Categorie: Uncategorized

Eindejaarsverlof

Zoals elk jaar neem ik ook dit jaar weer tien dagen verlof om mijn batterijen weer op te laden. Ik doe dit niet op latten, maar in de natuur bij mijn bijen. Om te beginnen heb ik de netels en bramen verwijderd aan hetWaterbroek.

Het perceel van 60 aren is momenteel langs de zijkanten volledig omzoomd met knotwilgen. Hiervan moet ik nog een aantal knotten deze winter. Aan de noordkant loopt de beek en aan de zuidkant heb ik een haag van meidoorn aangeplant. Die wordt geschoren na de bloesem in de zomer. Het voorste deel van het perceel waar de schapen niet komen, is voorzien van drie veldjes die ik inzaai voor de bijen en een stuk ruigte. Hier heb ik een haag hazelaar geplant, een rij Egyptische wilg en een rij lindebomen. De rest komt stilaan vol schietwilg te staan. Maar ondertussen maai ik wel regelmatig de netels en bramen.

Het achterste deel wordt proper gehouden door de schapen. Hier heb ik ook een moestuin, een boomgaard, de bijenkasten en een speelterrein voor de kleinkinderen. De schapen heb ik vandaag weer verhuisd. Dit keer heb ik de castraten naar het Waterbroek gebracht om daar de bok gezelschap te houden. De ooien heb ik dan weer terug gebracht naar mijn andere stand in Gerhagen. Dit is droge zandgrond en achter de woning van mijn vader. Hier blijven ze nu tot ze allen gelammerd hebben en ik de twee groepen weer omwissel.

Momenteel heb ik ook alle bijenvolken een half pak deeg opgelegd. Het pak snij ik simpelweg in twee en dan hebben de bijen gemakkelijk toegang tot de suiker. De volken zijn momenteel toch een zestal kilo lichter dan andere jaren. De vele vliegdagen van het najaar hebben hun tol al opgeëist. En volgens de condensatie onder het plastic is er ook al wat broed in de meeste volken. Regelmatig zal ik nu de leeg gegeten pakken vervangen.

Resultaat oxaalbehandeling december

De volken zijn allemaal op dezelfde dag behandeld en drie dagen later heb ik de varroamijten geteld die op de bodemplank waren gevallen. Er zijn nu geen rovers meer en de mijten die vallen, verdwijnen dus niet meer. Bij de meeste volken lag het aantal lager dan vijf. Bij enkele telde ik wel dertig tot veertig mijten. Vermits de oxaalbehandeling lang nawerkt, heb ik na een week nogmaals geteld en nu vond ik slechts een enkele mijt onder sommige volken. De besmettingsgraad schijnt dus niet zo hoog te zijn geweest. Ik vermoed dat de behandeling met Apivar beter resultaat gaf dan de mierenzuurbehandelingen van de voorbije jaren. Behandelingen met mierenzuur zijn natuurlijk sterk afhankelijk van de weersomstandigheden, terwijl de Apivarstrips geleidelijk werken over een lange periode.

De enige bedenking die ik nog heb, is wel dat de volken kleiner lijken dan vorige jaren. Dan vallen er natuurlijk ook minder varroamijten. Maar de volken zaten nog diep onder het voer en er valt nog maar weinig mul op de bodemplank. Nog even afwachten tot de uitwintering in maart dus.

The hives were all treated on the same day and three days later I counted the varroa mites that had fallen on the bottom board. Now there are no more mite-eating insects on the bottom board and the mites that fall do not disappear anymore. The number was lower than five for most colonies. I counted thirty to forty mites in some. Since the oxal treatment lasts for a long time, I counted again after a week and now I only found a single mite among some hives. So the contamination rate seems not to have been that high. I suspect that treatment with Apivar gave better results than the formic acid treatments of recent years. Formic acid treatments are of course highly dependent on weather conditions, while the Apivar strips work gradually over a long period.

The only concern I have is that the colonies seem smaller than in previous years. Then of course there are fewer varroa mites. But the colonies were still deep under the food and there is very little mullet on the bottom board. So we just have to wait until March.

Te warm in december.

