Te warm in december.

Vorig weekend heb ik de volken nog behandeld met oxaalzuur en momenteel vliegen ze bij dagtemperaturen van 15 graden buiten rond. Wanhopig op zoek naar die eerste pollen en nectar. Ze vinden slechts water maar zoveel hebben ze nu ook weer niet nodig. Op deze manier gaan hun voedselvoorraden snel opgesoupeerd raken. Want hoe actiever ze bewegen, hoe meer energie ze verbruiken. De oplossing is natuurlijk om begin januari toch al maar een pak deeg op te leggen. Sommige volken gaan dit niet aanspreken, maar voor andere zal dit echt nodig zijn. Het deeg dat in het voorjaar overblijft, wordt weer weggenomen en later gebruikt voor de jonge volken. Normaal zou ik het deeg pas aanbieden tegen eind januari en slechts aan de volken die sterk in gewicht dalen. Eind volgende week geef ik ze nu allemaal een half pak apifonda. Ik snij simpelweg een pak doormidden en leg een half pak onder de plastiekfolie. Regelmatig wordt het verbruik gecontroleerd en indien nodig vervangen door een nieuwe hoeveelheid.

De wilgenbloei start hier pas rond 20 maart en dat is dus nog wel even. Drie maanden is zelfs een gans seizoen. De winter moet nog beginnen. De hazelaar bloeit wel iets vroeger, maar deze levert als windbestuiver slechts stuifmeel en geen nectar. Misschien toch even nadenken over het invoeren van exoten. Ik bedoel hier geen invasieve exoten mee, maar er zijn toch wel enkele struiken die in de winter bloeien en niet de lokale flora trachten over te nemen. De crocussen die men tegenwoordig aanraadt zijn volgens mij trouwens ook exoten. Ik ga alvast beginnen met meer winterbloeiende struiken aan te planten. Ik denk aan een aantal toverhazelaars (Hamamelis), Skimmia’s, Winterjasmijn, Helleborus, vroege sneeuwklokjes, Chinomanthus of meloenboompje (ook winterzoet genoemd!) en natuurlijk de sneeuwbal Viburnum x bodnantense.

 

Last weekend I treated the hives with oxalic acid and they are currently flying outside at 15° temperatures. Desperately looking for the first pollen and nectar. They only find water, but they actually don’t need that much. In this way their food stocks will quickly be used up. Because the more actively they behave, the more energy they use. The solution is of course to give them a pack of sugardough at the beginning of January. Some hives will not appeal to this, but others will really need it. The dough that remains in the spring is then removed and later used for the young hives. Normally I would only offer the dough by the end of January and only to the hives that are losing weight. At the end of next week I will now give them all half a pack of apifonda. I simply cut a packet in half and put half a packet under the plastic wrap. Consumption is regularly checked and, if necessary, replaced by a new quantity.

The willow bloom only starts here around March 20 and that will be a while. Three months is even a whole season. The winter has yet to begin. The hazel flowers a little earlier, but as a wind pollinator it only delivers pollen and no nectar. Maybe just think about entering exotics. I don’t mean invasive exotics here, but there are some shrubs that flower in the winter and don’t try to take over the local flora. The crocuses that are recommended nowadays are, in my opinion, also exotic. I am already starting to plant more winter flowering shrubs. I am thinking of a number of witch hazels (Hamamelis), Skimmias, Winter jasmine, Helleborus, early snowdrops, Chinomanthus or melon tree (also called winter sweet!) And of course the Viburnum x bodnantense snowball.

Wintersnoei

Vandaag ben ik alvast begonnen met het snoeien van bomen. De hazelaar laat nu duidelijk het verschil zien tussen jonge en oude takken. Hoe donkerder de bast, hoe ouder de tak. En als hij dan nog eens andere takken kruist, kan hij nu makkelijk worden verwijderd. De struik wordt ook veel luchtiger als we dit om de paar jaar doorvoeren.

Ook de knotwilgen kunnen al geknot worden. Ik knot de wilgen niet allemaal om de bijen steeds voldoende nectar te leveren. Ongeveer een vierde van de knotwilgen snoei ik elk jaar. Dat zijn er nog steeds vijftig per winter. De andere overloop ik alleen even om de vele afhangende takken weg te knippen. De knot krijgt na een gedeeltelijke snoei meer licht en de resterende takken groeien dikker. In de vierde winter levert de knotwilg dan mooi brandhout. De dunne tenen stapel ik in een houtwand.

