Vandaag heb ik even naar de bodems gekeken van de bijenvolken en die zien er best goed uit. Door de lijnen mul te tellen kan men exact zien hoe groot de wintertros is en hoe ver die al naar achter is opgeschoven. De wintertros zit namelijk aan de voorkant onderaan en schuift naarmate de winter vordert verder naar boven en naar achter. Zo eten ze zich een weg door de voedselvoorraad die zich vooral boven en achter hen bevindt.
Binnenkort zien we ook witte lijnen van suikerkristallen als ze de ramen met wintervoer aan het consumeren zijn. En zodra het een paar dagen mooi weer wordt, verschijnen ook de eerste stuifmeelkorrels weer op de bodem. De els is een windbestuiver en is er al aan begonnen. De hazelaar volgt dan snel.
Onder het dak heb ik ook even naar het plastic dekfolie gekeken. Waterdruppels duiden vaak al op een beginnend broednest. Het gaat in elk geval om condensatie boven de bijentros.
Om een broednest te detecteren gebruik ik liever een thermometer. Zodra er een beduidend broednest is, stijgt de temperatuur boven de tros snel tot 20 graden. In de tros zal dat dan wel 35 graden zijn maar vermits warmte stijgt, is dat goed te meten door het plastic. Momenteel meet ik boven de wintertros slechts temperaturen van 6 tot 9 graden. Als er al een broednest is, zal het nog zeer miniem zijn. In de lege straatjes, waar zich geen bijen bevinden, is de temperatuur gelijk aan de buitentemperatuur. Vandaag was dat 1 graad Celsius. Een soortgelijke thermometer die ik gebruik is verkrijgbaar in elke doe-het -zelfzaak.
Zodra de bijen boven tegen het plastic zitten, plaats ik een pak suikerdeeg. Zitten ze nog dieper hebben ze nog een voorraad boven zich. En op deze manier volg ik de bijenvolken nu wekelijks.
Imkerij Het Waterbroek 