Ook aan de imkerijtuin voeder ik de vogels tijdens de winter. Om dan ook nog wat foto’s te kunnen maken, is er een waterpartij voorzien en enkele boomstammen. De boomstammen bevatten meerdere gaten die ik dagelijks opvul met allerlei zaadjes in cocosvet. Als de vogels komen eten op de stammen lijkt het op een foto veel natuurlijker. 



Categorie: Uncategorized
Dekseizoen schapen
De bok is los! Gisteren heb ik hem weer verhuisd naar de kudde. Hij mag nu tot nieuwjaarsdag bij zijn dames het jaar afsluiten. De overige tien maanden van het jaar brengt hij noodgedwongen door bij de kudde castraten. Om ongewenste dekkingen te voorkomen, castreer ik namelijk alle bokjes. Dit jaar heb ik echter ook drie jonge ooitjes overgehouden. Ze kunnen volgend jaar enkele oudere ooien vervangen. Volgend jaar pas, want nu heb ik ze verhuisd naar de castraten. Ze krijgen de bok dus pas volgend jaar te zien. Deze flinke jongen heeft nu de tijd van zijn leven. De eerstvolgende dagen is hij nu alleen maar bezig met orde te scheppen in zijn harem. Voortdurend drijft hij ze allemaal samen en accepteert niet dat ze afdwalen. De vele kilometers die hij op deze manier aflegt, zullen zijn zomervet wel doen wegsmelten. Door hem pas nu bij de kudde te brengen en slechts gedurende twee maanden, concentreer ik de geboortes tijdens de maanden april en mei. Het voorjaar is dan ook begonnen met zijn warmere temperaturen en vers mals gras.

The ram is loose! Yesterday I moved him to the herd again. He can now close the year with his ladies until New Year’s Day. He is forced to spend the remaining ten months of the year with the herd of castrats. To prevent unwanted pregnancies , I castrate all the rams. However, this year I also hold on to three young ewes. They can replace some older ewes next year. Only next year, because now I have moved them to the castrates. So they will only see the ram next year. This good-looking boy now has the time of his life. For the next few days he is only busy creating order in his harem. He constantly drives them all together and does not accept that they are straying. The many kilometers that he travels in this way will melt away his summer fat. By only bringing him to the herd now and for only two months, I concentrate the births during the months of April and May. Spring has therefore started with its warmer temperatures and fresh, tender grass.
Yacon en kievitsbonen
Vandaag besloten om de twee yakonplanten te oogsten. Yakon of appelwortel. Ze hadden nog geen vorstschade opgelopen maar de kippen waren de planten al aan het opgraven. De twee meter hoge planten waren door hun gewroet aan de wortels omgevallen. Normaal worden ze opgegraven na de eerste vorst. De eetbare knollen zouden pas vanaf september beginnen aandikken. De planten groeiden in elk geval nog en kregen nog voortdurend nieuwe bladeren.



De bovenste kleine wortels bewaar ik voor volgend jaar. De dikke witte knollen die zich dieper bevonden, zijn de consumptieknollen. Rauw zijn ze in elk geval lekker. Zoeter dan aardperen. We gaan ze ook eens koken en frituren.
Ik heb ook nog een emmer kievitsbonen geplukt. Ik had half mei drie hoopjes van vijf bonen geplant en ik heb toch al twee emmers geoogst. Er hangen nog minstens evenveel bonen aan de planten. Deze ga ik ter plekke aan de planten laten drogen wegens plaatsgebrek.