Crocussen voor de bijen

Vandaag 300 crocussen geplant voor de bijenstand. Eerst heb ik de grond een vijftal cm weggehaald en daarna de bolletjes uitgestrooid. De aarde heb ik er dan weer over geharkt en ik was klaar voor de bijen iets door hadden. Ze vlogen vanmiddag zeer goed. Het was dan ook een fraai zonnetje dat de eerste vrieskou verjaagd heeft.

Om in januari al een start te maken met de moestuin, heb ik alvast een koude bak geplaatst. Ik graaf hierin een spade aarde weg en vul het gat dan terug met vers paardenmest en dek het af met goede tuingrond. De warmte van het verterende mest zal de bodem voldoende verwarmen.

Wilgenhaag

dsc_2430

Een nieuw plannetje voor volgend jaar: een haag van levende wilg. Enkele jaren geleden heb ik het ganse perceel omzoomd met knotwilg. En jaarlijks knot ik hier ongeveer een vierde van. dsc01822Zo blijft er steeds voldoende voedsel voor de bijen. Met de afgezaagde takken heb ik al veel geprobeerd. Ze heel dicht tegen elkaar in de grond stoppen om een levende muur te creëren of een wigwam maken door ze in een cirkel te planten en bovenaan samen te binden.  Weven tussen paaltjes om een lage afsluiting te maken. Er is zeer veel mogelijk. De dikste takken zaag ik meestal in blokken. De volgende zomer kunnen die dienen om buiten te koken. Nu was ik die gisteren aan het zagen en toen merkte ik dat de onderste takken niet alleen groene blaadjes hadden maar langs de onderzijde ook stevig waren ingeworteld op die paar maanden. Het is misschien een idee om de takken die toch wel meerdere meters lang zijn, gewoon op de grond te leggen, er eventueel nog wat aarde over te gooien om een jaar later een mooie wilgenhaag te creëren.

14 april 2019

Vandaag heb ik mijn tomaten en paprika’s gekocht voor de serre. Dit jaar heb ik ze niet zelf gezaaid. Die tien tomatenplanten vragen te veel om zelf te zaaien. Binnenshuis heb ik te weinig licht en in de serre heb ik pas deze week mijn verwarming aangezet. Een simpele ventilatorkachel en een thermostaat op 8 graden. Hiermee voorkom ik de koude nachten van april en kunnen de jonge plantjes vlot doorgroeien in de beste omstandigheden. Ik plant ook graag meerdere tomatensoorten. Twee trostomaten, twee Italiaanse tomaten, twee coeur du boeuf , twee gele tomaten, een snacktomaat en een cherrytomaat. Daarnaast ook nog twee rode paprika’s en een zoete puntpaprika. Aubergines lukken me zelden en ik was niet van plan om ze dit jaar weer te planten. Maar op de ruildag van de plaatselijke imkervereniging heb ik zaadjes gekregen van een miniaubergine uit India. Deze heb ik gezaaid en ze staan momenteel boven de grond, klaar om volgende week te worden verspeend.

Laurierkers

dsc_2337Enkele grote bomen laurierkers bij de bijenvolken leveren nu zeer veel nectar voor de bijen. Als haag draagt de plant zelden bloemen, maar de bijen vliegen dan op sommige momenten massaal op de nectar die de bladeren afscheiden. Als boom is het echt een gigant die vanop de begane grond tot in de top vol trossen opstaande bloemen is getooid. De bijen vliegen hier zeer veel op en het gezoem onder de boom is te vergelijken met een lindenboom tijdens de zomerdracht.

16 maart 2019

Gisteren begonnen met het verwerken van de nieuwe lading red cedar. Blijkbaar kan ik van deze hoeveelheid acht Kempische broedbakken maken. De honingzolders die ik op deze manier heb gemaakt, zijn ondertussen al twee jaar in gebruik en hun lage gewicht is gewoon fantastisch. Ook het feit dat het hout niet hoeft te worden behandeld is een pluspunt. Het voorbije jaar heb ik al vijf broedbakken in gebruik genomen en ook deze voldoen in hoge mate. Met de nieuwe erbij, zou ik er even moeten tegen kunnen.dsc_2300-1

Vandaag ben ik aan het Waterbroek de waterstand even gaan controleren. Door de overvloedige regen staat het water nu wel een twintigtal centimeter hoger dan het gras. Met hoge laarzen is echter veel mogelijk. Enkele dagen zonder regen en het probleem lost zich wel zelf op. Maar de bijen laten het niet aan hun hart komen. De wilgenkatjes kregen deze namiddag veel bezoek.