De weersvoorspellingen voor de volgende dagen hou ik als imker nauwlettend in de gaten. Ik vind het minstens zo belangrijk als een agenda. Ik was van plan om tijdens het komende weekend van alle volken een broedaflegger te maken.Het voorspelde weer geeft echter veel buien en een koude week na het weekend. Vermits een broedaflegger elke warmte goed kan gebruiken, wordt dit een week of langer uitgesteld. Ook ga ik met de komende afkoeling geen honing afhalen. Bij de controle bleek wel dat de laatste twee volken dringend een tweede honingzolder nodig hebben en die ga ik ze morgen geven. Ook zag ik al twee volken die zonder honingoogst een derde honingzolder kunnen gebruiken, maar dat zal ik in de loop van volgende week toch nog eens moeten bekijken.

Er waren wel twee volken met belegde moerdoppen, maar niet dezelfde als vorige week. Ik heb hopelijk alle doppen vernietigd en dan zien we volgende week weer verder. De nieuwe waswafels en de darrenramen die ik gaf begin deze maand zijn momenteel goed verzegeld. Als er in elk volk zo binnen enkele dagen 2 ramen bijen uitlopen, kan de zwermdrift snel toeslaan. De darrenramen snij ik uit zodra ze verzegeld zijn.

De laatste ouesssant ooi begon vanmorgen te persen. Een uurtje later was de vruchtwaterblaas te zien, maar er verschenen geen pootjes. Die waren uiteindelijk wel te strekken in het nauwe geboortekanaal, maar het hoofdje kon ik niet bereiken, laat staan stevig vastgrijpen om te assisteren bij het persen. Na enkele minuten heb ik het ooitje maar in de wagen gelegd en ben ik naar de praktijk gereden. Ondertussen is het al wel veertien jaar geleden dat ik keizersnedes bij schapen en runderen uitvoerde, maar het is zoals fietsen. Je verleert niet wat je echt in de vingers hebt. Ik heb thuis wel het voordeel van een praktijkruimte en en inhalatieanesthesie en heb daar dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Vermits een verdoofde ooi na een keizersnede haar lam vaak moeilijk aanvaard, heb ik een portie biest afgemolken en alvast via een sonde aan het lam gegeven. Door deze biest via een maagsonde te geven, verliest het lam niet zijn natuurlijke zuigreflex. Dit gebeurt namelijk nogal eens als ze in het begin met een speen worden gevoerd. Ze verliezen dan nogal eens de zoekdrive om aan de uier te gaan zuigen. Het ooitje heeft momenteel al wat gegeten en ze staat vlot recht. Het ramlammetje heeft ze ook goed droog gelikt. De recoverykooi voor honden is gelukkig groot genoeg om in recht te staan en morgen mogen ze wellicht al terug naar de bevallingskudde. Deze bestaat nu uit de vijf bevallen ooien en hun lammeren, vier rammetjes en een ooitje.

Deze week is het onder andere de beurt aan de appelbomen om de bijen van stuifmeel te voorzien. Ook de wilde kersen bloeien volop terwijl de knotwilgen nog steeds bloemen.

Maar natuurlijk doe ik meer. Twee percelen die onlangs zijn omgeploegd, waren klaar om in te zaaien. Met de motorfrees ging nog niet wegens de te natte bodem. Ik heb met de oude sleepeg van mijn grootvader het stuk geëgaliseerd en dan ingezaaid. Met een kleine handfrees heb ik hierna het zaad ingewerkt. Een kleine twee uurtjes werk in de blakende zon. Gebruind en voldaan.

Een mengsel van veldbloemen  en nectarbloemen op een perceel. Het andere heb ik nogmaals in twee verdeeld en witte klaver en luzerne ingezaaid.

Gisteren was het zo warm dat de bijen er voor kozen om een baard te vormen aan de vliegplank. Zeldzaam in april, maar het was dan ook  30 °C in de Kempische zon. Ik kan de bijen geen ongelijk geven want ik heb gisteren hetzelfde beleefd. Anderhalf uur aangeschoven bij de autokeuring op een betonplein terwijl de thermometer in de wagen 35°C aangaf. Ik hing zelf ook meer uit de wagen dan er in. Het valt me bij warmte-baardvorming  wel telkens op dat het steeds de donkergroen geverfde kasten zijn die hier het meest last van hebben. Maar elke nadeel heeft ook hier weer een voordeel: in het vroege voorjaar is een donkere kast ook sneller opgewarmd. Dit weekend gaan de vliegspleten in elk geval over de ganse lengte open. De latjes met rooster worden dan onder het dak bewaard tot september bij het inwinteren.