Today I decided to harvest the two yakon plants. Yakon or apple root. They had not yet suffered frost damage, but the chickens were already digging up the plants. The two-meter-high plants had fallen already because of it. They are normally dug up after the first frost. The edible tubers would only begin to thicken from September. In any case, the plants were still growing and constantly receiving new leaves.
I keep the top small roots for next year. The thick white tubers that were located deeper are the consumption tubers. They are tasty in any case raw. Sweeter than Jerusalem pears. We will also cook and fry them sometime.
I also picked a bucket of chickpeas. I planted three heaps of five beans in mid-May and I already harvested two buckets. At least as many beans still hang on the plants. I will let these plants dry on the spot due to lack of space.
23 oktober 2019l
Na vele jaren hebben we eindelijk terug een egel in onze tuin. Ik geloof dat hij in de ligusterheg woont. Maar toen ik hem vorige week voor de eerste keer opmerkte, ben ik dadelijk een egelhuisje gaan kopen. Een simpele versie van riet die ik heb gevuld met stro en bladeren. Een laag bladeren erboven en dan een vel plastic. Hierop moeten nog bladeren en takjes komen. Vandaag kwam ik hem weer tegen. Ik heb hem dan maar opgepakt en voor de ingang gezet. De poes was dadelijk geïnteresseerd maar kwam toch niet te dicht. Na enkele minuutjes ontrolde het stekelig bolletje zich en wandelde binnen om deze nieuwe nestmogelijkheid te onderzoeken.
After many years we finally have a hedgehog back in our garden. I believe he lives in the privet hedge. But when I noticed him for the first time last week, I immediately went to buy a hedgehog house. A simple version of reeds that I have filled with straw and leaves. A layer of leaves above it and then a sheet of plastic. Leaves and twigs still need to be added to this. Today I met him again. I just picked it up and put it in front of the entrance. The cat was immediately interested but did not come too close. After a few minutes the spiky ball unfolded and walked in to investigate this new nesting possibility.
De natuur ruimt op
Deze week zijn de leerlingen van het vierde leerjaar weer op bezoek geweest bij de imkerijtuin. Ze kregen een namiddag les van de gemeentelijke compostmeesters. Onder het motto: De natuur ruimt op. Aan de imkerijtuin heb ik hen verteld over mijn insectenhotel en de werking hiervan. Daarna vertelde ik een verhaal over de composthoop. Hoe de compost wordt gebruikt op de bloemenveldjes, in de moestuin en de boomgaard. Hoe de insecten en mijn honingbijen zorgen voor de bestuiving van de groenten en het fruit. En over de kippen die na het moestuinseizoen de bodem helpen opruimen. Over de schapen die me assisteren bij het onderhoud van de boomgaard. Hoe het groenten- en fruitafval samen met het dierlijk mest weer wordt omgezet tot compost om de natuurlijke cirkel rond te maken. Dit is reeds het zesde jaar op rij dat ik die klasjes ontvang en ik kan slechts hopen dat er zo toch enkele zaadjes van natuurliefde worden geplant.
This week the pupils of the fourth grade visited the beekeeping garden again. They received an afternoon lesson from the municipal compost masters. Under the motto: Nature cleans up. At the beekeeping garden I told them about my insect hotel and how it works. Then I told a story about the compost heap. How the compost is used on the flower fields, in the vegetable garden and the orchard. How the insects and my honey bees take care of the pollination of the vegetables and fruit. And about the chickens that help clean up the soil after the vegetable garden season. About the sheep that assist me with the maintenance of the orchard. How the vegetable and fruit waste together with the animal manure is converted into compost to complete the natural circle. This is already the sixth year in a row that I receive those classes and I can only hope that some seeds of nature love will be planted in this way.
Laatste controle van het jaar
Het is nu begin oktober en ik controleer de bijenvolken voor de laatste keer dit jaar. De voerbak wordt weggenomen, ze hebben deze de voorbije week compleet kunnen leeglikken, en ik leg een nieuw vel plastic onder de voerplank. Tegelijkertijd kijk ik hoeveel ramen met bijen zijn bezet en verwijder de strips Apivar.
Elk volk moet zich vanaf nu zelf kunnen redden. Ik beschouw dat als een vorm van selectie. Veelal zijn mijn volken na de zomer meer dan groot genoeg om succesvol in te winteren. Ik streef al enige jaren naar de inwintering van twintig volken en gebruik hiervan de tien best uitgewinterde voor de honingproductie. Op deze manier kan ik elk voorjaar enkele volken verkopen.
Het voorbije voorjaar had ik er echter teveel en na moerloos maken, heb ik ze op het buurvolk gezet. Deze volken op een dubbele Kempische broedbak waren zeer groot en haalden zeer veel voorjaarshoning. Hierna heb ik de twee broedbakken weer apart gezet en had zo twee volken voor de zomerhoning. Indien mogelijk ga ik dit volgend voorjaar bij meerdere volken bewust toepassen.
20 september 2019
De bijen zijn bijna klaar voor de winter. Vandaag heb ik de voerbakjes gans geopend. De bijen kunnen nu het ganse voerbakje opkuisen en alle suikerkristallen wegpoetsen. Dit voorkomt veel schimmelaanslag in de voerbakjes. Volgende week kan ik ze dan helemaal verwijderen. Tegelijkertijd verwijder ik de Apivarstrips en plaats een nieuwe plastiek folie onder de voerplank. Met een stuk plastiek is het volk minder verstoord als ik in december de varroabehandeling doe. Een houten dekplaat , vastgekit met propolis, loswrikken is veel meer verstorend dan een stuk plastiek lostrekken. En zonder het volk te verstoren, kan je zelfs zien waar en hoe het volk zich bevindt in de kast. En door in het vroege voorjaar je hand op het plastiek te leggen, voel je zelfs of er al broed wordt warm gehouden.
De kippentractor werkt prima. Elke dag is er weer een stukje van de bodem ‘geverticuteerd’ en ontdaan van ongedierte. 
Volgende maand, als de pompoenen en bonen zijn geoogst, plaats ik de kippenren daar en kunnen ze de ganse winter deze serrekooi proper houden.
Om het werk aan het waterbroek soms eens af te leggen, heb ik een oude caravan gekocht. Deze kan dienst doen als werfkeet of speelhuis voor de kleinkinderen. 
5 september 2019
Vandaag heb ik de volken gewogen. Elk volk zou voor de winter 36 kg moeten wegen om mooi uit de winter te komen. Momenteel zitten de meeste kasten aan 26 kg en ik ga ze daarom vanaf zondag elk 10 kg suiker bij geven. Ze krijgen dan dagelijks een vol voerbakje van 2 liter en zijn dan een week later voldoende op gewicht.
Ik had naast de 18 mooie volken ook nog 3 volken die darrenbroedig waren vorige maand. Ze hadden eveneens een nieuwe koningin gekregen, maar deze hadden ze blijkbaar niet aanvaard. Ik heb deze volken mee behandeld tegen de varroamijt en ze aan de leg gehouden door ze eveneens twee keer per week wat voer bij te geven. Net zoals de andere volken. In september vind ik de nachten koud genoeg om deze volken af te slaan. De weinige bijen die nog in goede doen zijn, bedelen zich dan wel in bij de andere volken. En de oudere, versleten werksters, alsook de leggende werksters, sterven dan een snelle dood tijdens de koude nachten. Door even te wachten met het verwijderen van deze zwakke darrenbroedige volken, riskeer je wel ziekten op de stand. Daarom heb ik ze mee behandeld vorige maand en gevoerd. Ik had ze toen ook kunnen afslaan, maar nu hebben deze volken me wel enkele mooie ramen opgeslagen voer opgeleverd. Deze zitten nu in de vriezer als reserve. Want dat doet zelfs een darrenbroedig volk: voeder opslaan tot ze volledig zijn ingestort.
Een mooie verrassing is nu dat één van deze volken toch werksterbroed heeft over vier ramen. En bovendien al op inwinteringsgewicht is. Ik heb er dus maar twee moeten opruimen en heb dus 19 volken om de winter in te gaan. Ook op die manier heeft het wachten geloond.
Europese hoornaar
De hoornaars zijn momenteel volop op zoek naar zoetigheden. Net zoals de andere wespen. De laatste dagen zie ik ze massaal op de oude els. Op de ruwe schors zitten veel vermolmde gaten waar constant een vochtige film uitloopt. Het lijkt wel een beetje op het aftappen van berkensap. Hier gaat het echter niet om afgebroken jonge twijgen, maar vochtige houtmolm in gaten van de verweerde boomstam. Tijdens de zomer zie ik de hoornaars hier geregeld een mier van de schors plukken. En vaak ook andere insecten. Deze worden allemaal aangetrokken door het zoete sap. De hoornaars zijn nu echter niet meer geïnteresseerd in de insecten zelf, maar ze smullen duidelijk mee van de zoete film op de stam. Ze laten zich ook niet meer wegjagen. Tijdens de jacht zijn ze zich zeer bewust van hun omgeving. Maar nu zou je ze letterlijk van de stam kunnen oppakken. Zo afgeleid zijn ze. Misschien zijn ze wel stoned van de zoetigheid.

