Februari is begonnen. Met ongeduld wachten we op het voorjaar. De reinigingsvluchten, het eerste stuifmeel… De start van het seizoen. Vanaf nu worden de kasten wekelijks gecontroleerd. En dan bedoel ik hoegenaamd niet dat ze worden opengedaan. Elke week ga ik nu wel luisteren met de stetoscoop. Ik verwacht dan dat elke kast een rustig gezoem produceert. De kast wordt ook wekelijks gewogen en het gewicht met krijt op de achterkant genoteerd. Dit blijf  ik doen tot begin april. De bodemschuif wordt ook even uitgehaald om de mul te controleren. Een gezond volk moet nu minimum vier straten bezetten. Als een volk te zwak is, kan het op een ander zwak volk worden gezet. Ik ga er wel van uit dat het dan niet handelt om zieke volken. De bovenste bak wordt dan  simpelweg op een andere met koningenrooster gezet en de bijen gebruiken hetzelfde vlieggat. Ze hebben dan wel nog elk hun eigen koningin. Na enkele weken kan dan de bovenste op een eigen bodem naar de andere stand worden gebracht.

Elke kast die opvallend meer aan gewicht verliest dan een andere kast krijgt een pak apifonda opgelegd.

In de wintermaanden slaat bij de imker vaak de verveling toe en dit geeft stof tot nadenken… en lezen… en weer nadenken. Ook in februari zijn we hier nog mee bezig. Ik ben even een berekening gestart over de broedruimte in een Kempische kast. Als een koningin op een dag 25OO eieren kan leggen en elk eitje gedurende 21 dagen een cel bezet, hebben we dus 52.500 cellen nodig. Dit broed heeft pollen nodig en dit volk zou dan ook behoefte hebben aan 5000 cellen voor de pollenopslag. Naast pollen heeft dit volk ook nog suikers nodig en hiervoor hebben ze 20.000 cellen nodig in de broedruimte. In totaal zijn er dus 77.500 cellen nodig in de broedruimte. Op een vierkante centimeter zitten 8 cellen en dit heb ik dan omgezet naar mijn Kempische kast. De broedramen zijn 340 x 290mm. De waswafel is 325 x 275mm en de 7.150 cellen per raam geven in een Kempische broedbak dus 85.800 cellen. Dit is dus ruim voldoende voor de ontwikkeling van het volk. Een enkele Kempische broedbak moet dus echt volstaan.

Ook de planten wachten vol spanning op de eerste mooie dagen. De crocussen bekennen begin februari kleur en de Hamamelis bloeit. Bij sneeuwval plooien ze zich wel even terug om daarna rustig verder te bloeien. De witte kopjes van de sneeuwklokjes zijn ook al zichtbaar. Begin van de maand bij vorstvrij weer begin ik aan de snoei van de appelaars en perelaars. Ook de bessenstruiken moeten nu dringend worden gesnoeid. Tegen het einde van de maand kan dan de noppenfolie van de serre worden verwijderd en een begin gemaakt met zaaien.

Winterjasmijn

Is verdwenen tijdens de sneeuwperiode.

Winterakoniet is verschenen na de dooi.

Het stinkend nieskruid is ook een echte winterbloeier.

Verder staan de bloempjes van de toverhazelaar klaar om te bloeien en de krulhazelaar. Ook de krokussen zijn klaar om open te gaan. Maar nog wel alleen diegene die vorig jaar zijn geplant. De ouderen laten nog maar pas hun groene neus zien. Ook de platte wilg heeft aan enkele mooie dagen genoeg om zijn stuifmeel te lossen. De bijen vlogen vandaag aan alle kasten. Overal was het opruimdag. Ik heb toch maar even geholpen met een stokje om het vlieggat te ontdoen van dode bijen. Maar het is een geruststelling dat de volken bezig zijn hun woning op te ruimen.

De imker is vandaag begonnen met de produktie van nieuwe raampjes. Tientallen meters op een breedte van 25mm en een dikte van 15mm. Dit worden de onder en bovenlatjes van de raampjes. De zijkanten maak ik van de restjes vermits dat de kortste stukjes zijn en die worden dunner geschaafd op 10mm. De boven en onderlat krijgen nog een draadgroef en draadgaten. De bovenlat moet dan ook nog oortjes krijgen van 10 mm dik. De foto’s volgen nog.