In de startblokken

Alles is klaar voor de laatste honingoogst van dit jaar.

Daarstraks ben ik alle bijenvolken even langs geweest. Vermits ze niet bij mij thuis staan, heb ik graag dat alles ter plekke klaar staat als het zo ver is. De voedertonnetjes met voedersiroop staan klaar. De voederbakjes, leeg weliswaar, staan ook klaar. Bij de afname van de honing krijgt elk volk een vol bakje voedersiroop. Wellicht vul ik dat na drie dagen nog eens bij. Maar dan wordt het weer weekend en volgens de voorspellingen regenachtig met temperaturen van 20 – 25 graden. Perfect om de behandeling met mierenzuur te starten.

Hoe zit het nu met het varroaprobleem? De voorbije dagen was er weer een melding in de media over een imker die varroaresistentere bijen zou hebben gefokt. Ik hou dan natuurlijk wel in mijn achterhoofd dat het weer komkommertijd is en dat er al vaak beweringen als deze zijn gelanceerd. Toch maar even naar het filmpje gekeken en ik geloof dat het weer zo ver is. Met slechts 20 volken op enkele jaren presteren wat in Amerika nauwelijks lukt op tientallen jaren met duizenden kasten is toch wel een wereldprestatie. Vermoedelijk kan binnenkort elke imker voor een ‘faire’ prijs een koningin bij hem bekomen. In het filmpje was ook een broedraam te zien met enorm hagelschot. Hagelschot zijn open cellen tussen het verder gesloten broed en duidt vaak op sterk opruimgedrag van het bijenvolk. Dit is dus blijkbaar de bedoeling. De bijen die de aangetaste larven uit hun verzegelde wieg sleuren, hebben dus op de een of andere manier gemerkt dat de larven ‘ziek’ zijn. Het is natuurlijk niet zeker dat het larven zijn, aangetast door varroamijten, maar ze zijn wel duidelijk minderwaardig. Hierover bestaat geen twijfel. Ook Europees is men bezig met de selectie op dit opkuisgen: VSH (Varroa Sensitive Hygiene). Na wat gegoogle vind ik een techniek om dit te bereiken. Van een volk dat beter reinigt dan een ander, gaat men verder selecteren. Bijvoorbeeld door haar te laten paren met verwante darren, inteelt dus. En laat inteelt nu ook een reden zijn voor hagelschot. De wetenschappelijke artikels die men zo op het net kan vinden zijn angstaanjagend. Leert de mens het dan nooit? Eerst creëert men problemen door de selectie en manipulatie van een diersoort waarna men dit probeert op te lossen door selectie en manipulatie. Natuurlijk worden er dan nieuwe problemen gecreëerd, maar dat zijn blijkbaar zorgen voor morgen.

Ik wordt daar soms zo moedeloos van. Niet van het bijenverhaal op zich maar van het feit dat de mens het blijkbaar nooit leert. Dit verhaal gaat immers op voor alle diersoorten die door de mens zijn gedomesticeerd en/of uitgebuit. Blijkbaar is de mens zelf de grootste parasiet op de planeet. Eigenlijk parasiteren we zo alleen ons zelf: ‘homoparasitisme’.