Kippentractor
De voorbije week heb ik een kippentractor gemaakt. Een kippentractor is een verrijdbare kippenren. Deze zorgt er voor dat de kippen steeds weer een nieuw stukje bodem kunnen loswoelen en vrijmaken van onkruid en schadelijke insecten. Tegelijkertijd wordt de bodem bemest door de kippen. Het zou een idee zijn uit de permacultuur. Het werkt een beetje als een kleine tuintractor, vandaar de naam. Ik wou wel alleen een verrijdbare versie om geen vaste constructie te moeten optrekken. De ren moest natuurlijk wel vosveilig zijn. Ik heb de ren dan ook gemaakt met gaaspanelen van een hondenkennel. De bodem laat ik open om het woelen van de kippen mogelijk te maken. Maar het nachthok heb ik wel voorzien van een automatisch sluitend deurtje. Het werkt op vier batterijen en zou hiermee ongeveer een jaar moeten werken. Ik had nog een onderstel van een karretje van een oude motoculteur waar ik de wielen van de motoculteur zelf, heb onder gemonteerd. Het karretje had toevallig exact dezelfde maat als het nachthok. Daarom kon ik de opstaande steunen van het karretje blijven gebruiken om het nachthok stevig vast te schroeven. Vermits de totale lengte een drietal meter bedraagt, is de hefboomwerking voldoende om het gevaarte makkelijk op te tillen en enkele meters te verplaatsen.