Leggende werksters

Momenteel ben ik bezig met de selectie van de volken voor de verdere inwintering. Drie volken hadden nog steeds geen leggende koningin en de koninginnen in de apideakastjes hadden nog geen eigen uitlopend broed. Ze zijn dan ook minder geschikt om in te voeren in een ander volk. Ondertussen verstrijkt de tijd en worden de bijen in de moerloze volken ook te oud om nog iets mee te doen.

Drie volken waren al een tijdje moerloos en zelfs het inhangen van ramen met eitjes bracht geen oplossing. Uiteindelijk vond ik bij alle drie enkele cellen belegd met meerdere eitjes. In deze volken hadden dus enkele bijen besloten om eitjes te gaan leggen en het koninginnenferomoon te produceren. Natuurlijk gaan het volk dan geen doppen optrekken. In eerste instantie was het ook nog altijd mogelijk dat een nieuwe koningin gewoon wat later begint met de leg. Maar bij deze drie was dit dus niet het geval. Vermits de bijen ondertussen te oud worden en het te laat is op het seizoen om hier nog iets aan te doen, heb ik de volken opgeruimd.

In de namiddag, als de meeste vliegbijen buiten zijn, heb ik de kasten verwijderd. De vliegbijen die terug naar huis komen met hun kostbare lading mogen natuurlijk binnen bij de andere volken. Een half uur later waren de meesten al ingebedeld bij de andere volken.En het zijn toch alleen deze bijen die nog van belang zijn. Maar niet alleen de bijen, ook de ramen heb ik gesorteerd. Mooi uitgebouwde ramen met voer en stuifmeel ga ik gebruiken om de apideavolkjes in zesramers te zetten. Binnen enkele dagen komen deze zesramers dan op de vrijgekomen plaatsen te staan. Ik wacht hiermee enkele dagen om de rust eerst volledig te laten terugkeren.

De drie broedbakken heb ik op een toren gezet boven een rokende zwavelwiek. De leggende werksters zijn op deze manier absoluut niet meer in de mogelijkheid om elders in een volk onrust te stoken. Ook de oudere bijen en de darren kunnen op deze manier geen andere volken besmetten met varroa of virussen. Ze simpel afkloppen op een paar honderd meter van de stand om daar te verkleumen tijdens de nacht, vind ik veel dieronvriendelijker dan een snelle euthanasie. Maar misschien ben ik als dierenarts hier bevooroordeeld. 

De raten heb ik dan uitgesneden en begraven, onder de compost hoop, met de dode bijen. De raampjes dienen verder als aanmaakhout voor de kachel en de broedbakken worden gereinigd en geverfd tegen volgend jaar. De was werd niet meer uitgesmolten omdat ik niet weet of zwavel hier eventueel zou in opstapelen.