Omstreeks einde april maak ik elk jaar een broedaflegger van elk volk. Uit elk volk neem ik een raam broed of een tweede als het volk te groot wordt. Ook een raam met voer en stuifmeel wordt weggenomen. Deze twee of drie ramen worden vervangen door verse waswafels. De uitgehaalde ramen worden afgeveegd om zeker de moer niet mee te nemen. Ik plaats ze dan  in een nieuwe broedbak boven de honingbak om voldoende broedverzorgende bijen naar boven te lokken. Deze broedbak bevat het voerraam, daarnaast één of twee ramen broed en daarnaast een waswafel en het geheel afgesloten met een sluitblok. Een uurtje later kan ik de bak op een eigen bodem en met een eigen dak verplaatsen naar een andere stand waar ze ook nog een 1:1 suikeroplossing krijgen.

Om hiermee te beginnen heb ik dus voldoende verse waswafels nodig. Twee of drie voor de productievolken en één voor de broedaflegger. Hiermee ben ik nu dus bezig. Elk raam wordt voorzien van koperen oogjes en een nieuwe RVS draad.

De waswafels smelt ik pas volgende week in. Dit doe ik echt pas de laatste dagen voor ik ze ga gebruiken.

Vanaf vandaag schrijf ik mijn stukjes op deze nieuwe blog. De stukjes van mijn Skynetblog  zijn netjes overgenomen en steeds terug te vinden hier. Ik blijf mijn ervaringen hier meegeven over mijn bijen, mijn tuin, mijn schaapjes en mijn andere hobby’s. Als u werd doorverwezen vanuit mijn Skynetblog, maakt u best een nieuwe favoriet aan met het huidige adres imkerijhetwaterbroek.wordpress.com. Binnen enkele weken stopt Skynet namelijk met zijn blogsites en dan kan u daar niet meer terecht.

De varroatelling die ik onlangs heb uitgevoerd was zeer bevredigend. Maximaal 2 mijten op 3 dagen is zelfs voor mijn doen weinig. Ik ben dus nu begonnen met stilletjesaan in te winteren. Op twee standen ben ik er nu mee begonnen. Tweemaal per week krijgen ze een vol voerbakje en dit 5 keer. De varroabehandeling zal ik pas begin september doen met de Liebigverdamper en daarna voer ik de volken individueel verder tot ze op gewicht zijn.Een behandeling in juli is dit jaar niet nodig. Maar dat zou ook niet mogen daar ze na half juni allemaal nog zijn behandeld met oxaalzuur in een broedloze periode. De zeven volken die ik momenteel aan het voeren ben en heb gecontroleerd, hebben op één na allemaal nog veel broed. Darren zijn niet meer aanwezig. Dat ene volk had echter nog zeer veel darren en een flink aantal kapotgeknaagde koninginnendoppen. Geen eitjes te zien, maar wel mooi gepoetste cellen. Volgende week nog eens even controleren of hun nieuwe koningin dan wel aan de leg is. Mocht dit volk aan huis staan, zou ik ze zelfs niet meer openen. Dan zou ik vermoedelijk de darrenslacht opmerken. Als teken dat ze niet meer nodig zijn. In elk geval voel ik de laatste jaren niet meer de noodzaak om volken te openen om hun evolutie te zien. Sinds ik ook wat ecokasten onderhoud, verlies ik de neiging om mijn Kempische kasten te openen. Alleen als ik iets moet doen en liever niet alleen maar om de koningin of haar eitjes te zien. Kom ik haar niet tegen tijdens een werkje of zie ik geen eitjes, sla ik niet meer in paniek. Ik hoef dan ook geen volk te redden. Als een volk te zwak is, gelijk door welke oorzaak, geef ik het op in plaats van er aan te sleutelen. Alleen begin september kijk ik nog even of ze broed hebben. Anders hoef ik ze ook niet in te winteren. Weinig varroa door consequent behandelen, voldoende wintervoer, een prima standplaats met goede dracht vroeg in het voorjaar én laat in het najaar,, een standbevruchte eigenkweek koningin van een plaatselijk aangepast vuilnisbakkenras, dient te volstaan. Of ik nu 2 volken heb of 20: er zal altijd zowel een beste als een slechtste volk tussen zitten. Ze egaliseren doe ik niet, maar ik hou alleen afleggers aan van de beste volken en dit jaar na jaar.