Wintersnoei

Vandaag ben ik alvast begonnen met het snoeien van bomen. De hazelaar laat nu duidelijk het verschil zien tussen jonge en oude takken. Hoe donkerder de bast, hoe ouder de tak. En als hij dan nog eens andere takken kruist, kan hij nu makkelijk worden verwijderd. De struik wordt ook veel luchtiger als we dit om de paar jaar doorvoeren.

Ook de knotwilgen kunnen al geknot worden. Ik knot de wilgen niet allemaal om de bijen steeds voldoende nectar te leveren. Ongeveer een vierde van de knotwilgen snoei ik elk jaar. Dat zijn er nog steeds vijftig per winter. De andere overloop ik alleen even om de vele afhangende takken weg te knippen. De knot krijgt na een gedeeltelijke snoei meer licht en de resterende takken groeien dikker. In de vierde winter levert de knotwilg dan mooi brandhout. De dunne tenen stapel ik in een houtwand.

Crocussen voor de bijen

Vandaag 300 crocussen geplant voor de bijenstand. Eerst heb ik de grond een vijftal cm weggehaald en daarna de bolletjes uitgestrooid. De aarde heb ik er dan weer over geharkt en ik was klaar voor de bijen iets door hadden. Ze vlogen vanmiddag zeer goed. Het was dan ook een fraai zonnetje dat de eerste vrieskou verjaagd heeft.

Om in januari al een start te maken met de moestuin, heb ik alvast een koude bak geplaatst. Ik graaf hierin een spade aarde weg en vul het gat dan terug met vers paardenmest en dek het af met goede tuingrond. De warmte van het verterende mest zal de bodem voldoende verwarmen.

Wilgenhaag

dsc_2430

Een nieuw plannetje voor volgend jaar: een haag van levende wilg. Enkele jaren geleden heb ik het ganse perceel omzoomd met knotwilg. En jaarlijks knot ik hier ongeveer een vierde van. dsc01822Zo blijft er steeds voldoende voedsel voor de bijen. Met de afgezaagde takken heb ik al veel geprobeerd. Ze heel dicht tegen elkaar in de grond stoppen om een levende muur te creëren of een wigwam maken door ze in een cirkel te planten en bovenaan samen te binden.  Weven tussen paaltjes om een lage afsluiting te maken. Er is zeer veel mogelijk. De dikste takken zaag ik meestal in blokken. De volgende zomer kunnen die dienen om buiten te koken. Nu was ik die gisteren aan het zagen en toen merkte ik dat de onderste takken niet alleen groene blaadjes hadden maar langs de onderzijde ook stevig waren ingeworteld op die paar maanden. Het is misschien een idee om de takken die toch wel meerdere meters lang zijn, gewoon op de grond te leggen, er eventueel nog wat aarde over te gooien om een jaar later een mooie wilgenhaag te creëren.

14 april 2019

Vandaag heb ik mijn tomaten en paprika’s gekocht voor de serre. Dit jaar heb ik ze niet zelf gezaaid. Die tien tomatenplanten vragen te veel om zelf te zaaien. Binnenshuis heb ik te weinig licht en in de serre heb ik pas deze week mijn verwarming aangezet. Een simpele ventilatorkachel en een thermostaat op 8 graden. Hiermee voorkom ik de koude nachten van april en kunnen de jonge plantjes vlot doorgroeien in de beste omstandigheden. Ik plant ook graag meerdere tomatensoorten. Twee trostomaten, twee Italiaanse tomaten, twee coeur du boeuf , twee gele tomaten, een snacktomaat en een cherrytomaat. Daarnaast ook nog twee rode paprika’s en een zoete puntpaprika. Aubergines lukken me zelden en ik was niet van plan om ze dit jaar weer te planten. Maar op de ruildag van de plaatselijke imkervereniging heb ik zaadjes gekregen van een miniaubergine uit India. Deze heb ik gezaaid en ze staan momenteel boven de grond, klaar om volgende week te worden verspeend.

Laurierkers

dsc_2337Enkele grote bomen laurierkers bij de bijenvolken leveren nu zeer veel nectar voor de bijen. Als haag draagt de plant zelden bloemen, maar de bijen vliegen dan op sommige momenten massaal op de nectar die de bladeren afscheiden. Als boom is het echt een gigant die vanop de begane grond tot in de top vol trossen opstaande bloemen is getooid. De bijen vliegen hier zeer veel op en het gezoem onder de boom is te vergelijken met een lindenboom tijdens de zomerdracht.

16 maart 2019

Gisteren begonnen met het verwerken van de nieuwe lading red cedar. Blijkbaar kan ik van deze hoeveelheid acht Kempische broedbakken maken. De honingzolders die ik op deze manier heb gemaakt, zijn ondertussen al twee jaar in gebruik en hun lage gewicht is gewoon fantastisch. Ook het feit dat het hout niet hoeft te worden behandeld is een pluspunt. Het voorbije jaar heb ik al vijf broedbakken in gebruik genomen en ook deze voldoen in hoge mate. Met de nieuwe erbij, zou ik er even moeten tegen kunnen.dsc_2300-1

Vandaag ben ik aan het Waterbroek de waterstand even gaan controleren. Door de overvloedige regen staat het water nu wel een twintigtal centimeter hoger dan het gras. Met hoge laarzen is echter veel mogelijk. Enkele dagen zonder regen en het probleem lost zich wel zelf op. Maar de bijen laten het niet aan hun hart komen. De wilgenkatjes kregen deze namiddag veel bezoek.

Waswafels gieten

DSC_2195DSC_2193

Gisteren ben ik begonnen met het maken van de waswafels voor 2019. De waterkoeling gebeurt met een tuinslang die door de tuin ligt tot aan het tuinhuis. Ik heb daarom gewacht tot de vriestemperaturen voorbij waren. Om vriesschade aan de buitenleidingen te vermijden. Het was nog wel zo koud dat de bain-maries toch bijna twee uur nodig hadden om de was op temperatuur te krijgen. Maar eens zo ver, kan ik ook uren doorgaan met deze opstelling. Nog een avondje zoals gisteren en de 25 kg is gewafeld.

Vandaag heb ik de laatste wilgen geknot die ik dit jaar nog moest doen. De takken zal ik op een andere keer nog wel verwerken.DSC_2197