Vorig weekend heb ik de volken nog behandeld met oxaalzuur en momenteel vliegen ze bij dagtemperaturen van 15 graden buiten rond. Wanhopig op zoek naar die eerste pollen en nectar. Ze vinden slechts water maar zoveel hebben ze nu ook weer niet nodig. Op deze manier gaan hun voedselvoorraden snel opgesoupeerd raken. Want hoe actiever ze bewegen, hoe meer energie ze verbruiken. De oplossing is natuurlijk om begin januari toch al maar een pak deeg op te leggen. Sommige volken gaan dit niet aanspreken, maar voor andere zal dit echt nodig zijn. Het deeg dat in het voorjaar overblijft, wordt weer weggenomen en later gebruikt voor de jonge volken. Normaal zou ik het deeg pas aanbieden tegen eind januari en slechts aan de volken die sterk in gewicht dalen. Eind volgende week geef ik ze nu allemaal een half pak apifonda. Ik snij simpelweg een pak doormidden en leg een half pak onder de plastiekfolie. Regelmatig wordt het verbruik gecontroleerd en indien nodig vervangen door een nieuwe hoeveelheid.

De wilgenbloei start hier pas rond 20 maart en dat is dus nog wel even. Drie maanden is zelfs een gans seizoen. De winter moet nog beginnen. De hazelaar bloeit wel iets vroeger, maar deze levert als windbestuiver slechts stuifmeel en geen nectar. Misschien toch even nadenken over het invoeren van exoten. Ik bedoel hier geen invasieve exoten mee, maar er zijn toch wel enkele struiken die in de winter bloeien en niet de lokale flora trachten over te nemen. De crocussen die men tegenwoordig aanraadt zijn volgens mij trouwens ook exoten. Ik ga alvast beginnen met meer winterbloeiende struiken aan te planten. Ik denk aan een aantal toverhazelaars (Hamamelis), Skimmia’s, Winterjasmijn, Helleborus, vroege sneeuwklokjes, Chinomanthus of meloenboompje (ook winterzoet genoemd!) en natuurlijk de sneeuwbal Viburnum x bodnantense.

 

Last weekend I treated the hives with oxalic acid and they are currently flying outside at 15° temperatures. Desperately looking for the first pollen and nectar. They only find water, but they actually don’t need that much. In this way their food stocks will quickly be used up. Because the more actively they behave, the more energy they use. The solution is of course to give them a pack of sugardough at the beginning of January. Some hives will not appeal to this, but others will really need it. The dough that remains in the spring is then removed and later used for the young hives. Normally I would only offer the dough by the end of January and only to the hives that are losing weight. At the end of next week I will now give them all half a pack of apifonda. I simply cut a packet in half and put half a packet under the plastic wrap. Consumption is regularly checked and, if necessary, replaced by a new quantity.

The willow bloom only starts here around March 20 and that will be a while. Three months is even a whole season. The winter has yet to begin. The hazel flowers a little earlier, but as a wind pollinator it only delivers pollen and no nectar. Maybe just think about entering exotics. I don’t mean invasive exotics here, but there are some shrubs that flower in the winter and don’t try to take over the local flora. The crocuses that are recommended nowadays are, in my opinion, also exotic. I am already starting to plant more winter flowering shrubs. I am thinking of a number of witch hazels (Hamamelis), Skimmias, Winter jasmine, Helleborus, early snowdrops, Chinomanthus or melon tree (also called winter sweet!) And of course the Viburnum x bodnantense snowball.

Tijd voor de winterbehandeling

De eerste nachtvorst is nu al vier weken geleden. De volken zijn nu vermoedelijk broedloos. In elk geval zo broedloos mogelijk. Want tegen het einde van de maand gaat de koningin weer aan de leg. Nu is dus een goed moment om de varroamijten de genadeslag te geven. Tijdens de zomermaanden, na de laatste honingoogst, zijn de volken behandeld met apivarstrips. Door deze behandeling zouden de huidige winterbijen een goede start gemaakt hebben. Maar terwijl in het najaar het broednest van de bijen kleiner en kleiner wordt, gaat de ontwikkeling van de mijt natuurlijk door. En deze mijten dienen we tijdens de winter dan zo veel mogelijk te elimineren. Hiervoor gebruiken we oxaalzuur. We druppelen een oplossing van oxaalzuur in suikerwater op de tros. Het commercieel product noemt Oxybee of Oxuvar en is veilig te gebruiken door de imker als hij de gebruiksaanwijzing opvolgt. Om een goede verdeling te verkrijgen van het oxaalzuur in de bijentros moeten de bijen echt dicht op elkaar zitten. Dit is het geval als de temperatuur lager is dan 5° C. Spijtig genoeg hebben we deze temperaturen momenteel alleen ’s morgens als het nog donker is. Maar met een hoofdlamp met ledlicht worden de bijen niet opgeschrikt en is het vlot werken. In dit filmpje op mijn YouTube kanaal is dit wellicht duidelijk. Oxaalzuur druppelen

