Gisteren was het ’s avonds toch te warm om te kokkerellen. We zijn dan maar gaan uit eten. Op het terras van De grammofoon was het leuk zitten. En de Brochette stroganoff was echt de moeite. De bediening is er zeer vriendelijk, alsof je er al jaren vaste klant bent. Een aanrader: http://www.degrammofoon.be/

Het is natuurlijk wel zo dat elk eethuis de moeite is, als je er met de Super Teneré kan naartoe rijden. Zelfs mijn vrouw rijdt nu mee achterop. En dat is op zich al een enorme prestatie. Dat een motor in staat is om mijn vrouw overstag te doen gaan.

Ik heb me pas ingeschreven voor een dagcursus bij Endurofun in augustus. Ik hoop daar de mogelijkheden van de Super Teneré nog beter te leren kennen en waarderen.

 

Pas thuisgekomen van een tochtje naar Burg-Reuland. Om mijn nieuwe motor in te rijden, ben ik niet via de autostrade geweest maar met de TomTomoptie: Vermijd snelwegen. In plaats van anderhalf uur heb ik er nu wel drieenhalf uur over gedaan. Maar de motor rijdt zalig. Twee keer gestopt voor een calorie en vochtopname.

 

Verbruik gemiddeld volgens de boordcomputer 5,2 liter. Ik heb wel de mapping van Touring geswitcht naar Sport en vermoedelijk gaat dit zo blijven. Het lijken wel 2 verschillende motoren. Touringstand is niet slecht, maar sport is gewoon verslavend.

Het is nu 2.30u zondagmorgen en ik kom pas thuis. Ik heb nu wel een stukje snelweg gedaan. Volgens het instructieboekje moet ik de eerste 1000 km zo veel mogelijk onder de 4000 toeren draaien en dat is toch al ca. 115km/u. Ik ga er van uit dat ik alles in de namiddag al vrij goed heb losgereden. Even was er een probleem toen ik diende te tanken. Portefeuille spoorloos! Even rondgebeld en ik was hem niet vergeten in Burg-Reuland. Vermoedelijk uit mijn achterzak gegeleden bij verzitten op de motor.Ik voel me het best als ik ver naar achter zit en waarschijnlijk heb ik tegen de verhoogdee passagiersplaats mijn achterzak leeggeduwd. Dadelijk Cardstop verwittigd en probleem is opgelost. Nog een geluk dat ik een deel van mijn centjes elders had weggestopt.

Gisterenmorgen viel plots het kabelsignaal van de stereo weg. Ook het signaal op TV was verdwenen. Weer een panne, dacht ik. Doch even later verscheen mijn schoonbroer met een meldingskaart in de hand van Telenet. Blijkbaar hadden ze bij het huis van mijn overleden schoonvader de kabel afgekoppeld. Mijn schoonbroer wist dat ik via een aangetekend schrijven die kabeldistributie had opgezegd en had bij het langsrijden de camionette van Telenet bij mijn deur zien staan. ‘Wat moesten die mannen van Telenet nog van je weten?’, vroeg hij. Ze hadden bij mij echter niet aangebeld. Ik vond wel een kaart in mijn brievenbus. Ze hadden ook bij mij de kabeldistributie afgekoppeld!

Op de achterkant van de aangetekende brief had ik namelijk  mijn adres gezet. Ik had nooit kunnen vermoeden dat de mensen bij Telenet analfabeten waren. Wegens soortgelijke wanpraktijken ben ik ooit overgestapt van Scarlet naar Skynet. Waarschijnlijk zijn de werknemers van Scarlet nu allemaal bij Telenet aan het werk!

Maar niet getreurd: er stond op de voorgedrukte kaart een telefoonnnummer dat je kan bellen indien het om een misverstand gaat. Misverstanden gebeuren waarschijnlijk zo vaak dat ze dat al voordrukken op hun kaartjes.

Na ettelijke minuten en het doorlopen van ellenlange menustructuren kreeg mijn vrouw een dame aan de lijn bij Telenet die dan weer doodleuk wist te zeggen dat ze pas dinsdag een opening had in hun agenda om ons terug aan te koppelen. Ondanks de vlagen van woede en ongeloof van de kinderen, hebben we toch een leuke avond gehad. Maar dinsdag is nog zo lang….

Zojuist even naar de post gereden met de motor. Door de strenge maar vooral gladde winter is het al enkele weken geleden dat mijn dierbare bulldog nog buitenkwam. Oh, dat deed deugd. Nu kan ik helemaal niet meer wachten op zachter weer. Spijtig dat ze de volgende tien dagen nog geen voorjaar aankondigen. Maar misschien geeft een lange strenge winter ook een lange hete zomer. Wellicht kan ik hem volgend weekend toch al eens oppoetsen.

