8 september 2015

Na 1 en 2 dagen even langs de kasten gelopen en wat al dadelijk opviel: alleen bij de MAQs lagen dode bijen op de vliegplank en op de grond.

Het was wel even schrikken. Maar alle volken vlogen goed en kwamen met veel stuifmeel binnen. Ik vraag me wel af wat er zou zijn gebeurt als de temperaturen momenteel tussen 20 en 25 °C zouden vallen. En toch is dit nog aanvaardbaar volgens de bijsluiter. Zelfs tot 29,5°C.

Bij enkele volken had ik de dekplank omgekeerd om ook wat ruimte te creëren boven de plaatjes. Hier waren de verliezen duidelijk groter dan bij de volken waar de plaatjes slechts een bijenruimte hadden tussen de toplat en de dekplank. Toch spreekt de bijsluiter ook van ruimte te geven, maar dan vooral bij groeiende volken in het voorjaar. De segeberger, waar ik de stroken tussen de twee bakken heb geplaatst, weer volgens de bijsluiter,, had dan weer geen enkele dode bij op de vliegplank of ervoor.

Ik kan hier alleen maar uit besluiten dat de MAQS door hun grote verdampingsoppervlak veel sneller opstarten dan de liebigverdamper. Door de hogere ruimte boven de stroken, is de verdamping nog wat sneller en vermoedelijk is dit de verklaring. In de segenberger is de totale ruimte nog een pak groter en misschien is de hoeveelheid mierenzuur iets beter aangepast aan dit volume dan aan een Kempische broedbak. Maar hier konden de bijen natuurlijk in eerste instantie ook uitwijken naar de bovenste bak en vermits mierenzuur zwaarder is dan lucht, kunnen ze wellicht zo aan de hoogste concentratie ontsnappen.

We volgen dit verder op, maar ik beschouw dit als een duidelijk nadeel ten opzichte van de liebigverdampers.