20 juni 2019

Vandaag moest ik drie volken nakijken waarvan ik 12 dagen geleden de koningin had verwijderd. Twee volken hadden nog slechts enkele kapotgebeten doppen. Ze hebben dus zelf besloten om niet meer te zwermen. Ook vorige week had ik drie van de vijf die zelf hun doppen hadden kapotgebeten. Verwachten deze volken een slechte tijd? Of zijn ze zo verrukt van hun nieuwe koningin? Vorige week waren de honingzolders alleen maar lichter geworden en was er niks meer bij verzegeld. Vandaag zijn de honingzolders van de gecontroleerde volken loodzwaar en grotendeels verzegeld. Ik moet deze ramen dringend slingeren om de bijen terug lege ramen te kunnen geven. De linde is nog maar voor tweederde in bloei. Ook de bramen moeten nog voor het grootste gedeelte beginnen. De bijen hebben dus zeker ruimte nodig om hun binnenkomende nectar op te slaan.

Kamado barbecue

Onlangs heb ik me een kamado aangeschaft. Een keramiek barbecue zeg maar. Ik heb gekozen voor het Nederlandse merk The Bastard. Ik was al langer geïntrigeerd door die eivormige toestellen. Maar ik heb reeds een Chuck wagon die me volledige voldoening schenkt. Als barbecue en smoker is dit het summum. Maar een broodoven of een pizzaoven om zelf te bouwen, vond ik ook wel leuk. Vermits de kamado dit eveneens kan, heb ik me er toch een aangeschaft. Gisteren heb ik om hem in te wijden schaap bereid op drie wijzen: een ontbeende bout, mergez-worstjes en kebabs. Het resultaat was prima. Vandaag heb ik om vier uur The Bastard dan weer in gang gezet voor het grillen van spek en ribbetjes . Maar om negen uur heb ik dan nog besloten om met dezelfde portie houtskool in een al deels afgekoelde kamado mijn brood voor morgen te bakken. En dat ging prima. Ik geloof dat ik er nog veel plezier mee ga beleven.

Peultjes

Vandaag heb ik voor de laatste keer peultjes geoogst. Tweemaal per week heb ik ze de voorbije maand overplukt. Vanaf nu laat ik ze afrijpen om binnenkort de erwten zelf te oogsten. Ik zaai al jaren geen erwten meer. Peultjes geven gewoonweg dubbel plezier : eerst peulen en later erwten.

16 juni 2019

Het is pas volgende week de feestdag van Sint Jan maar toch is nu het beste moment om Sint Jansolie te maken. Zelf gebruik ik die bij brandwonden en na zonnebrand. Gewoon een glazen bokaal vullen met de bloemhoofdjes van het Sint janskruid en overgieten met olijfolie. Pot sluiten, af en toe schudden en na een maand kun je de rode olie zeven en in flessen bewaren voor later gebruik. Als je zeker wil zijn dat je met Sint janskruid te maken hebt, knijp je op een gesloten bloemknop. Het rode bloed van Sint Jan kleurt dan je vingers. En als je de blaadjes bekijkt tegen het licht zie je de gaatjes die ze bij Sint Jan in zijn tong hebben gemaakt tijdens zijn marteling. Althans zo heb ik het onthouden.

Honingoogst

Vanavond heb ik even wat ruimte gegeven aan de bijenvolken. Ik heb de verzegelde ramen uitgehaald. Het viel me wat tegen. Alhoewel de bakken zwaar waren, was er weinig verzegeld. De stootproef was wel negatief. Bij schudden met het raam drupte er geen honing uit. Het vochtgehalte van de honing zou dan voldoende laag zijn. Maar toch heb ik alleen de verzegelde ramen meegenomen. Slechts vier of vijf per volk waren verzegeld. Thuis heb ik met de refractometer de geslingerde honing gemeten en die gaf slechts 16% watergehalte aan. De honing is dus zeker voldoende rijp maar om rijpe honing te kunnen verzegelen, moet er tevens voldoende dracht zijn en dat is wat aan de minieme kant gebleven de voorbije weken. Bijen kunnen slechts voldoende was zweten als ze voldoende energie kunnen opnemen om zo hard te werken. Wellicht ga ik binnen een tiental dagen nog eens kijken. Want als de lindes volop bloeien en er is goede dracht, kunnen ze de rijpe honing wel eens heel snel verzegelen en zodoende toch plaatsgebrek krijgen.

De afname van de honingramen gaat met de beesweeper bliksemsnel. Die aankoop is zeker de moeite geweest. Op anderhalf uur heb ik zo vijftien honingzolders op vier verschillende standen gecontroleerd. Een pufje rook via de open varroabodem of langs het vlieggat en dan kan ik het dak afnemen. De dekplank ligt ook nog op het plastic om bovenbouw op de ramen te voorkomen. Als deze weg zijn, hef ik de verzegelde ramen uit en haal ze door de beesweeper. Als alle verzegelde ramen zijn uitgehaald, kieper ik de afgeveegde bijen in de ontstane open ruimte van de honingbak.

Morgen krijgen ze hun uitgeslingerde ramen terug. Ze zijn dan klaar voor de lindebloesem. De regen van gisteren en vanavond zal worden geapprecieerd door de planten. Maar door de felle onweders met windstoten, lagen er massa’s takken op de weg. Takken vol jonge bloesems. De natuur geeft en neemt. En wij stonden er bij en keken er naar.