Vermits er een geregistreerde vorm van oxaalzuur verkrijgbaar is, mag ik momenteel het cascadesysteem niet gebruiken. Ik mag dus geen Api-Bioxal gebruiken dit jaar. Dit oxaalzuurpreparaat kon namelijk ook worden gesublimeerd. Dit is zoiets als verdampen. Bij verdampen gaat een product over van zijn vloeibare vorm naar zijn gasvorm. Bij sublimeren is er geen vloeistoffase en gaat het product rechtstreeks van zijn vaste vorm over naar een gasvorm. Hierdoor wordt het oxaalzuur zeer fijn verdeelt over de bijentros. Het zou theoretisch zelfs beter verdelen als de tros wat losser zit. Bij hogere temperaturen dus. Uit een onderzoek tijdens de winter van 2000/2001 bij 1509 volken van 95 imkers uit 7 Europese landen bleek dat er weinig verschil was bij temperaturen van 2 tot 16° C. De resultaten van sublimeren bereiken 94 tot 95 %, duidelijk hoger dan bedruppelen. Zelfs een tweede behandeling veertien dagen later is mogelijk met nog betere resultaten. Een tweede behandeling door bedruppelen is echter uitgesloten wegens te toxisch voor de bijen. In dit filmpje van mijn YouTube-kanaal wordt dit duidelijk: Oxaalzuur sublimeren

The first night frost is now four weeks ago. The hives are now probably withouten brood . In any case, as broodjes as possible. Because at the end of the month, the queen starts laying again. So now is a good time to give the varroa mites the final blow. During the summer months, after the last honey harvest, the hives were treated with apivar strips. With this treatment, the current winter bees would have made a good start. But while the bees’ nest becomes smaller and smaller in the autumn, the development of the mite naturally continues. And we should eliminate these mites as much as possible during the winter. We use oxalic acid for this. We drop a solution of oxalic acid in sugar water on the cluster. The commercial product is called Oxybee or Oxuvar and can be used safely by the beekeeper if he follows the instructions for use. In order to obtain a good distribution of the oxalic acid in the bee cluster, the bees must be really close to each other. This is the case if the temperature is lower than 5 ° C. Unfortunately, we currently only have these temperatures in the morning when it is still dark. But with a head lamp with LED light, the bees are not startled and stay calm. In this video on my YouTube channel this is probably clear.

Since a registered formulation of oxalic acid is available, I am currently not allowed to use the cascade system. So I cannot use Api-Bioxal this year. This oxalic acid formulation could also be sublimated. This is something like vaporizing. Upon evaporation, a product changes from its liquid form to its gas form. With sublimation there is no liquid phase and the product changes directly from its solid form to a gas form. As a result, the oxalic acid is very finely distributed over the bees. It would theoretically distribute even better if the cluster is looser. So at higher temperatures. A study from the winter of 2000/2001 among 1509 hives of 95 beekeepers from 7 European countries showed that there was little difference at temperatures from 2 to 16 ° C. The results of sublimation reach 94 to 95%, clearly higher than dripping. Even a second treatment fourteen days later is possible with even better results. However, a second treatment by dripping is excluded due to being too toxic to the bees. In this video of my YouTube channel this becomes clear.

Dekseizoen schapen

De bok is los! Gisteren heb ik hem weer verhuisd naar de kudde. Hij mag nu tot nieuwjaarsdag bij zijn dames het jaar afsluiten. De overige tien maanden van het jaar brengt hij noodgedwongen door bij de kudde castraten. Om ongewenste dekkingen te voorkomen, castreer ik namelijk alle bokjes. Dit jaar heb ik echter ook drie jonge ooitjes overgehouden. Ze kunnen volgend jaar enkele oudere ooien vervangen. Volgend jaar pas, want nu heb ik ze verhuisd naar de castraten. Ze krijgen de bok dus pas volgend jaar te zien. Deze flinke jongen heeft nu de tijd van zijn leven. De eerstvolgende dagen is hij nu alleen maar bezig met orde te scheppen in zijn harem. Voortdurend drijft hij ze allemaal samen en accepteert niet dat ze afdwalen. De vele kilometers die hij op deze manier aflegt, zullen zijn zomervet wel doen wegsmelten. Door hem pas nu bij de kudde te brengen en slechts gedurende twee maanden, concentreer ik de geboortes tijdens de maanden april en mei. Het voorjaar is dan ook begonnen met zijn warmere temperaturen en vers mals gras.