---

 

Castaar voor de kerstboom.

 

 

 

---

Bij de ochtendwandeling

 

 

 

---

Aan de bijenstand kreeg ik eindedlijk een idee van de lokale fauna. Een haas en een vos lieten hun sporen achter in de sneeuw.

 

 

 

---

 

Ik heb nieuw brandhout gekocht voor de kachel. 20 ton ‘zweet’ zal me hopelijk meerdere jaren warm houden.

 

---

 

 

Daarstraks gepasseerd langs de ‘Rodenberg’ . Deze berg in Tessenderlo met zijn eiken begroeiing heeft zijn naam te danken aan de rode zandijzersteen van de streek. Op dit moment kleurt de ganse berg echter vlammend rood door zijn herfsttooi van de lokale flora. Hier wordt ik nu echt vrolijk van. Mooie luchten, flora in fantastische kleurschakeringen. Wandelingen door het bos, mijmeren bij een knetterend houtvuur, nippen aan een honinglikeur of een zoete mede. Misschien hebben we ‘pech’ en dienen we ons tevreden te stellen met een zelfgemaakte hoestsiroop.Hoezeer ik ook hou van een snikhete zomer, het najaar en de donkere wintermaanden horen er gewoon bij.

 Na 20 jaar heb ik weer een houtkachel in huis. Deze zomer heb ik een schoorsteen gemetseld en een houtkachel van Dovre gekocht. Sinds vorige week mag ik het genoegen smaken om ’s morgens de kachel aan te steken om na een half uurtje, als de rest van het gezin wakker wordt, te genieten van diens rechtsstreekse warmte bij een tas koffie en een boterham met honing.

Dit weekend eens een herfstwandeling inplannen. Ik kan al bijna niet meer wachten…

Het is weer tijd om zelf hoestsiroop te maken met ingrediënten uit de kruidentuin.

Recept:

Een handvol tijm, een handvol salie en een groene selder uit de tuin.

Samen met anderhalve liter water gedurende een uur koken.

Hierna wordt het mengsel door een doek gegoten.

Hierbij voegen we 1 kg kandijsuiker en een vijftal stokken zoethout of klissap (ca 80 gr), gehakt in kleine brokjes.

Dit mengsel wordt nu ingekookt gedurende 1 uur.

Aan het resultaat voeg ik nog een scheut rum (80°) toe.

Niet alleen heilzaam, maar ook lekker.

 

Vandaag de eerste bomen geplant in de nieuwe boomgaard. Peren, pruimen, kersen en krieken. Ze hebben nu wel dagelijks water nodig en dat in een ‘vochtig’ weiland. De aanhoudende droogte laat toch wel sporen na momenteel. Ook veel planten in de siertuin staan er maar slapjes bij.

De vijgenboom laat zijn vruchten vallen van de droogte. En door de vorstschade in het voorjaar, waren ze al later dan normaal. Ik heb er gisteren 1 kunnen proeven en ik verwacht er nog een paar die toch nog zullen afrijpen. Maar ja, volgend jaar misschien beter.

Mijn kweepeerbloesem is dit jaar compleet afgevroren. Geen enkele kweepeer te vinden op de ganse boom. Mijn vader heeft hier enkele straten verder van zijn boom 50 kilo geplukt. Kan ik toch nog wat kweeperen opleggen in cognac.

Recept:

2 kg kweeperen, sap van 1 citroen, 5 eetlepels wijnazijn, 5 eetlepels water, 1 kaneelstokje, 500 g suiker, 500 g honing, 250cl cognac.

Kweeën schillen, in 4 delen, klokhuizen verwijderen en in dunne schijfjes snijden en met citroensap besprenkelen. In een pannetje de wijnazijn, het water, de kaneelstok, de suiker en de honing aan de kook brengen. De schijfjes kwee hierin in 20 minuten gaar koken. De vruchten uitnemen en in propere inmaakpotten leggen. Het vocht verder inkoken. Als het stroperig is geworden, afkoelen en de cognac er bij roeren. Dit vocht over de potten verdelen, goed afsluiten en koel bewaren. Zeer lekker bij ijsroom en diverse vleesgerechten.

De ganzen vlogen omstreeks 20 uur over de tuin. Ik lag juist af te koelen in een waterton na een saunabeurt. Ik moest plots denken aan  Niels Holgersson…