1 januari 2018

sketch-1514741649482.png

Het winterverlof zit er weer op en morgen begin ik terug te werken. Ik heb de voorbije week de kans gehad om een groot deel waswafels te gieten voor het komende jaar. Ook de knotwilgen aan het Waterbroek zijn weer geknot. Maar de regen begint stilaan voor wateroverlast te zorgen. Het weghalen van de takken zal nog wel een tijdje duren.

De jonge duif thuis doet het prima en ze kreeg nu een kooi in de huiskamer. Vliegen doet ze nog niet, maar ze wandelde wel overal overheen. En de zindelijkheidstraining schijnt niet echt te lukken. We zien wel hoe dit evolueert.

DSC_0072.jpg

6 augustus 2017

Ouessant schapen

Door de goede fokresultaten van de voorbije jaren zat ik momenteel met 30 schaapjes. Normaal zou dit geen probleem mogen zijn, maar het droge voorjaar heeft er anders over beslist. Als in april, de grasmaand notabene, er geen druppel regen valt, is dat nog moeilijk te compenseren voor de rest van het jaar. Vorig jaar was te nat en toen reed ik sommige stukken van het perceel regelmatig af met de zitmaaier. De schapen konden het toen niet de baas. Maar dit jaar was ik in de zomer even veel aan het bijvoeren als in de winter. Ik heb daarom besloten om een deel te verkopen. Van de 30 schapen zijn er nu nog 12 overgebleven. Met pijn in het hart deed ik er een deel weg. Vijf mooie fokooien heb ik apart gezet met een bokje aan de bijenstand in Gerhagen. En nog zes andere heb ik aan het Waterbroek gelaten. Drie ooien en drie gecastreerde bokken. Zij mogen daar de rest van de vegetatie onder controle proberen te houden.

Zomerbehandeling varroa

De bijen hebben nu bijna hun wintervoeding opgenomen. Begin september zou ik dan een behandeling starten met mierenzuur tegen de varroamijt. Hiervoor had ik volgens het cascadesysteem en dus volledig in orde met de diergeneeskundige wetgeving, een doos MAQ’s besteld. Pas tegen eind augustus zouden ze volgens de groothandel worden geleverd. Bij controle deze week van mijn bestellingen bleken ze echter verdwenen uit de bestellijst. De MAQ’s zijn niet meer leverbaar. Dus dit jaar kan ik officieel niet behandelen met mierenzuur. Begrijpe wie kan. En wil. Men start een systeem op met diergeneeskundige begeleiding en dan kan de dierenarts zomaar plots de benodigde medicijnen niet meer bekomen. Gelukkig is de bestrijding van de varroamijt niet verplicht maar op vrijwillige basis. Ik hoef dus niet meer te behandelen. Een behandeling met thymol wordt gestart ten laatste half juli en daarvoor is het nu dus te laat. Een behandeling met oxaalzuur is nu pas terug aan de orde tegen december. Behandelen met synthetische acariciden zoals het nieuwe product van Bayer kan wel, maar dan val ik nog liever zelf dood. Die chemie komt in mijn kasten niet binnen. Er wordt dus officieel deze nazomer niet behandeld tegen de varroamijt in mijn volken. Het snijden van het darrenraat in het voorjaar en de oxaalzuurbehandeling tijdens de broedloze periode in juni zullen moeten volstaan. We kijken dus maar voorzichtig in onze glazen bol en voorspellen dat volgend voorjaar de wintersterfte in België weer bij de grootste is van gans Europa.

26 mei 2017

Gisteren ben ik begonnen met het scheren van de schaapjes. Spijtig genoeg heeft de stroomgenerator het na 8 stuks begeven. Noodgedwongen dus maar gestopt en vandaag een nieuwe generator gekocht. Ik gebruik de generator aan het waterbroek om de schapen te scheren, de moestuin met een kleine frees te bewerken en om water voor de plantjes uit de beek te pompen. Dit jaar is het zo droog dat ik onvoldoende regenwater heb kunnen opvangen. Dat gaat natuurlijk meestal wel samen met droog weer. Maar ook de waterput is droog gevallen. Ik heb me dus maar een watertank van 1000 liter aangeschaft en die wordt gevuld met water uit de beek. Met de beerputpomp is dit in enkele minuten geklaard. Ik heb dus af en toe wat elektriciteit nodig en daarom de generator. Wellicht ga ik enkele dagen wachten voor de rest van de kudde tot deze hittegolf is gepasseerd. Bij temperaturen van 33 graden wil ik niet in de blakende zon rondlopen.

Ik heb gisteren en vandaag ook weer enkele bijenvolken gecontroleerd. Er zijn momenteel geen honingramen meer die zijn verzegeld. Door de drachtstop en het droge weer hebben ze hun voorraden zelf aangesproken. Nog een geluk dat ik niet had geslingerd. Hongerzwermen waren de voorbije dagen zeer reëel. Maar toen ik gisteren en daarjuist de volken opende, viel het me op dat de honingzolders weer merkelijk zwaarder waren dan vorige week. Omdat ik ze tijdens de late namiddag opende, zaten alle lege cellen van de broedkamer ook nog vol nectar. De koningin kreeg wel telkens nog een handvol ruimte om te beleggen, maar voor de rest was elke uitgelopen cel gevuld met nectar. De bijen zullen’s nachts wel weten wat doen. Al die nectar wordt dan naar boven in de honingzolders getransporteerd. En met deze temperaturen zitten er tientallen bijen op de vliegplank te waaieren om de nectar in te drogen. De honinggeur is tot zeker 10 meter van de kasten te ruiken. Als we nu volgende week een beetje deftig regen krijgen, gaat het nog goed komen met de zomerhoning. Er was al geen voorjaarshoning en ik vrees door de droogte ook voor de lindedracht. Er is eigenlijk zeer veel voorjaarsdracht geweest, maar de groeiende bijenvolken hebben die zelf opgesoupeerd tijdens de droge periode. Ondanks het fantastisch mooie weer voor ons en onze kinderen, zit ik toch te wachten op regen. En veel regen. Maar als ik dan denk aan de maand juni van vorig jaar hoeft dat ook weer niet. We zullen met het weer moeten omgaan zoals het komt. De mens en zijn constructies hebben problemen met het klimaat, maar ik geloof echt dat de natuur wel zal overwinnen. Op de een of andere manier.

Vanavond kreeg ik een telefoontje van een klant. Nogal angstig informeerde ze naar mijn imkerschap. Want ze had een bijennest in haar tuin gevonden. De bijen hadden hun intrek genomen in een nestkastje aan het tuinhuisje. Toen ik haar vertelde dat dit geen bijen kunnen zijn, maar vermoedelijk steenhommels, dacht ze dan maar de brandweer te bellen. Dit vond ik echter ook niet gepast en ik heb haar beloofd om dezelfde avond haar probleem nog op te lossen. Zojuist heb ik het nestkastje meegenomen naar het waterbroek en ze daar een plekje gegeven. Alles beter dan de totale vernietiging. Het was inderdaad een mooi volkje steenhommels.

DSC_1763.JPG

DSC_1764.JPG

DSC_1765.JPG