The ram is loose! Yesterday I moved him to the herd again. He can now close the year with his ladies until New Year’s Day. He is forced to spend the remaining ten months of the year with the herd of castrats. To prevent unwanted pregnancies , I castrate all the rams. However, this year I also hold on to three young ewes. They can replace some older ewes next year. Only next year, because now I have moved them to the castrates. So they will only see the ram next year. This good-looking boy now has the time of his life. For the next few days he is only busy creating order in his harem. He constantly drives them all together and does not accept that they are straying. The many kilometers that he travels in this way will melt away his summer fat. By only bringing him to the herd now and for only two months, I concentrate the births during the months of April and May. Spring has therefore started with its warmer temperatures and fresh, tender grass.

Yacon en kievitsbonen

Vandaag besloten om de twee yakonplanten te oogsten. Yakon of appelwortel. Ze hadden nog geen vorstschade opgelopen maar de kippen waren de planten al aan het opgraven. De twee meter hoge planten waren door hun gewroet aan de wortels omgevallen. Normaal worden ze opgegraven na de eerste vorst. De eetbare knollen zouden pas vanaf september beginnen aandikken. De planten groeiden in elk geval nog en kregen nog voortdurend nieuwe bladeren.

De bovenste kleine wortels bewaar ik voor volgend jaar. De dikke witte knollen die zich dieper bevonden, zijn de consumptieknollen. Rauw zijn ze in elk geval lekker. Zoeter dan aardperen. We gaan ze ook eens koken en frituren.

Ik heb ook nog een emmer kievitsbonen geplukt. Ik had half mei drie hoopjes van vijf bonen geplant en ik heb toch al twee emmers geoogst. Er hangen nog minstens evenveel bonen aan de planten. Deze ga ik ter plekke aan de planten laten drogen wegens plaatsgebrek.

Today I decided to harvest the two yakon plants. Yakon or apple root. They had not yet suffered frost damage, but the chickens were already digging up the plants. The two-meter-high plants had fallen already because of it. They are normally dug up after the first frost. The edible tubers would only begin to thicken from September. In any case, the plants were still growing and constantly receiving new leaves.

I keep the top small roots for next year. The thick white tubers that were located deeper are the consumption tubers. They are tasty in any case raw. Sweeter than Jerusalem pears. We will also cook and fry them sometime.

I also picked a bucket of chickpeas. I planted three heaps of five beans in mid-May and I already harvested two buckets. At least as many beans still hang on the plants. I will let these plants dry on the spot due to lack of space.

23 oktober 2019l

Na vele jaren hebben we eindelijk terug een egel in onze tuin. Ik geloof dat hij in de ligusterheg woont. Maar toen ik hem vorige week voor de eerste keer opmerkte, ben ik dadelijk een egelhuisje gaan kopen. Een simpele versie van riet die ik heb gevuld met stro en bladeren. Een laag bladeren erboven en dan een vel plastic. Hierop moeten nog bladeren en takjes komen. Vandaag kwam ik hem weer tegen. Ik heb hem dan maar opgepakt en voor de ingang gezet. De poes was dadelijk geïnteresseerd maar kwam toch niet te dicht. Na enkele minuutjes ontrolde het stekelig bolletje zich en wandelde binnen om deze nieuwe nestmogelijkheid te onderzoeken.

After many years we finally have a hedgehog back in our garden. I believe he lives in the privet hedge. But when I noticed him for the first time last week, I immediately went to buy a hedgehog house. A simple version of reeds that I have filled with straw and leaves. A layer of leaves above it and then a sheet of plastic. Leaves and twigs still need to be added to this. Today I met him again. I just picked it up and put it in front of the entrance. The cat was immediately interested but did not come too close. After a few minutes the spiky ball unfolded and walked in to investigate this new nesting possibility.