzien van een merkteken. Op haar borststuk, krijgt ze een gekleurde stip van een bepaalde kleur. Dit jaar is de kleur groen. De koninginnen van 2018 kregen een rode stip. Vandaag kwam ik nog een koningin tegen van vorig jaar zonder merk. Ik heb ze dan maar even van een kleurstip voorzien. Soms gebeurt het echter dat ze daarbij volledig verstijfd. De oorzaak hiervan is nog niet geweten. Na enkele minuten begint ze terug te bewegen alsof er nooit iets is gebeurd. Vandaag gebeurde het weer. Volledig verstijfd, alsof ze is bevroren. Regelmatig beweegt het achterlijf echter nog alsof ze diep ademt. Om de foto te nemen, heb ik ze even op een toplat gelegd. Ze werd dadelijk omringd door haar hofstaat en een paar tellen later kroop ze weer diep tussen de ramen.

25 mei 2019

Vandaag weer de bijenvolken gecontroleerd. Het volk waar ik de moer accidenteel had geplet, zou vandaag uitlopende doppen hebben. De eerst uitlopende koningin begint te tuten. Andere koninginnen die nog in hun dop zitten, beantwoorden dit maar het geluid dat ze produceren klinkt doffer vanuit de dop en lijkt eerder op kwaken. Het volk zou dan kunnen beslissen om een zwerm af te geven met deze eerste nog onbevruchte koningin. Om dit te voorkomen, opent de imker dan alle aanwezige doppen. Tijdens de volgende uren vechten de koninginnen tot er maar eentje overblijft. De koningin probeert de andere koninginnen ook al vaak dood te steken als ze nog in de dop zitten. De bijen kunnen dan weer proberen om deze doppen te beschermen of ze langs de zijkant te openen om de tutende koningin een betere toegang te verschaffen. In het volk vandaag hadden de bijen vermoedelijk beslist dat ze niet meer wilden zwermen. De andere doppen waren langs opzij allemaal open geknaagd. Op eentje na dat ik dan maar zelf heb geopend. Dit koninginnetje is ook tussen de ramen verdwenen en morgen blijft er maar een over om op bruidsvlucht te gaan binnen enkele dagen.